Reklama

Porozmawiajmy o jąkaniu

2018-09-08 14:36

Tradycyjnie jak co roku zapraszamy na kolejne spotkanie prowadzone w ramach cyklu „POROZMAWIAJMY O JĄKANIU”. Tematem, który zamierzamy podjąć, jest kontekst prowadzenia działań diagnostycznych i terapeutycznych dla osób jąkających (się). W poprzednich edycjach podejmowaliśmy kwestie funkcjonowania osób jąkających w środowisku społecznym i w grupie rówieśniczej. Wnioski płynące z tamtych wystąpień są przyczynkiem do rozważań nad tym w jakim kontekście powinna realizować się terapia osoby jąkającej się.

Jąkanie jest zawsze subiektywnym doświadczeniem osoby jąkającej i mówiąc o jąkaniu, z zasady mówi się właśnie o czymś bardzo indywidualnym. Jąkanie to nie jąkanie się. My mówiąc jąkanie, mówimy o tym wszystkim: co odczuwa, czego doświadcza i w jaki sposób postrzega siebie osoba jąkająca. Tematem refleksji, którymi chcemy podzielić się z uczestnikami wykładu są dylematy diagnostyczne i terapeutyczne z jakimi spotykamy się w kontakcie z osobą jąkającą.

W programie spotkania znajduje się: wykład (na który zapraszamy nauczycieli, pedagogów, psychologów, wykładowców i logopedów oraz studentów zainteresowanych tym zagadnieniem) a także konsultacja logopedyczno – psychologiczna dla osób jąkających. Dla udziału w wykładzie nie jest konieczne posiadanie wiedzy specjalistycznej.

PROGRAM DNI OTWARTYCH:

Reklama

Konsultacja i wykład prowadzone będą w siedzibie Kliniki Leczenia Jąkania w Warszawie przy ul. Plastycznej 7 w dniu 16.09.2018 roku w godzinach 09:00 – 19:00

09:00 – konsultacja (bezpłatna) dla osób jąkających się

16:30 – wykład na temat: „Osoba jąkająca – wyzwanie diagnostyczne i terapeutyczne”

Dla udziału w badaniu diagnostycznym konieczna jest rejestracja telefoniczna pod numerem: 22 621 39 41; 501 619 643. Udział w spotkaniu jest bezpłatny dla każdego uczestnika.

Tagi:
spotkanie

Reklama

Legionowe Acies

2019-04-16 18:56

Ks. Adam Stachowicz
Edycja sandomierska 16/2019, str. IV

Acies to doroczne spotkanie osób zrzeszonych w Legionie Maryi. Spotkanie połączone jest z odnowieniem przyrzeczeń legionowych. Odbyły się one w kurii: Tarnobrzeg, Ostrowiec Świętokrzyski, Janów Lubelski i Koprzywnica


Tarnobrzeg, parafia Matki Bożej Nieustającej Pomocy

Legioniści z kurii Tarnobrzeg świętowali w parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Tarnobrzegu, odnawiając swoje przyrzeczenia maryjne. – Spotkanie rozpoczęły modlitwy legionowe w Kaplicy Wieczystej Adoracji, podczas których w modlitwie różańcowej polecano dzieła ewangelizacyjne prowadzone przez członków Legionu Maryi. Eucharystii przewodniczył i homilię wygłosił ks. Rafał Cudziło. Koncelebrowali kierownicy duchowi kilku prezydiów tarnobrzeskich. Ksiądz kierownik duchowy podziękował legionistom za podejmowane w ciągu całego roku dzieła modlitewne, m.in.: Duchową Adopcje Dziecka Poczętego, Margaretkę, czyli modlitewną opiekę nad kapłanami, Duchową Adopcję Powołanego, za opiekę nad chorymi i samotnymi oraz wiele innych dzieł apostolskich, pielgrzymek i spotkań modlitewnych. Po homilii każda z parafialnych grup Legionu Maryi z Tarnobrzega i okolic odnowiła swoje przyrzeczenia składane w dniu wstąpienia w szeregi grupy apostolskiej. Pod koniec Eucharystii legioniści złożyli deklaracje Duchowej Adopcji.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Gromnica - świeca nieco zapomniana

Ks. Florian

W święto Ofiarowania Pańskiego, zwane u nas świętem Matki Bożej Gromnicznej, mniej ludzi niż niegdyś przychodzi do naszych kościołów, by poświęcić świece. Do niedawna przychodziło więcej. Świece wykonane z pszczelego wosku, zwane gromnicami, były ze czcią przechowywane w każdym domu i często zapalane – wówczas, kiedy nadciągały gwałtowne burze, gradowe nawałnice, wybuchały pożary, groziła powódź, a także w chwili odchodzenia bliskich do wieczności. Były one znakiem obecności mocy Chrystusa – symbolem Światłości, w której blasku widziało się wszystko oczyma wiary.

BOŻENA SZTAJNER

Wprawdzie wilki zagrażające ludzkim sadybom zostały wytrzebione, ale na ich miejsce pojawiły się inne zagrożenia. Dziś trzeba prosić Matkę Bożą Gromniczną, by broniła przed zalewem przemocy i erotyzacji płynących z ekranów telewizyjnych i kolorowych magazynów, przed napastliwością sekt, przed obojętnością na los bliźnich, przed samotnością, przed powiększającą się falą ubóstwa, przed zachłannością, przed bezdomnością i bezrobociem, przed uleganiem nałogom pijaństwa, narkomanii, przed zamazywaniem granic między grzechem a cnotą, przed zamętem sumień.

Po raz pierwszy otrzymujemy płonącą świecę na chrzcie. Oznacza ona zapalenie światła wiary w naszej duszy. Jest znakiem ogarnięcia nas przez Chrystusa swoimi mocami i swym światłem. Po raz drugi – często tę samą świecę – trzymamy zapaloną podczas I Komunii św. W wielu bowiem rodzinach jest piękny, godny rozpowszechniania zwyczaj przechowywania tej chrzcielnej świecy do I Komunii św., a także do ślubu. Przynosi się ją także do kościoła każdego roku w Wielką Sobotę, by jej płomień zapalić od nowo poświęconego paschału.

Zapalajmy ją częściej. Zapalajmy w domach, kiedy robi się w nich burzowo, kłótliwie, kiedy lodowaty grad niszczy uprawy wzajemnej miłości, kiedy wybuchają pożary zawiści, kiedy zagraża powódź pazerności. Niech gromnica nie będzie tylko jednym z przechowywanych w naszym domu bibelotów. Zapalajmy ją także wtedy, gdy ktoś z domowników ciężko choruje, gdy został okradziony, napadnięty, oszukany, poniżony, odrzucony, opuszczony. Przywróćmy zwyczaj wkładania jej do ręki konającym, opuszczającym ten świat naszym bliskim.

Opowiadała mi pewna matka, która podejmowała bezowocne wysiłki, by wyrwać córkę z narkomanii, że przed kilku laty przyniosła wieczorem z kościoła poświęconą gromnicę, a jej córka – narkomanka zapytała, do czego ona służy. Wówczas, opowiadając legendę o Matce Bożej Gromnicznej strzegącej ludzkich sadyb przed wilkami, zapaliła na stole przyniesioną gromnicę i odmówiła modlitwę „Pod Twoją obronę”. Gdy skończyła poprosiła córkę, by wyjęła z szuflady przechowywaną od jej chrztu święcę, którą trzymała także przystępując do I Komunii św., i zapaliła ją. Przy tych dwu palących się świecach odmówiły wspólnie jeszcze raz „Pod Twoją obronę”, następnie schowały je w komodzie. Od tego dnia nastąpił przełom w życiu córki tej kobiety. Podjęła stosowne leczenie i w krótkim czasie udało się jej zerwać z nałogiem. Któregoś dnia zapytana o to, jak jej się to udało, powiedziała: – Kiedy nachodzi mnie słabość zapalam moją gromnicę i to mi daje siłę.

***
O Boże mój, gdzież jest moja gromnica?
Oto burze nadchodzą, grzmoty, błyskawice.
Postawię ją w oknie mojej duszy,
a Ty, Maryjo, udziel mi nadziei.
Zapalę ją w przedsionku mego serca,
a Ty wypełnij je miłością.
Umieszczę ją w oknie mego rozumu,
a Ty spraw, aby zawierzyła do końca
Twemu Synowi moja mała wiara.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kraków: abp Jędraszewski poświęcił pokarmy na Rynku Głównym

2019-04-20 20:29

led / Kraków (KAI)

W Wielką Sobotę abp Marek Jędraszewski poświęcił pokarmy przed bazyliką mariacką na Rynku Głównym w Krakowie. Metropolita krakowski złożył licznie zgromadzonym mieszkańcom, gościom i turystom świąteczne życzenia.

Joanna Adamik/archidiecezja krakowska

W uroczystości uczestniczył m.in. kard. Stanisław Dziwisz, metropolita krakowski – senior, ks. Dariusz Raś, proboszcz bazyliki mariackiej, o. Leon Knabit i prezydent Krakowa Jacek Majchrowski.

Podczas uroczystości abp Marek Jędraszewski mówił, że „nie może być lepszej perspektywy, gdy chodzi o przesłanie tych świat, niż ta prawda, że Chrystus zmartwychwstał, zwyciężając grzech, śmierć i tego, który spowodował śmierć i grzech czyli szatana”. - W tym tkwi cała nadzieja, ciągle odnawiana zawsze podczas tych świąt, że zwycięstwo ostateczne należy do Chrystusa i tych wszystkich, którzy wiernie idą za nim, dźwigając także swoje krzyże, bo one są niejako włączone w prawdę o naszym życiu – podkreślił hierarcha.

Prezydent Krakowa Jacek Majchrowski złożył życzenia krakowianom i turystom wypoczywającym w Krakowie w czasie świąt. Prezydent mówił, że w święceniu pokarmów na Rynku biorą udział osoby z całego kraju, a cudzoziemcy pytają na czym ta tradycja polega.

- Krakowski Rynek jest od ponad 700 lat miejscem, gdzie odbywają się wszystkie rzeczy, które można nazwać tradycyjnymi. Te święcenia to także tradycja od wielu, wielu lat – powiedział prezydent, dodając że „Kraków był zawsze miejscem, w którym krzyżowały się kultury i narody, był miastem międzynarodowym”.

Na placu przed bazyliką mariacką stanął także stół z tradycyjnymi wielkanocnymi potrawami, które trafią do podopiecznych braci albertynów.

Gospodarze uroczystości rozdali obecnym na krakowskim Rynku tradycyjne pieczywo świąteczne, nazywane kukiełkami.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem