Reklama

Biznes dla wierzących

2018-05-15 21:18

Łukasz Krzysztofka

Łukasz Krzysztofka

Czy są „plusy ujemne” życia z wartościami? Jak łączyć etykę z moralnością? Czego najbardziej potrzeba polskiemu przedsiębiorcy? Odpowiedzi na te pytania poznali uczestnicy konferencji pt. „Katolicka rewolucja w biznesie”, która odbyła się w Oratorium św. Jana Bosko przy ul. Kawęczyńskiej w Warszawie.

Celem serii konferencji, odbywających się w 21 polskich miastach i skupiających w sumie ponad 2 tys. uczestników jest integracja przedsiębiorców wokół wiary i etyki oraz wypracowanie raportu dla polskiego rządu. – Zebrane informacje chcemy przekazać na przełomie września i października. Oficjalne działania odbędą się najprawdopodobniej w grudniu w Sejmie, kiedy będziemy chcieli nasz raport zaprezentować. Bardzo byśmy chcieli, aby te zmiany, zwłaszcza związane z biurokracją, księgowością, z ułatwieniem prawa, jak również z pozwoleniem działania na odpowiednich warunkach etycznych, moralnych dla biznesu, które dadzą nam siłę do jeszcze głębszego rozwoju naszego biznesu, zostały wprowadzone, a z drugiej strony chodzi nam o bezpieczeństwo, żeby ustanowione prawo było bardziej stabilne – mówi Tomasz Sztreker, prezes Polskiej Akademii Biznesu, organizator wydarzenia.

Konferencji przyświecają słowa z Ewangelii wg św. Mateusza: „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25, 40).

Reklama

O tym, czym jest etyka, a czym moralność, a także co się dzieje na styku etyki z prawem opowiadał ks. dr Przemysław Król, sercanin, związany z Duszpasterstwem Przedsiębiorców „Talent”, zajmujący się katolicką nauką społeczną. – Etyka służy właściwym relacjom wobec Boga, samego siebie i wobec innych. Ona porządkuje relacje. Prawo ma zabezpieczać wartości. Nie będąc prawem wyznaniowym, nie chroni wszystkich zasad moralnych. Idealna sytuacja jest wtedy, gdy postępowanie człowieka zgodne jest i z prawem, i z etyką chrześcijańską – mówił ks. Król. Podkreślił, że etyka jest teorią, z której poprzez decyzje, podjętą m.in. dzięki rozumowi, emocjom, wychowaniu czy wierze przechodzi się do praktyki, czyli moralności. Ks. Król wskazał także na zalety życia z wartościami, wśród których wymienił te odnoszące się do firmy (bezpieczeństwo, wiarygodność, lepsze relacje z pracownikami), jak też te związane z osobą (życie zgodne z sumieniem, autentyczność, bycie świadkiem i wierność Bogu). Natomiast wśród „plusów ujemnych” życia z wartościami wskazał – dla firmy – wyższe koszty oraz trudniejszą pozycję na konkurencyjnych rynku, ale w stosunku do pojedynczej osoby takie „plusy ujemne” już nie występują.

Zobacz zdjęcia: Biznes dla wierzących

W Polsce jest zarejestrowanych ok. 4,15 mln firm, z czego aktywnie działających jest ok. 2,3 mln. Najwięcej jest firm małych, zatrudniających od jednego do dziewięciu pracowników (ok. 2 mln), a także zatrudniających od dziesięciu do czterdziestu dziewięciu pracowników (ok. 117 tys.). Małe i średnie firmy wytwarzają ok. 80 proc. dochodu. Polska jest jednym z najtrudniejszych krajów do prowadzenia działalności gospodarczej dla małego i średniego biznesu. Mimo to biznes w Polsce rozkwita do tego stopnia, że jesteśmy jednym z największych „przedsiębiotwórców” na świecie.

Kim jest polski przedsiębiorca? 95 proc., czyli ok. 1,9 mln spośród nich to katolicy. 80 proc. (ok. 1,5 mln) uczęszcza przynajmniej raz na miesiąc do kościoła, a 60 proc. (ok. 912 tys.) chodzi do na nabożeństwa przynajmniej raz w tygodniu i jest bardzo zaangażowanych w życie Kościoła. – To największa grupa osób zaangażowanych w życie Kościoła po duchownych. Niestety mało jest duszpasterstw przedsiębiorców. Polscy przedsiębiorcy potrafią myśleć holistycznie o rozwoju firmy – podkreśla Sztreker. W jego opinii najbardziej potrzeba im czasu, pieniędzy i wiedzy. Z myślą o nich powstał specjalny portal www.katkom.pl, przeznaczony dla osób kierujących się wartościami chrześcijańskimi.

Niestety na polskich przedsiębiorców czyhają także zagrożenia – zwłaszcza te związane ze sferą legislacyjną. W ubiegłym roku weszło w życie w Polsce pond 27 tys. stron aktów prawnych. Wiele z nich nie ułatwia życia polskim przedsiębiorcom. – Prawo antydyscyplinuje m.in. poprzez nieostre definicje dyskryminacji, odwrócony ciężar dowodu (faktyczne zniesienie zasady domniemania niewinności) – zauważa dr Tymoteusz Zych z Instytutu Kultury Prawnej „Ordo Iuris” i UKSW. Jego zdaniem w przypadku firm rodzinnych ważne są dobre praktyki, takie jak: „dwie godziny dla rodziny”, możliwość pracy zdalnej w przypadku choroby dziecka i w związku z opieką nad małym dzieckiem, niestandardowe godziny przerw w pracy i systemy wynagrodzenia uwzględniające obowiązki rodzinne. Potrzeba też prowadzenia monitoringu legislacji pod kątem kwestii związanych z etyką i zagrożeń dotyczących prowadzenia działalności gospodarczej.

- Bardzo ważne są dla mnie wiara i uczciwość biznesie, aby prowadzić biznes etyczny, uczciwy, w stu procentach przejrzysty i nie krzywdzący drugiego. Jest wiele przykładów, w których silny biznesmen krzywdzi mniejszego, a warto mieć na uwadze to, że wszyscy jesteśmy równi i traktować wszystkich tak, jak byśmy sami chcieli być traktowani – mówi Łukasz Kiełek, broker leasingowy, jeden z uczestników konferencji.

Temat wartości w biznesie przez wiele lat był tematem tabu. Dziś sytuacja zmienia się. – Społeczna odpowiedzialność biznesu wzmacnia zaufanie. Ludzie nie boją się już przyznawać do swojej wiary – zauważa Jacek Weigl, działacz społeczny, promujący edukację z wartościami. Wiary nie powinniśmy traktować jedynie jako pomocy w osiągnięciu sukcesu, ale pamiętać, że to właśnie wiara i Bóg są ważniejsze niż biznes.

Spotkania organizowane przez Fundację „Wiara w Biznesie” mają na celu jednoczyć chrześcijan, ludzi sumienia, aby swoją postawą świadczyli o wierze zarówno w życiu zawodowym, jak i osobistym. Są skierowane do przedsiębiorców i ludzi biznesu, którzy chcą tworzyć społeczność opartą o wartości wypływające z wiary.

Tagi:
biznes

IV edycja Kongresu Business Without Limits zakończona

2018-06-28 13:03

Karolina Szpunar

20-21 czerwca br. w G2A Arena uczestnicy Kongresu Business Without Limits po raz czwarty podjęli się debaty na temat przedsiębiorczości, kondycji kluczowych sektorów gospodarki, współpracy nauki z biznesem czy innowacji.

Kongres Business Without Limits to dyskusja na temat kluczowych sektorów gospodarki m.in. takich jak system finansowy, obronność czy rynek pracy. Podczas wydarzenia prelegenci przyjrzeli się firmom z wieloletnią historią, którym udało się na przestrzeni minionych dziesięcioleci wypracować swoją pozycję na rynku. Duży akcent został postawiony na współczesną kondycję gospodarczą zarówno regionu, jak i kraju. Ciekawie prezentowały się następujące panele: Centra Transferu Technologii – analiza, bariery, perspektywy; Narodowy przemysł zbrojeniowy – rola w systemie obronnym i rozwoju gospodarczym państwa; Modernizacja polskiej armii – szanse i wyzwania; Działalność badawczo-rozwojowa a innowacyjność krajowej gospodarki; Sektor B+R w Polsce i na świecie; Ekonomiczne konsekwencje uszczelniania systemu podatkowego w Polsce.

W debatach wzięło udział wiele znanych osobistości m.in. Bartłomiej Zając – Wiceprezes Zarządu Huta Stalowa Wola; Marek Włodarczyk – Doradca Prezesa Zarządu URSUS, Paweł Dziekoński – Wiceprezes Zarządu i Dyrektor Finansowy Kazar Footwear; Serge Ferre – b. Wiceprezes Nokia, Bartosz Skwarczek – Prezes G2A.com, Generał Mirosław Różański czy Generał Piotr Patalong.

Podczas IV edycji Kongresu BWL odbyło się Posiedzenie Rady Ambasadorów G2A Arena. A dodajmy, że Ambasadorzy obiektu to 23 wybitnych ekspertów z różnych sfer życia gospodarczego, naukowego i społecznego. W radzie zasiadają osobistości takie jak: Rita Cosby - Dziennikarka CNN, Grażyna Piotrowska-Oliwa - Prezes Virgin Mobile Polska, czy Józef Wancer - Przewodniczący Rady Nadzorczej Banku BGŻ BNP Paribas S.A.

Oprócz części merytorycznej ważnym punktem Kongresu była Jubileuszowa Gala z okazji drugiej rocznicy G2A Arena. Stanowiła okazję do swobodnych dyskusji, a być może i powstania nowych, biznesowych przedsięwzięć.

Cykliczny Kongres Business Without Limits jest forum wymiany wiedzy i doświadczeń. To okazja do zweryfikowania poglądów między teoretykami i praktykami, między przedstawicielami świata nauki a biznesu. Dyskusje, które miały miejsce podczas kongresu mają otworzyć pole do nowych refleksji, pytań i kierunkowych propozycji rozwiązań oraz rekomendacji dotyczących najtrudniejszych problemów gospodarczych.

Partnerem wydarzenia jest Województwo Podkarpackie.

Strona internetowa IV edycji Kongresu Business Without Limits: http://businesswithoutlimits.pl/

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Dk. Sadowski: diakonat stały to moje powołanie

2019-08-16 13:38

Maria Czerska / Warszawa (KAI)

„Jestem diakonem i jestem szczęśliwy” – deklaruje niezmiennie dk. Bogdan Sadowski, pierwszy diakon stały w archidiecezji warszawskiej i trzeci w Polsce. Wyświęcony został dziesięć lat temu, 9 sierpnia 2009 r. W rozmowie z KAI dk. Sadowski opowiada o tym, czym jest diakonat stały i o swoim doświadczeniu na tej drodze.

Al. Daniel Rynkiewicz

Maria Czerska (KAI): Księże diakonie? Panie diakonie?

Dk. Bogdan Sadowski: Najlepiej po prostu „diakonie”. Tak jest najbezpieczniej. Zadawać pytania można w formie: „Czy diakon uważa, że…?”.

- A zatem - napisał diakon pięć lat temu, po pięciu latach od święceń „Jestem diakonem i jestem z tego powodu szczęśliwy”. Czy nadal?

- Tak! To jest moja droga – marzenie życia. Zawsze byłem blisko ołtarza i w zasadzie zawsze myślałem o tym, by być duchownym. Poważnie rozważałem pójście do seminarium. Zawarłem nawet prywatną „umowę” z Panem Bogiem, że o ile nikogo nie poznam do zakończenia studiów, to wstępuję. Sprawa wydawała się oczywista, bo nie miałem zamiaru nikogo szukać. A jednak poznałem moją żonę i to w okolicznościach, które nie mogły być przypadkowe… Jesteśmy razem już czterdzieści lat. Jeszcze w czasie studiów dowiedziałem się, że Sobór Watykański II przywrócił diakonat stały i że pod koniec lat 70. pierwsi diakoni wyświęceni zostali w Niemczech. Zaraz napisałem list do nowo mianowanego arcybiskupa warszawskiego, Józefa Glempa – mam na to świadków! – że gdyby taka możliwość pojawiła się również w Polsce, proszę, by wzięto pod uwagę moją kandydaturę. Czekałem ok. trzydziestu lat, ale się doczekałem! Wyświęcony zostałem 9 sierpnia w Magdalence przez abp. Kazimierza Nycza na pierwszego diakona stałego archidiecezji i metropolii warszawskiej. Byłem trzeci w Polsce.

- Kto to jest diakon stały?

- Przede wszystkim poprzez święcenia staje się osobą duchowną. Diakonat to pierwszy stopień sakramentu święceń. Warto podkreślić, że w Kościele katolickim, mówiąc poprawnie, jest sakrament święceń, który obejmuje 3 stopnie: diakonat, prezbiterat i episkopat (biskupstwo). Diakonów można podzielić na żonatych i celibatariuszy. Nieżonaci kandydaci na diakonów w momencie święceń zobowiązują się do życia w celibacie. Mogą oczywiście być diakonami stałymi, ale w Polsce najczęściej jest to diakonat przejściowy, po którym następują święcenia kapłańskie.
Diakon stały musi mieć wykształcenie teologiczne i odpowiednie przygotowanie duchowe. W przypadku żonatych mężczyzn wymagany jest wiek minimum trzydzieści pięć lat, pięć lat stażu małżeńskiego i pisemna zgoda małżonki. Jesteśmy trochę na granicy „świata duchownych” i „świata świeckich”. Prowadzimy normalne życie, mamy dzieci, chodzimy do pracy i jednocześnie pełnimy posługę przy ołtarzu.

- Co tak naprawdę robi diakon stały?

- Najważniejsze jest asystowanie prezbiterowi (szczególnie biskupowi) w celebracjach Eucharystii. Diakon nie może oczywiście odprawiać Mszy św., to zarezerwowane jest dla kapłanów. Nie może też słuchać spowiedzi i udzielać sakramentu namaszczenia chorych. Może natomiast odprawiać nabożeństwa, błogosławić małżeństwa, głosić kazania, udzielać Komunii świętej i chrztów oraz prowadzić pogrzeby – tym się właśnie zajmuję.
Rozpocząłem swoją posługę w parafii w Magdalence. Tam byłem zaangażowany m.in. w prowadzenie grup, rekolekcji, głoszenie konferencji przed ślubem, czy przed chrztem, itp. Następnie przeniosłem się do parafii Matki Bożej Różańcowej w Piasecznie (uzyskując nota bene pierwszy w historii Kościoła w Polsce dekret biskupi przenoszący diakona stałego z parafii do parafii). Tam oprócz szeregu innych zaangażowań bardzo często pomagałem przy celebracji chrztu św. Tych chrztów było w Piasecznie bardzo dużo – bywało i kilkanaście na jednej Mszy św. Teraz posługuję w parafii Opatrzności Bożej w warszawskim Wilanowie. Z uwagi na specyfikę tego miejsca wizyty duszpasterskie trwają tam cały rok i wraz z kapłanami z tej parafii chodzę po domach. Zapukałem już do ok. 6 tys. mieszkań. Przyjęto mnie mniej więcej w 1/3, odbyłem więc ok. 2 tys. rozmów.

- Jakie znaczenie ma to, że „po kolędzie” chodzi diakon, a nie kapłan?

- Chodzę w stroju duchownym, w sutannie i z koloratką, więc ludzie widzą księdza. Nie muszę się tłumaczyć. Nikt nie myśli, że jestem świadkiem Jehowy. Wizyty są zresztą ogłaszane i zapowiadane w parafii. W większości przypadków spotykam się z ogromną życzliwością i te rozmowy są dla mnie bardzo miłe.
Przeważają ludzie młodzi, często przyjezdni. Zachowują pewną obrzędowość katolicką, mają w domu święte obrazy, ale żyją bardzo często bez sakramentów, bez ślubu i to im w większym stopniu nie przeszkadza. Ta wiara nie bardzo przekłada się na relację osobową z Bogiem, na życiowe wybory.
Wizyta jest okazją do rozpoczęcia głębszej rozmowy i o dziwo – taka rozmowa jest chętnie podejmowana. Ma to ogromny sens, bo w bardzo wielu przypadkach ludzie zupełnie nie wiedza, że mogą dążyć do uregulowania swojej sytuacji, np. stwierdzenia nieważności poprzedniego, zawartego w Kościele małżeństwa, nawet w okolicznościach, gdy małżeństwo to wydaje się ewidentnie nieważnie zawarte.
Czasem potrzebna jest też pewna zachęta, gdy ludzie żyją bez ślubu, nie mając żadnych przeszkód do przyjęcia sakramentu. Wielką radością są dla mnie sytuacje – wiem o dwóch takich przypadkach – gdy rozmowa ze mną stała się taką pozytywną inspiracją. Byłem na jednym z tych ślubów.

- Parafianie nie dowiadują się, że odwiedził ich diakon stały?

- Ależ tak, często mówię o tym! Zwykle zaczyna się od zagadkowych spojrzeń na moją obrączkę. Wyjaśniam wtedy, że mam żonę i święcenia diakonatu i że jest taka możliwość w Kościele katolickim. To zwykle spotyka się z bardzo pozytywnym przyjęciem, czasem wręcz z entuzjazmem. No i zaczynają się narzekania na celibat. A ja – to nawet trochę zabawne – występuję jako obrońca celibatu. Mówię, że to jest wybór. Nikt nikogo do tego nie zmusza. Ale taka droga ma ogromną wartość, ogromny sens. Natomiast mój przykład pokazuje, że Kościół stwarza przestrzeń dla duchowego zaangażowania żonatych mężczyzn.

- Co na to wszystko żona?

- Kiedy zdarza jej się narzekać na jakieś kolejne moje zadania związane z diakonatem, mówię: „Kochanie, sama na to wyraziłaś zgodę, mam to na piśmie”. A poważnie – to nigdy nie był między nami problem. Ja „zawsze” byłem ministrantem, lektorem. Od czasów narzeczeńskich rzadko kiedy na Mszy św. siedzieliśmy razem w ławce. Nie zostałbym zresztą dopuszczony do święceń, gdyby żona nie wyraziła na nie pisemnej zgody, ze świadomością wszystkich tego konsekwencji.
Diakonat to radość nie tylko dla mnie, ale i dla całej rodziny. Przewodniczę wielu uroczystościom religijnym w rodzinie. Sam ochrzciłem wszystkich pięciu moich wnuczków.

- Jak świętował diakon swoją rocznicę?

- Byłem na Mszy św. odprawianej w mojej intencji w Świątyni Opatrzności Bożej.
rozmawiała Maria Czerska
Bogdan Sadowski – ur. 1956 r., absolwent historii sztuki kościelnej na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, dziennikarz i publicysta, wieloletni pracownik TVP i TV Puls, redaktor naczelny polskiej edycji MAGNIFICAT; od 2004 członek Zespołu KEP ds. Transmisji Mszy św. w Telewizji; pierwszy diakon stały w archidiecezji warszawskiej.
***
Historia diakonatu stałego, jako posługi o charakterze sakramentalnym mężczyzn żonatych lub zobowiązujących się do życia w celibacie sięga czasów apostolskich. Do V w. w Kościele zachodnim diakonat był instytucją kwitnącą, a jego rolę i pozycję potwierdzały liczne sobory oraz praktyka kościelna. W następnych wiekach, z różnych powodów, diakonat zanikł, stając się jedynie stopniem przejściowym do kapłaństwa. W XVI w. Sobór Trydencki dążył do wskrzeszenia tego urzędu, lecz nie powziął żadnych konkretnych uchwał w tej sprawie.
Ostatecznie posługa ta przywrócona została przez Sobór Watykański II w Konstytucji dogmatycznej o Kościele „Lumen Gentium”. Wskazania Soboru wypełnił Paweł VI ogłaszając 18 kwietnia 1967 r. motu proprio "Sacrum diaconatus ordinem" z ogólnymi normami przywrócenia diakonatu stałego.
Pierwszych pięciu żonatych mężczyzn wyświęcono na diakonów w 1968 r. w katedrze w Kolonii. Diakonat stały jest dziś integralną częścią Kościołów katolickich wszystkich kontynentów i odgrywa w nich znaczącą rolę, szczególnie w Ameryce Północnej i Europie Zachodniej. Obecnie na świecie posługuje ponad 45 tys. stałych diakonów w 129 krajach. W Europie Środkowo-Wschodniej, w tym także w Polsce, posługa diakona stałego była jednak do niedawna prawie nieznana. Pierwszy diakon stały, Andrzej Chita, wyświęcony został w 1993 r. w diecezji przemyskiej (obecnie archidiecezji przemysko – warszawskiej) obrządku bizantyjsko – ukraińskiego. Polscy biskupi wprowadzili diakonat stały w Kościele rzymskokatolickim w 2001 r. Pierwsze święcenia odbyły się w 2008 r.
Do dziś w Polsce wyświęcono w Polsce 33 stałych diakonów rzymskokatolickich, 29 żonatych i 4 celibatariuszy, w tym 2 zakonników, którzy podjęli posługę poza granicami Polski. Pozostali wyświęceni zostali w diecezjach: opolskiej, ełckiej, katowickiej, szczecińsko – kamieńskiej, warszawskiej, gliwickiej, toruńskiej i pelplińskiej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Rozpoczęła się Nowenna przed Uroczystością NMP Częstochowskiej

2019-08-17 21:34

Ks. Mariusz Frukacz

„Św. Jan Paweł II, właśnie 17 sierpnia 2002 r. oddał Polskę i świat Miłosiernemu Bogu. To była ostatnia pielgrzymka Ojca Świętego do Polski, ale zostawił nam ten wielki dar” – mówił abp Wacław Depo, metropolita częstochowski 17 sierpnia na początku Mszy św. rozpoczynającej Nowennę przed Uroczystością Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej.

YouTube.com/Jasna Góra

Przez dziewięć kolejnych wieczorów odprawiana jest wspólnotowa Msza św. z kazaniami nowennowymi, które w tym roku głosi o. Michał Lukoszek, wikariusz generalny Zakonu Paulinów. W pierwszym kazaniu wskazał m. in. na św. Jana Pawła II i jego nauczanie - Droga, którą ukazywał Jan Paweł II pozostała aktualna, ponadczasowa.- przypomniał pielgrzymom o. Lukoszek.

Na poszczególne dni Nowenny do sanktuarium jasnogórskiego pielgrzymują częstochowskie parafie.

Przed końcowym błogosławieństwem abp Depo życzył wszystkim światła prawdy. Nawiązując do zorganizowanego Marszu Równości w Radomsku Metropolita Częstochowski podkreślił: „Życzymy światła prawdy również dla tych, którzy w naszej ziemi, w Radomsku znowu chodzą w ciemnościach błędu, ale modlimy się za nich. To są poszczególne dni wyznaczone jakimś programem ogólnopolskim, ale który jest antypolski. Modlimy się o ich nawrócenie i światło prawdy w Duchu Świętym”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem