Reklama

Medycyna na UKSW

2018-07-10 14:48

Andrzej Tarwid
Edycja warszawska 28/2018, str. IV

Centrum Laboratoryjne Nauk Przyrodniczych UKSW

Senat RP zrobił ważny krok w kierunku utworzenia studiów medycznych na Uniwersytecie Stefana Kardynała Wyszyńskiego. Rekrutacja na nowy kierunek może zacząć się już za kilka tygodni

Ustawa o zmianie ustawy o utworzeniu Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie dokonuje zmiany zakresu działalności naukowej i dydaktycznej uczelni, poszerzając go o nauki medyczne. Oznacza to, że uniwersytet będzie miał prawo do kształcenia i prowadzenia badań naukowych w szczególności w zakresie nauk humanistycznych, społecznych, medycznych i teologicznych – powiedział Józef Zając, senator sprawozdawca ustawy. Za jej przyjęciem głosowało 58 senatorów. Przeciw było tylko 2.

Do uruchomienia nowego kierunku potrzebne są jeszcze m.in. podpis Prezydenta RP i pozytywna opinia Polskiej Komisji Akredytacyjnej.

– Jeśli cała procedura przebiegnie pomyślnie, to rekrutacja na studia medyczne na UKSW rozpocznie się pod koniec wakacji – mówi „Niedzieli” Katarzyna Dominiak, rzecznik prasowy uczelni.

Reklama

UKSW to jedna z największych i najbardziej prestiżowych uczelni w kraju. Na 38 kierunkach studiuje ponad 11 tys. osób. Zakres oferty edukacyjnej uczelni obejmuje kierunki humanistyczne i ścisłe. Medycyna to jednak coś zupełnie nowego dla katolickiego uniwersytetu. Dlatego do stworzenia nowego wydziału i jego programu powołano specjalny komitet sterujący. W jego składzie znaleźli się reprezentanci różnych instytucji medycznych z kraju i zagranicy. Jaki jest efekt ich pracy?

– Bazą kliniczną dla medycyny na UKSW będą m.in.: Wojskowy Instytut Medyczny, Centralny Szpital Kliniczny MSWiA, Instytut Kardiologii w Aninie, Instytut Matki i Dziecka, a także Mazowiecki Szpital Wojewódzki Drewnica w Ząbkach – mówi Dominiak.

Studenci nowych kierunków medycznych – lekarskiego i pielęgniarstwa – przez pierwsze dwa lata będą mieli zajęcia w znacznej części na kampusie przy ul. Wóycickiego. Oprócz sal wykładowych skorzystają z Centrum Laboratoryjnego Nauk Przyrodniczych, w którym funkcjonują laboratoria chemiczne, biochemiczne, fizyczne, antropologiczne, genetyczne, immunologiczne, mikrobiologiczne, hodowli tkankowych czy fizjologii. Na zajęcia z anatomii będą zaś jeździli do Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Zakłada to porozumienia podpisane z WUM.

Oprócz instytucji krajowych katolicka uczelnia zawarła także wiele umów o współpracy z prestiżowymi placówkami zagranicznymi. Są wśród nich klinika Isarklinik w Monachium, specjalizująca się w badaniach nad komórkami macierzystymi, oraz Europejska Szkoła Zaawansowanych Badań Okulistycznych przy Uniwersytecie w Lugano i oficjalny szpital papieży. Umowa ze słynną polikliniką Gemellego dotyczy współpracy w zakresie metodyki kształcenia, badania naukowych oraz wymianę kadry uniwersyteckiej i studentów.

Na I rok studiów uczelnia planuje przyjąć 80 osób na wydział lekarski oraz 60 na wydział pielęgniarski. Osoby zainteresowane tym ostatnim kierunkiem będą mogły wybrać, w jakim języku chcą mieć zajęcia – po polsku lub angielsku.

Chętni do studiowania na UKSW wszystkie informacje o rekrutacji znajdą na: www.rekrutacja.uksw.edu.pl. Niedługo na stronie powinny pojawić się także wymagania dla osób chcących studiować na Wydziale Medycznym UKSW.

Tagi:
medycyna UKSW

Na UKSW będzie medycyna - prezydent podpisał ustawę

2018-07-13 17:57

pgo / Warszawa (KAI)

To bardzo ważne, że taka właśnie uczenia jako pierwsza uczelnia w naszej części Europy będzie miała Wydział Medyczny i będzie kształciła lekarzy – powiedział Prezydent RP Andrzej Duda. Dziś na kampusie UKSW prezydent podpisał ustawę o utworzeniu kierunków medycznych na tej uczelni. Rektor UKSW ks. prof. Stanisław Dziekoński poinformował Katolicką Agencję Informacyjną, że Uniwersytet przygotował 80 miejsc na kierunku lekarskim oraz po 30 miejsc na kierunkach pielęgniarstwo w języku polskim i języku angielskim.

Artur Stelmasiak

Przypomnijmy, że 15 czerwca przyjął ją Sejm RP – „za” głosowało 359 spośród 410 głosujących posłów. 29 czerwca Senat RP przyjął ustawę bez poprawek – wśród 73 głosujących, „za” było 58, przeciw 2, a wstrzymało się 13 senatorów.

W dzisiejszej uroczystości wzięli udział: rektor UKSW ks. prof. Stanisław Dziekoński, Prezydent RP Andrzej Duda, Paweł Mucha Zastępca Szefa Kancelarii Prezydenta RP, minister nauki i szkolnictwa wyższego Jarosław Gowin, Edyta Bielak-Jomaa Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych, Maciej Miłkowski, podsekretarz Stanu w Ministerstwie Zdrowia.

- Dzisiejsza uroczystość wpisuje się w najważniejsze wydarzenia w historii naszej uczelni. Podpisywana ustawa otwiera bowiem nowy rozdział w dynamicznym rozwoju naszej alma mater - mówił ks. prof. Dziekoński.

Rektor UKSW ks. prof. Stanisław Dziekoński powiedział podczas uroczystości, że utworzenie wydziału medycznego z kierunkiem lekarskim na UKSW wspólnota akademicka traktuje jako wotum wdzięczności tym, którzy poświęcili swoje życie w walce o niepodległość Polski. "Nabiera to tym większej wagi, ze odbywa się to w roku upamiętniającym 100-lecie odzyskania niepodległości przez Polskę - mówił rektor UKSW. - To wotum wdzięczności składamy naszemu patronowi kardynałowi Stefanowi Wyszyńskiemu i naszemu doktorowi honoris causa św. Janowi Pawłowi II, których podstawową trochą były godność i dobro każdego człowieka" - dodał.

Podziękował również tym wszystkim, którzy włączyli się w rozwój UKSW wymieniając m.in. zmarłych profesorów Uniwersytetu – prezydenta Lecha Kaczyńskiego i rektora UKSW ks. Ryszarda Rumianka.

Prezydent Andrzej Duda przyznał, że uroczystość napawa go dumą i radością. "Zawsze jest to dla mnie powód do dumy, kiedy w jakiś sposób mogę polskiej nauce - w znaczeniu naukowym i w znaczeniu polskiej edukacji wyższej - pomóc - mówił prezydent. - To także dla mnie wielka radość taka zupełnie osobista z tego względu, że to właśnie ta uczelnia, oparta na fundamencie chrześcijańskim w zakresie swojej etyki, w zakresie tego jak i czego tutaj państwo młodych ludzi tutaj uczycie - dodał Andrzej Duda.

Prezydent podkreślił, że UKSW będzie kształciła ludzi, którzy będą dbali o ludzkie życie kierując się zasadami etyki chrześcijańskiej, kierując się zasadami etyki katolickiej. "To niezwykle dla mnie jako człowieka, a także jako Prezydenta Rzeczypospolitej istotne" - zaznaczył Andrzej Duda. Jak podkreślił, to dla niego również radość, gdyż z tym Uniwersytetem związany był prof. Lech Kaczyński. - Jestem przekonany, że nie tylko bardzo by się cieszył gdyby mógł być z nami tutaj obecny - mówił prezydent.

Andrzej Duda zaznaczył, że powstanie Wydziału Medycznego na UKSW to wielki powód do radości dla wszystkich ludzi, którym drogi jest rozwój naszego kraju – To, że przybywa nam w Polsce kolejne miejsce, gdzie lekarze będą mogli być kształceni jest wspaniałą wiadomością i na pewno będzie się przyczyniało do dalszego rozwoju naszej ojczyzny - podkreślał.

Z kolei Jarosław Gowin podkreślił, że myśląc o rozwoju polskich uczelni i polskiej nauki nie można zapominać o wymiarze formacyjnym i etycznym. - Ogromnie się cieszę, że mury Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego opuszczać będą już za kilka lat absolwenci kierunku lekarskiego, którzy na pewno reprezentować będą najwyższy polski, a tym samym europejski i światowy poziom, bo tak kształceni są w Polsce lekarze - powiedział minister nauki i szkolnictwa wyższego.

- Bardzo ważne jest dla mnie to, że tym, czym będą się odznaczać będą nie tylko ich wybitne kwalifikacje, ale też jasny kręgosłup, jasny system wartości, którymi będą się kierować. To szczególnie ważne w przypadku takiego kierunku studiów i takiego zawodu jak zawód lekarski, bo dotykamy tutaj tajemnicy życia i śmierci, tajemnicy godności człowieka i tajemnicy człowieczeństwa - powiedział Gowin.

Już w czerwcu w rozmowie z Katolicką Agencją Informacyjną ks. prof. Dziekoński poinformował, że od października br. 140 osób będzie mogło podjąć naukę na Wydziale Medycznym na UKSW. Przygotowano 80 miejsc dla kandydatów na kierunek lekarskim oraz 30 miejsc na kierunku pielęgniarskim w języku polskim i 30 miejsc na kierunku pielęgniarskim w języku angielskim. Rekrutacja na te kierunki rozpocznie się prawdopodobnie pod koniec wakacji.

Bazą kliniczną dla medycyny na UKSW są jednostki medyczne w Warszawie: Wojskowy Instytut Medyczny, Centralny Szpital Kliniczny MSWiA, Instytut Kardiologii im. Prymasa Tysiąclecia Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Aninie oraz Instytut Matki i Dziecka. Wiodącym ośrodkiem dla UKSW jest WIM przy ul. Szaserów. Jeśli chodzi o Centralny Szpital Kliniczny MSWiA, to uczelnia chce przypisać tej jednostce koordynację „English Division” wydziału medycznego UKSW.

Wydział medyczny na UKSW podjął współpracę również z jednostkami zagranicznymi: Katolickim Uniwersytetem Najświętszego Serca w Mediolanie (Università Cattolica del Sacro Cuore). Wydziałem medycznym na tej uczelni jest poliklinika Gemelli w Rzymie, która jest oficjalnym szpitalem papieża. - UKSW podpisało również list intencyjny z niemiecką kliniką Isarklinik w Monachium, która specjalizuje się w badaniach na komórkach macierzystych – dodaje rektor.

Od października rozpocznie się także współpraca UKSW z Europejską Szkołą Zaawansowanych Badań Okulistycznych (ESASO) przy Szwajcarskim Uniwersytecie w Lugano. Druga taka szkoła w Europie z certyfikatami wydawanymi przez ESASO powstanie w przyszłym roku akademickim na kampusie przy ul. Wóycickiego. - Szkolenia certyfikowane przez ESASO adresowane są do lekarzy z całego świata oraz do studentów naszego Uniwersytetu. Z wiedzy i doświadczenia specjalistów ESASO skorzystają zarówno młodzi, jak i doświadczeni lekarze. Będzie to pierwsza tego typu szkoła w Europie Środkowo-Wschodniej – informuje KAI.

- UKSW posiada doświadczenie w zakresie nauk medycznych. Uniwersytet powołał spółkę z ograniczą odpowiedzialnością, która prowadzi podmiot leczniczy. Usługi te obejmują porady psychologiczne oraz psychiatryczne (w tym z zakresu psychiatrii środowiskowej) dla dzieci i młodzieży – powiedział w rozmowie z KAI rektor UKSW.

Studenci nowych kierunków przez pierwsze dwa lata będą mieli zajęcia w znacznej części na kampusie przy ul. Wóycickiego. Oprócz sal wykładowych, skorzystają z Centrum Laboratoryjnym Nauk Przyrodniczych oraz powołanego w 2016 roku Centrum Anatomii Wirtualnej i Symulacji Chirurgicznej im. Jana Pawła II. Studenci będą mieli również zajęcia na terenie Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Przedmiotem zawartego porozumienia z tą uczelnią jest m.in. udział studentów UKSW w zajęciach z anatomii, które będą realizowane przez pracowników WUM.

Z myślą m.in. o cyfrowej medycynie na UKSW powstaje trzeci kampus uczelni w Dziekanowie Leśnym - Multidyscyplinarne Centrum Badawcze. - Będzie to park naukowo-technologiczny UKSW, w którym będą prowadzone prace skoncentrowane wokół problematyki rozwoju i zastosowań najnowszych technologii cyfrowych, w szczególności silnie zorientowane na istotne wyzwania medycyny i ochrony zdrowia. Nowy kampus ma powstać do końca 2019 roku – zapowiada rektor UKSW w rozmowie z KAI.

Na UKSW już trwa rekrutacja na studia podyplomowe związane z medycyną: statystyka medyczna, ochrona danych osobowych w służbie zdrowia oraz bioetyka i prawo medyczne. - Będziemy kształcić również asystentów medycznych, odpowiednio przeszkolonych m.in. z znajomości oprogramowania informatycznego – mówi KAI ks. prof. Stanisław Dziekoński.

Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie powstał w 1999 roku na bazie Akademii Teologii Katolickiej. Obecnie na uczelni kształci się ponad 11 tys. studentów i doktorantów na 37 kierunkach studiów.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Ks. Józef Augustyn SJ: tylko mocą Ducha możemy stawić czoła dramatycznej sytuacji, w jakiej znalazł się Kościół

2018-09-22 09:59

ks. Józef Augustyn SJ, maj / Warszawa (KAI)

- Odważne, pełne pokory i skruchy stawianie czoła w Kościele przestępstwom seksualnym księży na szkodę małoletnich to nie tylko problem wiarygodności, ale wręcz jego istnienia w danej społeczności – pisze ks. Józef Augustyn SJ. Odnosząc się do kryzysu, w jakim znajduje się Kościół na skutek ujawniania się kolejnych faktów wykorzystania seksualnego nieletnich przez osoby duchowne, podkreśla, że wiernym należy się słowo wyjaśnienia a duszpasterze nie mogą przyjmować postawy dyplomatycznego milczenia.„Gdy w duchu wiary, w każdym dziecku skrzywdzonym przez księdza, dostrzeżemy poniżone, znieważone i upokorzone Oblicze Chrystusa, zrezygnujemy z pomniejszania i tuszowania problemu” – podkreśla.

http://jaugustyn.jezuici.pl/

Publikujemy tekst ks. prof. Józefa Augustyna SJ

Józef Augustyn SJ

Kiedy cierpi Lud Boży...

22 września 2018

Sytuacja, w jakiej znalazł się Kościół w ostatnim czasie na skutek ujawniania się kolejnych faktów dotyczących wykorzystania seksualnego nieletnich przez osoby duchowne, jest bardzo napięta, bolesna, krytyczna. Oliwy do ognia dodał abp Viganò, który publicznie zaatakował Papieża Franciszka oskarżając go o tuszowanie skandalicznych zachowań kard. McCarricka, wzywając Ojca świętego do ustąpienia. Fakt bez precedensu. Zapiera dech. Wielu komentatorów stwierdza, że działania wymierzone w Papieża były starannie przemyślane i zaplanowane, a termin ogłoszenia był wybrany tak, by zmusić Franciszka do zabrania głosu w sprawie.

Kard. Gerhard Müller mówi, że „trudne chwile, które przeżywa dzisiaj Kościół, spontanicznie przywodzą na myśl XVI-wieczną schizmę Kościoła oraz sekularyzację życia duchowego w przededniu rewolucji francuskiej”. Po oskarżeniach abpa Viganò, list Ojca świętego z 20 sierpnia br. skierowany do całego Kościoła w sprawie seksualnych nadużyć dzieci i młodzieży przez duchownych został w mediach zmarginalizowany. Dla nas nie traci on jednak swojej mocy i staje się zasadniczym punktem odniesienia w podejmowaniu problemu nadużyć osób duchownych wobec dzieci i młodzieży.

1. W tej napiętej sytuacji media świeckie publikują liczne komentarze na temat problemów pedofilii w Kościele, stawiają hipotezy, snują domysły, podgrzewając sytuację, świadome faktu, że problem ten dotyka tak wierzących, jak i osoby dystansujące się wobec wiary. Media katolickie piszą na ten temat raczej mało, ostrożnie, ogólnikowo, czasami nawet obronnie, unikając konfrontacji. Nie wiemy, co w tej sytuacji myśleć i co mówić. Ujawnia się tutaj cała nasza bezradność i niemożność jasnego, zdecydowanego działania. Nabrzmiałego problemu wykorzystania seksualnego nieletnich przez duchownych nie da się dzisiaj w żaden sposób ominąć, przemilczeć. Musimy się z nim bezpośrednio zmierzyć.

2. Dzisiaj wielu pyta wprost: jaki jest rozmiar problemu w polskim Kościele. Na ten temat wiemy bardzo mało. Ostatnio jeden z biskupów podał, jaka jest liczba przypadków wykorzystania seksualnego nieletnich przez jego księży. Boimy się liczb. Ale ów lęk jest przeciwko nam. Konieczne są nam wiarygodne informacje o skali zjawiska, jakie są dostępne w Kościele w Polsce w tej chwili. Pomoże nam to zlokalizować problem, by móc stawiać mu czoła. Zdania wypowiadane niekiedy przez księży: „Ja się z tym problemem nigdy nie spotkałem”, by zdystansować się do tematu, brzmią niewiarygodnie. Wiernym trzeba jasno powiedzieć, że mamy problem i chcemy rozwiązywać go z całą stanowczością i zdecydowaniem. Nie podając liczb narażamy się na oskarżenia, że chcemy coś ukrywać, maskować. Wierni czytając raporty na temat wykorzystywania seksualnego małoletnich przez księży z Australii, ze Stanów, Niemiec czy Irlandii, w których padają wysokie cyfry, mogą mechanicznie przenosić je na polski teren. To niebezpieczne, ponieważ zniekształca prawdę o naszym polskim problemie.

3. Wielu wiernym wali się dzisiaj obraz duszpasterzy, którym mogą zaufać i powierzyć swoje dzieci. Wielu też z nich czuje się zagubionych; nie wiedzą, co powiedzieć swoim dzieciom, uczniom na katechezie, którzy o to wprost pytają. Wierni chcieliby usłyszeć z ust swoich pasterzy słowo komentarza, wyjaśnienia, umocnienia na duchu, zachęty, wsparcia duchowego i ludzkiego. Jesteśmy im to winni. W tej sytuacji nie mamy prawa przyjmować postawy dyplomatycznego przemilczania, wycofanego wyczekiwania, zostawiając wiernych w ich bólu, niepewności, zagubieniu. Mamy ich umacniać w wierze. Nam duszpasterzom konieczna jest świadomość, że obecny stan, w jakim znalazł się Kościół, to dla wiernych jak ich pasterzy wielka próba wiary i stan ciężkiego kuszenia. Wszelkie pomysły, jak komentować temat, jak go rozwiązywać winny być badane, rozeznawane, od jakiego ducha pochodzą; od ducha dobrego czy też ducha złego. Odniesienie się do tej bolesnej sprawy dla wszystkich, duchownych i świeckich, to kwestia wiarygodności naszego świadectwa.

4. Nie budzi zaufania wiernych, kiedy pasterze wypowiadają się chętnie komentując sytuację Kościoła, gdy ten przeżywa dni zwycięstwa i chwały, a milczą, gdy bywa poniżony i upokorzony z powodu własnych błędów, zaniechań czy wręcz nieprawości. Gdy wierni, szczególnie młodzi, przestają ufać swoim duszpasterzom, odsuwają się nie tylko od Kościoła, ale także od wiary: porzucają praktyki religijne, zaniedbują modlitwę, przestają korzystać z sakramentów świętych. Jeżeli nie podejmujemy wysiłku, aby podtrzymać ich zaufanie do nas duszpasterzy - pasterzy, ich zachowanie i wybory obciążają także nasze sumienia. Pan powierzył ich przecież naszej pieczy. Musimy rozumieć, że młodym bardzo trudno jest pogodzić się z faktem, że ci którzy mieli pomagać dzieciom we wzrastaniu w wierze, miłości i czystości serca, stali się dla nich agresorami; odarli je z poczucia bezpieczeństwa, zaufania do świata dorosłych oraz dziecięcej niewinności. Dzieci, ludzie młodzi po traumie wykorzystania seksualnego czują się – nawet po wielu latach – upokorzeni, winni i zbrudzeni. Ból i poczucie zdrady jest tym większe, gdy sprawcą jest osoba duchowna, którą dziecko spontanicznie kojarzy z Bogiem. Nasze unikanie zabrania głosu w sprawie przestępstw seksualnych księży na szkodę małoletnich budzi u wielu podejrzenie, że stajemy po stronie sprawców przeciwko ofiarom i ich rodzinom.

5. Musimy świadomie zrezygnować z postawy obronnej oraz z drażliwego reagowania, gdy temat wykorzystania seksualnego jest wywoływany kolejny raz w mediach. Nie służy prawdzie ani oczyszczeniu podkreślanie, że fakty wykorzystywania małoletnich przez księży, to zaledwie nikły procent, podczas gdy większość faktów ma miejsce w rodzinach oraz w jednym czy drugim środowisku, w których żyją i wychowują się dzieci. I choć jest to prawdą, to jednak nie może być usprawiedliwieniem ani relatywizacją nawet dla jednego przestępczego zachowania. Za deklaracjami, które padały wiele razy: „zero tolerancji dla pedofilii w Kościele”, muszą pójść konkretne czyny, fakty. Słowom przeprosin, jakie wygłaszamy po raz kolejny, muszą towarzyszyć czyny aktywnego zaangażowania na rzecz ofiar i ich rodzin, oraz prewencji. Kościół winien otwarcie i publicznie zapewniać ofiary wykorzystania seksualnego przez duchownych, że będą wysłuchane z zaufaniem i współczuciem, z życzliwością i uwagą, gdy zgłoszą się ze swoją krzywdą, oraz że otrzymają pomoc, wsparcie i zadośćuczynienie stosownie do zaistniałej sytuacji.

6. Zgłaszanie się osób pokrzywdzonych przez duchownych i ujawnienie sprawców Kościołowi i organom ścigania, jest istotne dla przezwyciężenia zaistniałego kryzysu, ponieważ tylko w ten sposób można przerwać ów przestępczy proceder. Milczenie ofiar, maskowanie krzywdy dzieci tak przez kapłańskie środowisko, jak i przez przełożonych, stanowi dla sprawców zachętę do kontynuowania czy też rozwijania niegodziwych czynów. Zgłaszanie się ofiar molestowania seksualnego przez księży nie powinno być traktowane jako ciężar, ale wręcz jako dar. To dzięki ich świadectwu, które wymaga od nich nieraz heroicznej postawy, Kościół może skutecznie walczyć z przestępstwem wykorzystywania seksualnego małoletnich w szeregach kapłańskich.

7. Przełożeni winni otwarcie wezwać księży, kleryków, osoby konsekrowane oraz osoby świeckie pracujące z dziećmi w przestrzeni kościelnej, które mają na swoim sumieniu owe niegodziwe czyny, by zgłaszały się do swoich bezpośrednich przełożonych celem rozeznania zaistniałej sytuacji oraz podjęcia stosownych kroków kanonicznych i prawnych. Życie wielokrotnie pokazało, że faktów wykorzystania seksualnego dzieci przez duchownych na dłuższą metę nie da się ukryć. Im później się one ujawniają, tym cięższe bywają konsekwencje. Każde oskarżenie księdza o wykorzystywanie seksualne małoletnich, nawet po dziesięcioleciach, uderza boleśnie w cały Kościół z ogromną siłą rażenia. Wobec przywoływania przez media sprawdzonych faktów tuszowania przestępstw księży i zakonników przez ich przełożonych w różnych krajach, byłoby rzeczą ważną, by otwarcie upewniać wiernych, że działamy przejrzyście i nie chronimy księży i osób konsekrowanych, które krzywdzą dzieci i młodzież poprzez przestępcze zachowania.

8. Konieczne są szczere spotkania wyższych przełożonych: biskupów i prowincjałów ze ich księżmi - zakonnikami, za których ponoszą odpowiedzialność, celem podjęcia wspólne refleksji, jaki sposób dawać dzisiaj wiarygodne świadectwo prawdziwej skruchy, prawości serca, współczucia wobec ofiar i ich rodzin oraz zaangażowanej troski o bezpieczeństwo dzieci i młodzieży. Spotkania te winny zaczynać się szczerą modlitwą wynagradzającą, prośbą o skruchę serca oraz o odwagę i światło Ducha Świętego. Tylko mocą Ducha możemy stawić czoła dramatycznej sytuacji, w jakiej znalazł się Kościół. Konieczne są także szkolenia, by poznać postawę i strategię sprawców, skutki wykorzystania oraz zasady profilaktyki.

9. Tylko mocą Ducha możemy stawić czoła dramatycznej sytuacji, w jakiej znalazł się Kościół. Wbrew wszystkiemu mamy być nadal wiarygodnymi świadkami Jezusa i Jego Ewangelii. Zbyt wielu z nas, księży i zakonników, wciąż jeszcze pomniejsza czy wręcz lekceważy problem, uważając, że podnoszenie go przez media, to wyraz ataku na Kościół i próba zniszczenia go. Nie widzą potrzeby przyznania się do winy, wyrażenia skruchy czy też zajęcia się ofiarami. Nieraz wręcz oskarżają ofiary, że szkodzą Kościołowi.

10. Odważne, pełne pokory i skruchy stawianie czoła w Kościele przestępstwom seksualnym księży na szkodę małoletnich to nie tylko problem wiarygodności, ale wręcz jego istnienia w danej społeczności, bo te przestępcze czyny niektórych duchownych przyćmiewają blask Ewangelii, bardziej niż prześladowania (Benedykt XVI). Doświadczenia wielu krajów pokazują, że wierni masowo odchodzą od Kościoła tam, gdzie księża i ich przełożeni tolerują, ukrywają, pomniejszają lub lekceważą problem. Z takimi „zastępcami Chrystusa” nie chcą mieć nic wspólnego. I choć z pewnością nie jest to jedyny powód, to jednak zgorszenie zachowaniem księży bywa nieraz tą ostatnią kroplą, która dopełnia kielich goryczy. Zaangażowane i odważne działania Kościoła w obronie dzieci i młodzieży służy nie tylko jego ewangelizacyjnej misji, ale stają się także przykładem dla współczesnego świata, w którym dzieci nagminnie stają się ofiarami przemocy, także seksualnej. Bez szczerych działań naprawczych trudno będzie społeczeństwu uznać, że problem w Kościele jest lustrzanym odbiciem problemu społecznego.

11. List Papieża Franciszka o wykorzystywaniu seksualnym dzieci i młodzieży przez osoby duchowne stanowi dla nas bezcenną inspirację, w jaki sposób angażować wszystkich wiernych do stawienia czoła zaistniałemu kryzysowi w Kościele. Usilna modlitwa i post to początek i fundament wszystkich naszych działań w tym względzie. Podejmowane inicjatywy społeczne i kościelne: wszelkie spotkania, konferencje, szkolenia prewencyjne, a nade wszystko praca z ofiarami nadużyć wykorzystania seksualnego i z ich rodzinami, winny brać swój początek w modlitwie. Tylko Duch Święty może nam podpowiedzieć, co mówić, jak komentować wydarzenia, jak się zachować wobec niesłusznych oskarżeń czy też prowokacyjnych zachowań. Bez modlitwy i postu nie zniesiemy presji społecznej, niepokoju wiernych, pytań ludzi młodych, którzy konfrontują nas zadając trudne pytania, by sprawdzić naszą wiarygodność i szczerość.

12. Gdy „Kościół hierarchiczny, Matka nasza” (św. Ignacy Loyola) głęboko dzisiaj cierpi z powodu nadużyć seksualnych, władzy i sumienia niektórych kapłanów i osób konsekrowanych i ich przełożonych, winniśmy – jako jego dzieci - otoczyć go i wspomagać naszą szczerą modlitwą, gorącą miłością, postem i jałmużną udzielaną ubogim, oraz prawdziwym synowskim przywiązaniem. W XVI wieku, gdy Kościół był rozrywany przez herezje, apostazje, gorszące życie duchownych oraz wewnętrzne spory, św. Ignacy Loyola pisał w „Ćwiczeniach duchownych”: „Odłożywszy na bok wszelki sąd własny powinniśmy trzymać umysł nasz gotowy i skory do posłuszeństwa we wszystkim prawdziwej Oblubienicy Chrystusa, Pana naszego, a jest nią nasza święta Matka – Kościół hierarchiczny”. Wobec bezpośredniego ataku na Papieża, który przewodzi całemu Kościołowi, wspierajmy go naszą synowską i braterską miłością i modlitwą. Święty Ignacy w książeczce „Ćwiczeń” w kontekście rachunku sumienia i żalu za grzechy, podpowiada nam trzy pytania: „Co uczyniłem dla Chrystusa? Co czynię dla Chrystusa? Co chciałbym uczynić dla Chrystusa?” Radykalne, pełne wyrzeczenia, miłości i poświęcenia, szukanie Chrystusa: poznawanie Go, miłowanie całym serce i całą duszą, codzienny wysiłek naśladowania Go – oto jedyna skuteczna droga odnowy Kościoła, prawdziwej Oblubienicy Chrystusa, Pana naszego. Tylko na tej drodze możemy zrozumieć głębię krzywdy wyrządzonej dzieciom i ich rodzinom przez niegodziwych ludzi Kościoła. Gdy w duchu wiary, w każdym dziecku skrzywdzonym przez księdza, dostrzeżemy poniżone, znieważone i upokorzone Oblicze Chrystusa, zrezygnujemy z pomniejszania i tuszowania problemu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kalendarz pielgrzyma 2019

Papież zza żelaznej kurtyny

2018-09-22 22:25

IPN

Komitet Pamięci Narodowej (NEB) i Instytut Pamięci Narodowej (IPN)
serdecznie zapraszają na międzynarodową konferencję
PAPIEŻ ZZA ŻELAZNEJ KURTYNY
WPŁYW PONTYFIKATU JANA PAWŁA II
NA PAŃSTWA I KOŚCIOŁY BLOKU SOWIECKIEGO

IPN

HONOROWY PATRONAT KONFERENCJI

Metropolita Krakowski Arcybiskup Marek Jędraszewski

Marszałek Sejmu RP Marek Kuchciński

Przewodniczący Parlamentu Węgier László Kövér

CZAS I MIEJSCE KONFERENCJI

9-10 października 2018 r. Polska, Kraków

Auditorium Maximum Uniwersytetu Jagiellońskiego (Aula Duża A)

12 października 2018 r. Węgry, Budapeszt

Parlament, Sala Konferencyjna Izby Wyższej

ZOBACZ PROGRAM KONFERENCJI
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem