Reklama

Wiadomości

Jak rozmawiać z kobietą, która planuje aborcję?

„Myślę, że sposobem na rozmowę z kobietą jest to, żeby dać jej się wypowiedzieć, żeby dać się jej wypłakać, żeby właśnie mogła powiedzieć o tym, jak czuje się samotna, jak czuje się skrzywdzona” – mówi Zofia Dłutek.

[ TEMATY ]

aborcja

Adobe. Stock

Aborcja jest złem, którego doświadcza przede wszystkim nienarodzone, niechciane dziecko. Jednakże jest to też ogromna tragedia dla kobiety, która na nią się decyduje, niezależnie od motywacji i konsekwencji.

Co przeżywa kobieta po aborcji? Jak można jej pomóc, kiedy dociera do niej tragedia popełnionego czynu? Jak rozmawiać z kobietą, która jeszcze rozważa zabicie swojego dziecka? Jakie są alternatywy dla aborcji?

Podziel się cytatem

Te pytania zadaliśmy Zofii Dłutek, psycholog, która na co dzień prowadzi Katolicki Ośrodek Adopcyjny i w swojej pracy często spotyka się z kobietami, których dotyczy lub może dotyczyć problem aborcji.

Nieplanowana ciąża

„Kobieta, która znajduje się w ciąży, jak to się mówi nieplanowanej, nie potrafi ucieszyć się z tej ciąży – mówi Zofia Dłutek.

– Tak naprawdę trzeba z nią rozmawiać, że to nie jest kwestia, czy to dziecko się urodzi, czy też nie. Jest już dziecko i teraz mamy najlepszą opcję wybrać dla tego dziecka. Myślę, że trzeba skupić myśl na tym, że to nie jest jakiś przed życiowy stan tego dziecka, tylko ono istnieje. I ona jako matka ma wybrać najlepszą opcję. Nie zawsze tą najlepszą opcją, jak jej się zdaje, jest urodzenie dziecka i wychowywanie go. I tu myślę, że jest to prawda. Są sytuacje takie, gdzie ta kobieta mówi nie dam rady wychować, albo nie mam możliwości, albo nienawidzę go i nie chcę. W prawie polskim jest powiedziane, że na przykład kobieta po gwałcie może zwrócić się o aborcję. Przyznam, że jak przeglądałam statystyki, to nie jest tak, że większość kobiet zgwałconych decyduje się na aborcję. Większość wręcz przeciwnie i nie żałuje swojej decyzji, nawet jeśli nie wychowują dziecka”.

Przekonać się do dziecka

„Pamiętam kobietę, która w ośrodku adopcyjnym przyszła po urodzeniu dziecka. Zostawiła to dziecko. Powiedziała: „Nie jestem w stanie pokochać tego dziecka”. Opowiedziała, jak wyglądał ten gwałt. Opowiedziała o tym, jak pracodawca, który zwabił ją specjalnie do pracy, wtedy, kiedy nie było żadnego innego pracownika, zgwałcił ją. Nie miała żadnych świadków. Kiedy zorientowała się, że jest w ciąży, poszła do tego pracodawcy, a on powiedział: „Mogę ci dać na aborcję, a jeśli tego nie wybierzesz, to ja cię zwalniam z pracy i nie masz tu co robić dalej”. Ona nie chciała tego dziecka stracić, ale nie wyobrażała sobie, żeby je wychowywać. Na moje pytanie, jaki ma stosunek do tego dziecka, powiedziała: „Na początku byłam wściekła, ale właściwie przede wszystkim byłam wściekła na tego faceta. Zdałam sobie sprawę, że to dziecko, które się rozwija we mnie, nie jest zupełnie winne temu. To dlaczego ono ma stracić życie?”. To było bardzo trudne. Ona już miała jedno dziecko. Uświadomiła sobie, że ona powinna zrobić wszystko, żeby to dziecko urodziło się jak najbardziej zdrowe, bo przecież dobrze by było, żeby jego dalsze życie było szczęśliwe, żeby ktoś chciał się nim zająć, pomyślała o adopcji. Dlatego, rodząc dziecko w szpitalu, powiedziała, żeby zgłosić dziecko do ośrodka adopcyjnego. Ale było trudno, przychodziła o wsparcie. Proszę sobie wyobrazić, że ona do dzisiaj, teraz to dziecko wychowuje. Powoli, powoli zaczyna się przełamywać do tego dziecka, kiedy swojemu starszemu synowi powiedziała: „Słuchaj, urodziło się drugie dziecko”. Chłopczyk, który był wtedy w wieku komunijnym, powiedział: „Mamo, czemu mi wcześniej o tym nie powiedziałaś? Przecież byłbym dla ciebie grzeczny i pomógłbym ci”. Dzieci łatwo wyczuwają, że to był stan, w którym trzeba było mamie pomóc. A tak często dorośli, mając w otoczeniu kobietę, która mówi: „Jestem w ciąży, nie chcę tego dziecka”, nie wyciągają ręki do pomocy, tylko podsuwają jej rozwiązania, które utrudnią jej życie i pozbawią dziecko życia”.

Reklama

Są różne możliwości

„Myślę, że też sposobem na rozmowę z kobietą jest to, żeby dać jej się wypowiedzieć, żeby dać jej się wypłakać, żeby właśnie mogła powiedzieć o tym, jak czuje się samotna, jak czuje się skrzywdzona. Często wyobrażała sobie, że to dziecko, które się poczęło, da jej poczucie bezpieczeństwa? Może miało złowić tego mężczyznę, że zostanie wreszcie jej mężem? Może to miała być wędka na to, żeby jej dzieci poprzednie, które nie mają ojców, miały wreszcie ojca w postaci tego pana, który teraz kolejne dziecko począł. I ona została sama. To, co mówią kobiety to: „Nie miałam komu tego powiedzieć. Nikt nie chciał mnie wysłuchać. Każdy panikował i mówił: nie, nie, jak chcesz, to ci załatwię jakąś klinikę aborcyjną”. A po zabiegu pustka i samotność. Myślę, że też trzeba pokazać te alternatywy, że to nie jest tak, że jak urodzisz dziecko, to teraz będziesz wyrodną matką, jeżeli nie będziesz go wychowywać. Ale też trzeba pokazać, czy wykorzystała wszystkie możliwości w swojej rodzinie, w swoim najbliższym otoczeniu? A może jest ktoś bliski? Już nie ten mężczyzna, z którym masz to dziecko, a może i on”.

Reklama

Katolicki Ośrodek Adopcyjny, Sekretariat – tel. 22 618 92 45 (pon-pt w godz. 9.00-18.00) katolickiosrodek@interia.pl adopcja.org

Podziel się cytatem

Reklama

Zobacz więcej:

2022-07-29 21:07

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Szantażowanie Afryki: pomoc materialna za legalizację aborcji

[ TEMATY ]

aborcja

Ks. Tomasz Kancelarczyk

Kościół na Wybrzeżu Kości Słoniowej daje zdecydowany odpór próbom zalegalizowania w tym kraju aborcji. „W imię globalizacji promuje się kulturę śmierci, tak jakby Afryka miała za mało już własnych cierpień” – podkreślają tamtejsi biskupi.

Konstytucja Wybrzeża Kości Słoniowej gwarantuje poszanowanie każdego ludzkiego życia, a tamtejszy kodeks karny przewiduje za aborcję, która w tym kraju dotąd była nielegalna, konkretne kary. „Podstawowa zasada ochrony każdego życia nie może być negocjowalna. Musi pozostać fundamentem działań społeczno-politycznych” – wskazuje na to ks. Donald Zagore ze Stowarzyszenia Misji Afrykańskich, zaangażowany w działania pro-life.

CZYTAJ DALEJ

Rzeczpospolita: Wojtyła do księdza pedofila: każde przestępstwo winno być ukarane

2022-12-02 09:31

[ TEMATY ]

Jan Paweł II

pedofilia

Zdzisław Sowiński

„Zaniechanie wymiaru kary przez trybunał kościelny ani nie przekreśla przestępstwa, ani nie zmazuje winy” - pisał we wrześniu 1971 r. ówczesny metropolita krakowski kard. Karol Wojtyła do ks. Józefa Loranca skazanego za seksualne wykorzystanie kilku dziewczynek, który opuścił już mury więzienia. List dziennikarze „Rzeczpospolitej” - Tomasz Krzyżak i Piotr Litka – znaleźli w archiwach IPN. Wraz z innymi materiałami do jakich dotarli rzuca on – jak twierdzą w dzisiejszym wydaniu gazety - światło na sposób postępowania przyszłego papieża z przestępcami seksualnymi w czasie, gdy pracował w Krakowie. „W opinii specjalistów od kościelnego prawa karnego – czytamy - działanie to znacząco odbiegało od powszechnych wtedy praktyk pobłażliwości dla sprawców”.

We wcześniejszym tekście - „Kościelne peregrynacje seksualnego drapieżcy” [„Plus Minus” z 26-27 listopada], dziennikarze opisali historię ks. Eugeniusza Surgenta oraz decyzje kilku biskupów, którzy „wiedzieli lub mogli wiedzieć o jego przestępczych działaniach”. „I choć jakieś ograniczenia na niego nakładano, to jednak duchowny wędrował między diecezjami i wciąż krzywdził dzieci […]. Decyzje w sprawie ks. Surgenta podejmował też kard. Karol Wojtyła. Można się zastanawiać, czy były one wystarczające, ale wydaje się, że dość przekonująco udowodniliśmy, że działał w zakresie swoich kompetencji i ostateczne słowo w sprawie ewentualnej kary dla duchownego pozostawił jego ordynariuszowi, którym był biskup lubaczowski. Na to, że Surgent po wyjściu z więzienia pracował jeszcze w dwóch innych diecezjach, ówczesny metropolita krakowski nie miał żadnego wpływu" - przypominali Krzyżak z Litką.

CZYTAJ DALEJ

Kard. Kazimierz Nycz spotkał się z Patrickiem Kellym, przywódcą Rycerzy Kolumba

2022-12-03 12:47

[ TEMATY ]

Rycerze Kolumba

kard. Kazimierz Nycz

Rycerze Kolumba

Metropolita warszawski rozmawiał w piątek z przywódcą międzynarodowej wspólnoty Rycerzy Kolumba o pomocy Ukrainie. Rozmowa dotyczyła reakcji Kościoła i narodu polskiego na kryzys humanitarny związany z wojną za naszą wschodnią granicą.

Najwyższy Rycerz zaoferował wsparcie archidiecezji warszawskiej we wszelkich jej przedsięwzięciach dotyczących pomocy osobom poszkodowanym przez wojnę. Kelly zadeklarował, że organizacja zamierza wspierać Ukrainę tak długo, jak będzie to potrzebne oraz podkreślił ważną rolę współpracy ludzi dobrej woli z Polski i Ukrainy przy wsparciu katolików ze Stanów Zjednoczonych i z Kanady.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję