Reklama

Studia na UKSW - pielęgniarstwo

100 lat niepodległości

Internowani w Beniaminowie

2018-09-12 10:44

Witold Dudziński
Edycja warszawska 37/2018, str. VII

Narodowe Archiwum Cyfrowe
Uroczystości pod pomnikiem legionistów internowanych w Beniaminowie w 1931 r.

Dla części oficerów przygoda z Legionami Polskimi skończyła się po tzw. kryzysie przysięgowym, w obozie internowanych w Beniaminowie k. Zegrza

Po wydaniu 5 listopada 1916 r. proklamacji dwóch cesarzy – zawierającej obietnicę powstania pod ich protektoratem państwa polskiego – niemiecki generał-gubernator Hans Hartwig von Beseler rozpoczął organizację, u boku Niemiec, Polskiej Siły Zbrojnej (niem. Polnische Wehrmacht). Wobec niewielkiego zainteresowania ze strony Polaków akcją werbunkową, postanowił włączyć do organizowanej PSZ Legiony Polskie. Umieszczono je w Warszawie i jej okolicach.

W Wiedniu, chcąc – nie chcąc, zgodzono się na to i przekazano legiony, nazywane już Polskim Korpusem Posiłkowym, do tworzonej od wiosny 1917 r. PSZ. Zmiany i przekształcenia spowodowały konieczność złożenia przysięgi, w której Polacy mieli obiecać, „że w wojnie obecnej dotrzymam wiernie braterstwa broni wojskom Niemiec i Austro-Węgier oraz państw z nimi sprzymierzonych”. To była jedna z przyczyn tzw. kryzysu przysięgowego, ale nie najważniejsza.

Rozbieżne interesy

Dość powiedzieć, że brygadier Józef Piłsudski początkowo zaakceptował rotę przysięgi. Zmienił zdanie pod wpływem wydarzeń międzynarodowych i ich możliwych skutków. Wszak rewolucja lutowa w Rosji (ale także przystąpienie do wojny Stanów Zjednoczonych) niosła ogromną zmianę, w tym – najważniejsze z tego punktu widzenia – eliminację Rosji z wojny.

Reklama

W tej sytuacji istnienie polskich formacji związanych z państwami centralnymi na ziemiach Królestwa Polskiego wydawało się niecelowe. Niemal pewne było, że także Niemcy i Austro-Węgry też nie będą zainteresowane istnieniem osobnych formacji polskich, nie mówiąc już o polskim wojsku narodowym.

Dlatego na przełomie czerwca i lipca Piłsudski zarządził naradę dowódców legionowych, na której usłyszeli, że w momencie wyeliminowania Rosji z walki, interes Polski przestaje być zbieżny z niemieckim. W tej sytuacji składanie przysięgi na wierność wątpliwemu sojusznikowi nie ma sensu.

Wywiezieni, uwięzieni

Przysięga miała się odbyć 9 lipca 1917 r. w Warszawie i 11 lipca w okolicznych garnizonach. Wobec informacji o spodziewanej odmowie złożenia przysięgi, przeniesiono je na teren koszar. Większość żołnierzy I i III Brygady demonstracyjnie uchyliła się od przysięgi.

Złożyła ją tylko większość żołnierzy II Brygady, od samego początku słabo związanych z Józefem Piłsudskim (jej dowódcą był gen. Józef Haller). Zasilili „Polnische Wehrmacht”– pod niemieckim dowództwem i rekrutowanym z poboru.

Władze niemieckie odpowiedziały represjami. Część dowódców legionowych została aresztowana. Piłsudski i jego przyboczny płk Kazimierz Sosnkowski zostali wywiezieni i w końcu razem trafili do twierdzy magdeburskiej. Legioniści, którzy odmówili złożenia przysięgi, zostali internowani w obozach: żołnierze w Szczypiornie k. Kalisza zaś oficerowie w podwarszawskim Beniaminowie, w koszarach na zapleczu tamtejszego fortu. Z czasem te miejsca stały się częścią legendy legionowej.

Jedyna jawna siła

„Miejsce internowania odgrodzone było płotem z drutu kolczastego – pisał porucznik Anatol Minkowski z II brygady o obozie w Beniaminowie, gdzie trafiło stu kilkudziesięciu oficerów. – Od płotu w kierunku obozu ciągnął się nieprzekraczalny pas neutralny szerokości kilkunastu metrów. Wzdłuż płotu wędrowały posterunki Landszturmu”.

„Życie obozowe – jak pisał po latach Wacław Lipiński, historyk i legionista – szło mimo wszystko swoim trybem. Rano – gimnastyka, apel, potem wykłady, nauka, fechtunek, sport i książki. Niemcy nie bez podziwu przyglądali się rygorowi w ramach przez samych siebie stworzonego regulaminu.Nie przeszkadzało to jednak tępić wszelkie przejawy oporu przeciwko ich zarządzeniom. Kilku opornych wywieźli w głąb Niemiec”.

Z czasem odseparowanie, samotność robiło swoje. Przeniknięci przeświadczeniem o zbliżającej się klęsce państw centralnych, oficerowie postanowili przerwać bezczynność. „Powoli, grupkami opuszczają Beniaminów, starannie przebierani przez Niemców, meldując się bądź w Polskiej Organizacji Wojskowej, bądź też do oddziałów Polskiej Siły Zbrojnej, która jako tzw. Wehrmacht stanowiła wówczas jedyną jawną siłę wojskową Polski...” – pisał Lipiński. Obóz istniał do jesieni 1918 r., gdy wolność odzyskało ostatnich pięciu internowanych.

Tagi:
100‑lecie niepodległości

Święto Niepodległości w Rudzie Różanieckiej

2018-11-15 10:57

Grupa Odnowy Wsi Ruda Różaniecka

11 listopada 2018 r. mieszkańcy Rudy Różanieckiej byli świadkami i uczestnikami podniosłego jubileuszu, jakim było 100-lecie odzyskania niepodległości przez Polskę.

Archiwum parafii
Poświęcenie pomnika

Patriotyzm i miłość do Ojczyzny nakazywała godne uczczenie tej rocznicy. Grupa Odnowy Wsi Ruda Różaniecka postanowiła, że zwieńczeniem obchodów będzie wzniesienie pomnika upamiętniającego 100-lecie odzyskania wolności.

Pomnik powstał ze środków Podkarpackiego Programu Odnowy Wsi na lata 2017-2020 oraz został dofinansowany z budżetu Miasta i Gminy Narol. Całkowity koszt inwestycji wyniósł 25 tys. zł.

Pomnik przedstawia orła białego zrywającego się do lotu. Orzeł jest symbolem, z którym identyfikują się wszyscy Polacy, symbolem dzięki któremu czujemy jedność. A społeczeństwo Rudy Różanieckiej to wyjątkowo zintegrowana, pracowita i dumna zbiorowość. Udowodnili to mieszkańcy naszej wsi w najtrudniejszych dziejowych momentach oraz gdy trzeba było w czasach pokoju rzetelnie pracować na rzecz rozwoju miejscowości.

Dlatego tablice na okolicznościowym pomniku są hołdem dla mieszkańców Rudy Różanieckiej. Miejsce usytuowania pomnika nawiązuje do historii tworzenia oddziałów strzeleckich i organizowania w tym miejscu ćwiczeń przysposobienia wojskowego.

Wzniesienie pomnika było możliwe dzięki zaangażowaniu wielu osób. Pomysłodawcą inicjatywy była dyrektor Zespołu Szkół w Rudzie Różanieckiej, pani Doroty Wróbel. Liderem projektu ze strony gminy był pan Andrzej Kołodziej, a ze strony lokalnej społeczności pan Mariusz Franus.

Autorem projektu i wykonawcą rzeźby jest artysta, na co dzień nauczyciel miejscowej szkoły, pan Grzegorz Wajs. Poświęcenia pomnika dokonał wicedziekan dekanatu narolskiego, ks. Waldemar Górski. Inicjatywa zintegrowała społeczność lokalną, która aktywnie włączyła się w prace upamiętniające 100-lecie odzyskania wolności. Szczególne zaangażowanie wykazali: sołtys wsi, radni gminni, lokalni przedsiębiorcy, miejscowe zakłady pracy, Ochotnicza Straż Pożarna w Rudzie Różanieckiej i Koło Gospodyń Wiejskich w Rudzie Różanieckiej.

Rozpoczęte Mszą Św. z okolicznościowym kazaniem ks. dr. Krzysztofa Giery uroczystości zakończyły występy przedszkolaków i harcerzy, koncert zespołu wokalnego Bies Band z Przemyśla oraz wspólna zabawa z zespołem muzycznym Salsa.

Taka forma obchodów 100-lecia odzyskania niepodległości przez Polskę spotkała się z powszechnym uznaniem, co najlepiej potwierdza, że mieszkańcy Rudy Różanieckiej mają powody być dumni ze swojej przeszłości i tego, co tworzą dzisiaj.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Na Placu św. Piotra artyści z czterech krajów zbudują szopkę z piasku

2018-11-15 13:49

ts (KAI) / Rzym

Szopka, którą w okresie Bożego Narodzenia będzie można podziwiać na Placu św. Piotra, zostanie w tym roku zbudowana z 1300 metrów sześciennych piasku. Sceny związane z narodzeniem Jezusa w Betlejem przedstawi czwórka artystów z USA, Rosji, Holandii i Czech, poinformowano 14 listopada w Watykanie.

ACKI/pixabay.com

Surowiec do wykonania szopki zostanie przywieziony ciężarówkami z nadmorskiego Jesolo koło Wenecji, w którym co roku odbywa się pokaz rzeźb z piasku. Począwszy od najbliższej soboty 17 listopada przez dwa tygodnie artyści będą lepili postaci szopki. Przed deszczem i wiatrem ich i ich dzieło będzie chroniło specjalne zadaszenie.

Tegoroczna choinka, która już niebawem stanie na Placu św. Piotra, jest darem włoskiej diecezji Concordia-Pordenone. 21-metrowej wysokości świerk o średnicy pnia 50 centymetrów zostanie ustawiony 22 listopada. Natomiast małą ceremonię poświęcenia choinki i szopki przewidziano na 7 grudnia.

Tradycyjnie papież przychodzi do szopki w wieczór sylwestrowy po modlitwie na zakończenie roku kalendarzowego. Zarówno choinka, jak i szopka pozostaną na Placu św. Piotra do 13 stycznia. W tym dniu kończy się oficjalnie okres Bożego Narodzenia.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kochaj, by naprawdę żyć

2018-11-15 21:04

Spotkanie autorskie

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem