Reklama

Niedziela w Warszawie

Cuda w Zalesiu Górnym

Las, woda, kajaki, baseny, wędkowanie i około 100 świętych. Takie cuda natury dla ciała i cuda dla ducha można odnaleźć w Zalesiu Górnym

Niedziela warszawska 27/2019, str. I

[ TEMATY ]

wakacje

Łukasz Krzysztofka

Zalesie Górne proponuje odpoczynek dla duszy i ciała

Przepis na Zalesie Górne jest bardzo prosty. Wystarczy wsiąść do pociągu, by uciec z rozgrzanej, dusznej i betonowej Warszawy. Na miejscu poczujemy się jak na prawdziwych wakacjach – jest las, woda, mnóstwo atrakcji turystycznych dla całych rodzin, znajdziemy tu także oazę duchową w iście góralskim stylu – kościół św. Huberta. Tak właśnie prezentuje się Zalesie Górne. Podróż do tego urokliwego miejsca trwa ok. 30 minut. Warszawscy seniorzy, dzieci i wszyscy posiadacze „karty warszawiaka” nie muszą nawet kupować żadnych biletów i ponosić dodatkowych kosztów. Przyjeżdżając tutaj, możemy podziwiać dorodny las. W pobliżu znajduje się dolinka rzeczki Zielonej bogatej w stawy, a pomiędzy nią i osiedlem piaszczyste wydmy. To wszystko sprawia, że Zalesie Górne jest idealnym miejscem na sobotnią lub niedzielną wycieczkę poza miasto. Ta piękna osada jest najpopularniejszą miejscowością turystyczną w Lasach Chojnowskich. Osiedle domów jednorodzinnych i letniskowych zostało zaprojektowane w typie miasta ogrodu w starym drzewostanie sosnowo-dębowym. Nawet uliczki noszą fikuśne nazwy, np.: Leśnych Boginek, Wiekowej Sosny, Sinych Mgieł, Sarenek, Młodych Wilcząt.

W najbliższej okolicy znajduje się rzeka Zielona, gdzie dzięki zaporom powstały sztuczne jeziora i stawy rybne. Jest to gratka dla miłośników sportów wodnych i wędkarstwa. Dlatego, jeśli ktoś chce odpocząć na łonie natury, to w Zalesiu znajdzie ku temu wiele okazji. Upalny dzień, jaki zapewne jeszcze nie raz czeka nas tego lata, najlepiej zacząć w Zalesiu orzeźwiającą kąpielą w basenie. Woda w nim pozyskiwana jest ze źródła głębinowego, można mieć więc pewność co do jej czystości. Na okolicznych stawach popływać można rowerem wodnym albo spróbować swych sił na nartach wodnych. Tuż obok znajduje się park linowy oraz „Dzielnica Filmowa”, czyli park rozrywki, w którym zobaczymy eksponaty nawiązujące bezpośrednio do filmów, np.: strefę Jurassic Park, samochody z filmów o Mad Maxie, Astony Martiny Jamesa Bonda czy statek Star Trek.

Osiedle II RP

Powstanie Zalesia Górnego jest potwierdzeniem faktu, że warszawiacy od zawsze szukali urokliwych miejsc w okolicy, by uciec z zatłoczonej stolicy. Marzenie o własnym domu pośród leśnych drzew nie jest nowym zjawiskiem, bo przecież przed II wojna światową tzw. miasta ogrody powstawały jak grzyby po deszczu.

Reklama

Zalesie Górne jest właśnie jednym z takich nowoczesnych osiedli II RP. Swoją historią sięga 1930 r. Ale prawdziwy rozkwit zawdzięcza budowie kolei w 1933 r. Gdy rozpoczęto budowę linii kolejowej do Radomia, na jej pierwszym odcinku zaprojektowano niewiele stacji (Piaseczno, Chynów, Warka). Stacja w Zalesiu Górnym powstała jedynie z tej przyczyny, że koszty budowy i zatrudnienia zawiadowcy zgodził się ponieść Jan Witold Wisłocki, założyciel Zalesia Górnego.

Historia rodziny Wisłockich może być doskonałym materiałem na film fabularny. Wszechstronnie wykształcony polski inżynier musiał w 1917 r. uciekać z Petersburga przed rewolucją bolszewicką, a po odzyskaniu niepodległości Jan Witold Wisłocki mieszkał w Warszawie i prowadził świetnie prosperującą firmę. Zalesie Górne było realizacją jego kolejnego marzenia. Tu osiadł wraz z żoną i córkami. Podczas wojny obie córki walczyły: jedna w Armii Krajowej, a druga w Narodowych Siłach Zbrojnych. Po wojnie Jan Witold Wisłocki stracił swoją firmę i majątek, a jego córka Zofia Wisłocka przez kilka lat była więziona i wielokrotnie przesłuchiwana w „słynnym” więzieniu przy Rakowieckiej.

Rodzina była, oczywiście, związana z Kościołem. Po śmierci Zofii Wisłockiej rodzinny dom przejęła Fundacja Odrodzenie, która służy lokalnej społeczności. Prezesem fundacji jest ks. Władysław Duda, dawny wikariusz w kościele w parafii św. Huberta w Zalesiu, a obecnie dyrektor Hospicjum Domowego przy kościele św. Zygmunta w Warszawie na Bielanach.

Reklama

Wspólnota wspólnot

Urzekające i czyste lasy skrywają w sobie jeszcze jedno szczególne miejsce – kościół św. Huberta, patrona leśników i myśliwych. Początki kościoła w Zalesiu datuje się na lata trzydzieste ubiegłego wieku. Społeczność nowego osiedla szybko zaczęła myśleć także o potrzebach duchowych i powstał komitet budowy kościoła. Drewnianą kaplicę zdążyli wybudować przed wojną i poświęcić ją w czerwcu 1939 r.

Zalesie rozrastało się także po wojnie i kaplica stała się zbyt mała. Pod koniec lat osiemdziesiątych, dzięki staraniom śp. ks. Jana Marcjana, wybudowana została świątynia w obecnym kształcie – powstał kościół dolny i górny – w którą wkomponowano istniejącą kaplicę. A całość ma elementy góralskiego stylu sakralnego.

Parafia liczy ok. 2,5 tys. mieszkańców. W niedzielnych Mszach św. uczestniczy ponad połowa (1,7 tys.) wiernych – to bardzo wysoki odsetek tzw. dominicantes. Wspólnota wiernych jest więc bardzo żywa. – Jest dużo młodych osób zaangażowanych w życie parafialne. Ok. 120 osób należy w naszej parafii do Odnowy w Duchu Świętym. Najwięcej jest też osób w oazie w całej archidiecezji – mówi z dumą ks. Krzysztof Grzejszczyk, proboszcz parafii. W parafii prężnie działa także Żywy Różaniec, jest dwunastu nadzwyczajnych szafarzy Najświętszego Sakramentu, sześćdziesięciu ministrantów i lektorów, duża grupa bielanek. Po Światowych Dniach Młodzieży w Krakowie w parafii powstała grupa młodzieżowa „Zostaw ślad”, która skupia ok. trzydziestu osób. Jest trzydziestu pięciu mężczyzn św. Józefa, a także grupa charyzmatyczna „Święta Rodzina”.

W Ruchu Światło-Życie od lat zaangażowana jest Katarzyna Czublun. Jej zdaniem oaza wzmacnia młodzież do stawiania czoła wyzwaniom współczesnego świata. – Dzięki oazie młodzi uczą się mierzyć ze wszystkim, co oferuje im świat, walczyć o swoje i mówić, że Jezus to żywa osoba, z którą mam relację, a nie „Bozia” na rysunku – mówi Czublun. – Tworzymy Kościół jako wspólnotę wspólnot, która wychodzi na zewnątrz, zaprasza i jest otwarta na innych. I chce innym dawać nadzieję, aby młodzi mieli poczucie swojej wartości, bo jest im coraz trudniej – dodaje.

Szpitalik małżeński

Z Zalesia pochodził ks. prof. Wojciech Danielski, który został następcą sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego jako krajowy moderator Ruchu Światło-Życie. – Wojtuś przystąpił do pierwszej Komunii św. w kaplicy św. Huberta. Tutaj też przyjechał odprawić swoją Mszę św. prymicyjną w 1958 r. – wspomina Barbara Danielska, młodsza siostra znanego w Polsce liturgisty, kapłana archidiecezji warszawskiej.

Ks. Danielski – podobnie jak bł. ks. Popiełuszko – chodził codziennie rano 4 km, aby służyć do Mszy św. – Jako alumn mawiał: „Seminarium to sanktuarium – jakim tu jesteś, takim będziesz kapłanem! Musisz być świętym! Dosłownie. Świętych kapłanów potrzeba, jeśli mają uczyć innych świętości” – przytacza słowa brata Barbara Danielska.

Wielką troską proboszcza jest duszpasterstwo małżeństw i rodzin. Wychodząc naprzeciw problemom i trudnościom, z którymi się borykają, ks. Grzejszczyk wspólnie z parafianami w odremontowanym domu parafialnym stworzył „Szpitalik małżeński”. Ta nazwa nie jest przypadkowa. – Leczymy tu relacje, wzajemną miłość małżonków. Ludzie dzisiaj są wyniszczani przez pracę, pośpiech, rytm życia, robienie kariery i nie pilnują tego, co najważniejsze dla relacji, to im się wydaje takie oczywiste i w pewnym momencie coś im się zaczyna psuć. A tu mogą to naprawić – mówi proboszcz zalesiańskiej parafii.

W szpitaliku są dwa segmenty dla małżeństw, które mogą przyjechać na weekend, kilka dni albo tydzień, by podreperować „zdrowie” swojego małżeństwa. – To jest specyfika mojego duszpasterstwa, bo ja mam „bzika” od wielu lat na punkcie duszpasterstwa rodzin i całe moje życie kapłańskie związane jest z takim duszpasterstwem – przyznaje ks. Grzejszczyk i podkreśla, że jest bardzo ważne, by młodzi widzieli zdrowe małżeństwa, zaangażowane w Kościele.

Przy parafii działa także duży dom rekolekcyjny im. św. Jana Pawła II, który gości rocznie około 2 tys. osób.

– W domu rekolekcyjnym pomagają i służą przede wszystkim małżeństwa, ale jesteśmy także otwarci na młodzież i środowiska szeroko pojętej odnowy Kościoła – zachęca proboszcz.

Parafia 100 świętych

Największą radością ks. Grzejszczyka są, rzecz jasna, zaangażowani parafianie, którzy mają świadomość żywego i ewangelicznego Kościoła. Ale drugą wielką radość kapłana stanowią przybywający do kościoła święci. – W zeszłym roku otrzymaliśmy relikwie naszego patrona św. Huberta z VI wieku od biskupa Liege. A wraz z tymi relikwiami otrzymaliśmy relikwie jeszcze innych pięciu świętych czczonych w tamtym regionie: św. Lamberta, św. Serwacego, św. Remakla, św. Hadelina i św. Trudo – nie kryje radości ks. Grzejszczyk, bo Zalesie Górne jest jedną z trzech parafii w Polsce mogących poszczycić się posiadaniem relikwii patrona leśników i myśliwych.

Rozkwit kultu świętych w parafii zaczął się osiem lat temu, kiedy do parafii przybyły relikwie św. Jana Pawła II, św. Perpetuy i św. Felicyty, św. Cypriana, św. Bernadetty Soubirous, św. Ludwika IX, św. Karola Boromeusza, św. Krystyny oraz św. Ojca Pio. Od tamtej pory sukcesywnie świętych w Zalesiu przybywa. Obecnie jest ich już ok. stu. – To moi najlepsi parafianie, którzy idą do przodu i wciąż wspierają w tym, co najważniejsze – uśmiecha się ks. Grzejszczyk i wskazuje na duże relikwiarium, w którym już przygotowane jest miejsce na kolejne relikwie.

Relikwie w Zalesiu Górnym nie tylko są kolekcjonowane, ale służą do szerzenia kultu świętych. Św. Jan Paweł II czczony jest w ostatni poniedziałek miesiąca, bo w ostatni poniedziałek czerwca parafia otrzymała jego relikwie, każdego 22. dnia miesiąca odbywa się nabożeństwo do św. Rity, w ostatnią niedzielę miesiąca na przemian parafianie modlą się za wstawiennictwem św. Wojciecha albo św. Stanisława, w pierwsze piątki miesiąca polecają się opiece św. Marii Małgorzaty Alacoque, a w pierwsze soboty – Dzieci fatimskich. Parafia posiada relikwie również m.in. św. Antoniego z Padwy, św. Igancego z Loyoli, św. Franciszka, św. Teresy Wielkiej i św. Tereski od Jezusa, św. Jana od Krzyża, a także większości ważnych beatyfikowanych i kanonizowanych dla naszego narodu osób.

Szczególnie uroczystą oprawę ma odpust św. Huberta w niedzielę po 3 listopada. – Św. Hubert miał ogromny dar uwalniania ludzi od złych duchów, więc np. dwa lata temu zaprosiliśmy na odpust egzorcystę, a wcześniej zapraszałem kapłanów, którzy przedstawiali jakiś aspekt życia naszego patrona. Św. Hubert jechał do ludzi, nie siedział w samej katedrze, aby głosić Ewangelię, a w jego czasach to wymagało ogromnej odwagi i męstwa – zaznacza proboszcz zalesiańskiej parafii.

2019-07-03 08:41

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Terytorialsi wspierają bezpieczne wakacje

Mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa dzieciom i młodzieży korzystającym ze zorganizowanego wypoczynku w okresie letnim, Mariusz Błaszczak minister obrony narodowej podpisał dziś decyzję, na mocy której Wojska Obrony Terytorialnej wyznaczone zostały do udzielenia wsparcia podmiotom organizujący taki rodzaj wypoczynku.

W celu zapobiegania rozprzestrzeniania się i zwalczania koronawirusa może wystąpić konieczność udzielenia wsparcia podmiotom organizującym wypoczynek dla dzieci i młodzieży. W związku z powyższym, w dn. 1 czerwca br. minister obrony narodowej, wychodząc naprzeciw potrzebom zasygnalizowanym ze strony resortu rodziny, pracy i polityki społecznej oraz resortu edukacji narodowej, podpisał decyzję, na mocy której polecił Wojskom Obrony Terytorialnej wsparcie tego typu podmiotów, w przypadku wystosowania wniosku Głównego Inspektora Sanitarnego lub wojewody w tej sprawie.

Jak podkreślił podczas swojej wypowiedzi Mariusz Błaszczak minister obrony narodowej - Żołnierze WOT otoczą opieką wszystkich tych, którzy będą organizowali wypoczynek dzieci i młodzieży w tym roku(…) Zależy nam na tym żeby młodzież i dzieci bezpiecznie mogły wypocząć podczas wakacji(…) Żołnierze WOT na postawie decyzji będą wspierać organizatorów letniego wypoczynku dzieci i młodzieży, przede wszystkim organizacje harcerskie. Odnosząc się do prowadzonej przez Terytorialsów od początku marca operacji „Odporna Wiosna” dodał - Żołnierze WOT są zawsze blisko, zawsze gotowi. Po raz kolejny udowodnili, że ich służba jest bezcenna jeżeli chodzi o bezpieczeństwo Polski i Polaków. Minister Błaszczak odniósł się także do działalności infolinii wsparcia psychologicznego WOT, podkreślając jak dobrą pracę wykonano. Oznajmił również, że zmienia się formuła infolinii - Pod numerem tel. 800 100 102 organizatorzy letniego wypoczynku będą mogli uzyskać informacje na temat zasad, uwarunkowań prawnych i możliwości wsparcia ich działań przez wojsko polskie.

Na mocy podpisanej dziś decyzji do zadań Wojsk Obrony Terytorialnej należeć ma przede wszystkim prowadzenie szkoleń dla pracowników oraz personelu podmiotów organizujących wypoczynek dla dzieci i młodzieży na temat zasad bezpieczeństwa i przeciwdziałania rozprzestrzenianiu się koronawirusa. Ponadto Terytorialsi mają odpowiadać za udzielanie pomocy medycznej i wykonywanie zadań sanitarno-higienicznych oraz przeciwepidemicznych na rzecz podopiecznych, pracowników i personelu ośrodków. W razie konieczności żołnierze mają zapewnić niezbędne wsparcie logistyczne oraz psychologiczne. Zobowiązani są również do odkażania pomieszczeń, sprzętu oraz pojazdów użytych do ww. zadań. Terytorialsi będą prowadzić również infolinię ułatwiającą uzyskanie informacji w tej sprawie. Jak podkreślił Dowódca formacji gen. dyw. Wiesław Kukuła - Celem naszych działań będzie ograniczenie możliwości zachorowania, ograniczenie możliwości transmisji koronawirusa, a w konsekwencji zapewnienie bezpieczeństwa dzieciom i młodzieży

Podczas uroczystego podpisania decyzji obecni byli również przedstawiciele organizacji harcerskich - naczelnik Związku Harcerstwa Polskiego – harcmistrzyni Anna Nowosad oraz sekretarz generalny Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej - harcmistrz Wiesław Turzański, który w swojej wypowiedzi zaznaczył, że Dzień dzisiejszy jest takim momentem pewnego praktycznego przełożenia tego co się wydarzyło 22 lutego br., to jest dzień myśli braterskiej obchodzony w całym świecie harcerskim i skautowym, w tym dniu podpisaliśmy porozumienia o współpracy pomiędzy WOT a ZHP i ZHR(…) Dzisiejszy moment podpisania decyzji o wsparciu organizacji akcji letniego wypoczynku dla dzieci i młodzieży, również dla dzieci i młodzieży związanych z organizacjami harcerskimi, jest dla nas kolejnym przykładem praktycznego wsparcia(…) Stąd też bardzo serdecznie dziękuję w imieniu organizacji harcerskich, ale również myślę wszystkich innych rodziców, którzy powierzyli nam swoje dzieci, za tę inicjatywę.

CZYTAJ DALEJ

Pierwsze piątki miesiąca

Kto dziewięć piątków odprawi jak trzeba,
nie umrze w grzechach, lecz pójdzie do nieba

Pierwszy i ostatni?

Pamiętasz swoją pierwszą spowiedź? Ja pamiętam dokładnie. Pamiętam to zaangażowanie i przejęcie. Pamiętam ten strach. Najpierw była próba. Po wcześniejszym sprawdzeniu czy znamy regułę, każdy z nas podchodził na chwilkę do konfesjonału i udawał, że się spowiada. Następnego dnia na serio. W domu przeprosiłam rodziców i rodzeństwo za każdą wyrządzoną przykrość i - do kościoła. „Oby tylko nie ks. Stanisław!” - myślałam. Ale za kratkami konfesjonału nie czekał nikt inny, rzecz jasna. Nie było tak źle. Pamiętam, że paliły mnie policzki. Potem pani katechetka powiedziała, że od tej pory mamy chodzić do spowiedzi w każdy pierwszy piątek miesiąca, ale nie wytłumaczyła po co.

Dlaczego nie wtorek?

Piątek w tradycji Kościoła ma bardzo wielką symbolikę. Przede wszystkim śmierć Pana Jezusa na krzyżu. To wtedy Jego Serce zostało przebite włócznią. Jest to również związane z objawieniami Pana Jezusa złożonymi św. Małgorzacie Marii Alacoque. Za jej pośrednictwem Jezus przekazał czcicielom swego Serca 12 obietnic:

1. Dam im wszystkie łaski potrzebne w ich stanie.

2. Zgoda i pokój będą panowały w ich rodzinach.

3. Będę ich pocieszał we wszystkich ich strapieniach.

4. Będę ich bezpieczną ucieczką za życia, a szczególnie przy śmierci.

5. Wyleję obfite błogosławieństwa na wszystkie ich przedsięwzięcia.

6. Grzesznicy znajdą w mym Sercu źródło nieskończonego miłosierdzia.

7. Dusze oziębłe staną się gorliwymi.

8. Dusze gorliwe dojdą szybko do wysokiej doskonałości.

9. Błogosławić będę domy, w których obraz mego Serca będzie umieszczony i czczony.

10. Kapłanom dam moc kruszenia serc najzatwardzialszych.

11. Imiona tych, co rozszerzać będą to nabożeństwo, będą zapisane w mym Sercu i na zawsze w Nim pozostaną.

12. Przyrzekam w nadmiarze miłosierdzia Serca mojego, że wszechmocna miłość moja udzieli tym wszystkim, którzy komunikować będą w pierwsze piątki przez dziewięć miesięcy z rzędu, łaskę pokuty ostatecznej, że nie umrą w stanie niełaski mojej ani bez sakramentów, i że Serce moje stanie się dla nich bezpieczną ucieczką w godzinę śmierci.

Co z tego będę miał?

Przeczytałeś dokładnie punkt 12.? Ta Wielka obietnica mówi o tym, jak bardzo Jezus troszczy się o ciebie. To niezwykłe! Jezus pozwala dostąpić nam największej łaski - śmierć w stanie łaski uświęcającej. Warunek jest jeden - przez dziewięć kolejnych piątków miesiąca musisz pojednać się z Bogiem i przystąpić do Komunii św. Czy można chcieć więcej?

Może warto?

Pewnie, że warto! Zastanów się tylko, od kiedy zaczynasz.

CZYTAJ DALEJ

Do Nieba idziemy drogą gestów

2020-06-06 22:49

Małgorzata Pabis

Ks. Łukasz Kopczyński i ks. Dawid Hebda, tegoroczni neoprezbiterzy, dziękowali sobotę, 6 czerwca, w czasie porannej Mszy świętej w sanktuarium Bożego Miłosierdzia za otrzymany dar kapłaństwa.

W homilii ks. Hebda przywołał fragment Ewangelii: „Przyszła też jedna uboga wdowa i wrzuciła dwa pieniążki, czyli jeden grosz”, a potem postawił pytania: - Czy jeden grosz jest w stanie zmienić moje życie?? Czy jeden „drobny” uczynek może wpłynąć na moje życie wieczne? Sądząc po ludzku, z pewnością nie. Nie ma takiej opcji. Jeden drobny gest?? - Niemożliwe! Sądząc po Bożemu… Tak, może wpłynąć na moje życie wieczne – powiedział.

Odwołując się do Słowa Bożego, kapłan mówił, że Jezus nas ogląda, ogląda nasze życie. - On ciągle jest obecny i widzi nas zupełnie inaczej, niż widzą nas ludzie. - Widzi nas w zupełnie innym świetle. My sami nie widzimy się w takim, w jakim On nas widzi. Dlaczego tak jest?? Bo my bardzo często się oskarżamy, nie zauważamy dobra. Bo zapomnieliśmy już o oskarżycielu, Szatanie, czy też przeciwniku, jak nazywa go św. Piotr Apostoł w swoim liście.

Moi drodzy, Szatan nie pozwoli, abyśmy dostrzegali nasze dobre uczynki, nasze gesty. On chce nas karmić negatywami. Tymczasem Jezus stoi jako cierpliwy trener w naszym narożniku i przygląda się, ogląda, aby we właściwym czasie interweniować – powiedział.

Kaznodzieja przypominał dalej, że Jezus jest czujnym obserwatorem, czujnym, ale i niezwykle cierpliwym. - Zwróćmy uwagę na kobietę z dzisiejszej Ewangelii. Gdybyśmy byli obserwatorami i widzielibyśmy ubogą wdowę, wrzucającą jeden grosz do skarbony, jaka byłaby nasza reakcja?? Boże, jeden grosz?? Nie wstyd jej? Jezus tymczasem patrzy głębiej. Jakże przenikliwy jest wzrok Jezusa… „Zaprawdę, powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało; ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała na swe utrzymanie.”

Bardzo często oceniamy ludzi powierzchownie, płytko. Jezus natomiast dostrzega pełnię. Widzi nie tyle zewnątrz co wewnątrz – podkreślił kapłan i kontynuował: - Jezus dostrzega nasze gesty. Kobieta w dzisiejszej Ewangelii jest fenomenalna. Dlaczego? Bo drobnym gestem przyciąga uwagę Jezusa. My do Nieba idziemy drogą gestów, gestów! a nie wielkich dzieł. Jestem pewny, że każdy z nas wykonał w życiu pewien gest, gest Chrystusa. Gest ten mógł zostać niezauważony przez drugich, ale Chrystus go widział. On ten gest, gdy go wykonywaliśmy, oglądał, a więc mamy już bilet do Nieba. Warto nasze gesty sobie przypominać. Pamiętać o nich. Wtedy nie popadniemy w rozpacz duchową.

Ks. Hebda zwrócił uwagę, że w dzisiejszej Ewangelii nikt nie zainteresował się ubogą wdową. - Nikt prócz Jezusa. Prosta, uboga wdowa. Cóż w niej interesującego?! Jezus jest świetnym nauczycielem dla nas i pokazuje nam, abyśmy dostrzegali tych, którzy mogą się nam wydawać obojętni. Nie tylko zauważa tę kobietę, ale i przywołuje do siebie uczniów, aby zwrócili na nią uwagę. Jezus z ubogiej wdowy robi nauczyciela gestów. Uboga wdowa staje się nauczycielem. Drobny gest, jest wielki w oczach Boga – mówił.

Kaznodzieja wspominał wydarzenie z czasu, kiedy był diakonem. - Prowadziłem jedną z lekcji indywidualnego nauczania. Oczywiście, lekcja przygotowana, podręcznik otwarty. Zamierzałem podać temat, więc wygodnie usiadłem na krześle. Proszę ucznia, aby otworzył zeszyt. Uczeń nadal stoi wyprostowany, ze złożonymi rękami, zwrócony w stronę krzyża. Nie musiał nic mówić, ale jego gest złożonych rąk mówił wszystko. Myślę sobie: no tak. ksiądz, a zapomniał o modlitwie. Ten moment zapadł mi w pamięci dlatego, że w tej chwili, role się odwróciły. Ja stałem się uczniem, a ten mały chłopiec nauczycielem, nauczycielem wiary.

Kończąc homilię, ks. Hebda prosił: - Naśladując Chrystusa, bądźmy uważnymi obserwatorami, abyśmy zauważali gesty, zwłaszcza te, które wydają się nieistotne.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję