Biskup Grzegorz Ryś był gościem przedostatniego dnia V Kieleckich Spotkań Chrześcijańsko-Żydowskich Simcha/Radość. Z kielczanami spotkał się najpierw w Pałacu Biskupów Krakowskich, a następnie w Instytucie Kultury Spotkania i Dialogu, gdzie promował swoją najnowszą książkę: „Wiara z lewej, prawej i Bożej strony”.
W sali portretowej Muzeum Narodowego bp Ryś nawiązywał do 50. rocznicy ogłoszenia deklaracji Soboru Watykańskiego II „Nostra aetate”. Mówił także o historii i współczesnych relacjach między Żydami a katolikami. Biskup wielokrotnie podkreślał, że Żydzi są naszymi „starszymi braćmi w wierze”, wspominał także kolejnych papieży, którzy na przestrzeni wieków budowali dobre relacje z wyznawcami wiary Mojżeszowej. Mówił także o problemach, różnicach i stereotypach, które nadal istnieją w stosunkach między Żydami i katolikami. Wielokrotnie cytował Jana Pawła II, a także papieża Franciszka, który w adhortacji „Ewangelii gaudium” napisał: „Kościół, który dzieli z judaizmem ważną część listów świętych, uważa Naród Przymierza i jego wiarę za święty korzeń własnej tożsamości chrześcijańskiej”. Razem z Żydami wierzymy w jednego Boga – mówił Biskup – działającego w historii i przyjmujemy wraz z nimi Słowo Objawione. Papież Franciszek zachęca nas, katolików, do podejmowania wspólnych inicjatyw społecznych – mówił bp Ryś. Papież Franciszek w adhortacji pisze również o goryczy, która go napełnia w związku ze wszystkimi aktami antysemityzmu, a szczególnie wtedy, gdy uczestniczą w nich chrześcijanie.
Na zakończenie spotkania głos zabrał Bogdan Białek, prezes Stowarzyszenia im. Jana Karskiego, współorganizator wizyty bp. Rysia w Kielcach. Jak powiedział, w ostatnim czasie często wspominamy rodzinę Ulmów, która za ukrywanie Żydów została zamordowana przez Niemców. Mówiąc to, dodał, że „Musimy pamiętać, że tę rodzinę wydał Niemcom dobry Polak i dobry katolik”. Otóż człowiek, który wydał na śmierć rodzinę Ulmów, nie był „dobrym Polakiem”, a już na pewno nie „dobrym katolikiem”. Dobrymi Polakami i katolikami byli Ulmowie, panie prezesie.
Klimat spotkania wymusił też niejako wspomnienia na temat Bożego Narodzenia
Pięknie przystrojony stół z świątecznymi akcentami, płonącymi świecami, biały opłatek, słodkości – wszystko to czekało sympatyków i członków Nieoficjalnej Akademii Miłośników Polskiej Kultury im. Zapomnianych Polaków 11 stycznia. O tę wyjątkową świąteczno-noworoczną aurę zadbała wraz z kursantami Barbara Popiołek, dobry duch akademii i nieoceniona moderator tych spotkań. Klimat spotkania wymusił też niejako wspomnienia na temat Bożego Narodzenia wczoraj i dziś zebranych, nie brakowało wzruszeń, śmiechu i osobistych refleksji, a nawet wspólnego śpiewania kolęd (specjalnie na te okoliczność p. Barbara przyniosła śpiewniki) i recytacji wierszy związanych z świątecznym czasem, m.in. autorstwa ks. Jana Twardowskiego. Ale oczywiście na tym się nie skończyło, choć ten rodzinno-przyjacielski charakter jest bardzo ważny. „Studenci” nieoficjalnej akademii spotykają się raz w miesiącu przy księgarni „Niedzieli”, by poszerzać swoje horyzonty i się dokształcać. Wszak na wiedzę nigdy nie jest za późno.
Temat spotkania, jako że w styczniu przypada rocznica powstania styczniowego, nasuwał się niejako sam. Dr Barbara Kubicka-Czekaj podjęła się szerokiego tematu: „Artyści wobec powstań”, a wykład koncentrował się zasadniczo wokół trzech narodowych zrywów: kościuszkowskiego, listopadowego i styczniowego, z naciskiem na ten ostatni. Była mowa o ludziach kultury, malarzach, muzykach i pisarzach, istniejących w powszechnej świadomości, jak choćby Artur Grottger, Adam Chmielowski – św. Brat Albert, Maria Konopnicka czy Eliza Orzeszkowa – spectrum naukowych poszukiwań i dywagacji Pani Profesor było, jak zwykle, ogromne. W nazwie akademii kluczową rolę pełnią dwa słowa: „zapomniani Polacy”, stąd na kursantach spoczywa niejako obowiązek o nich się dowiadywać i dzielić się dalej zdobytą w ten sposób wiedzą. Ludomir Benedyktowicz i ks. Stanisław Iszora to dwa nazwiska, które warto wymienić w tym kontekście. Benedyktowicz, który w powstaniu styczniowym stracił obie dłonie, na przekór kalectwu postanowił poświęcić się malarstwu i ukończył – jak większość malarzy tego czasu – Akademię Sztuk Pięknych w Monachium. Swoje prace malował pędzlem przytwierdzonym do metalowej obrączki. Zakładano ją na przedramię jego prawej ręki i wsuwano za nią pędzel, piórko czy węgiel, którymi w swej twórczości bardzo lubił się posługiwać. Ks. Iszora to pierwsza ofiara terroru Michaiła Murawjowa, który zyskał przezwisko „Wieszatiel”. Jako nowo mianowany po wybuchu powstania styczniowego gubernator Kraju Północno-Zachodniego, czyli Litwy, zastosował wobec powstańców dotkliwe represje. Ks. Iszorę na polecenie Murawjowa rozstrzelano 3 czerwca 1863 r. za to, że z ambony odczytał manifest Rządu Narodowego, zachęcający do udziału w powstaniu.
Celem pątników są dobrze znane miejsca kultu jak Lourdes, Mont-Saint-Michel czy Lisieux, ale też niewielkie lokalne sanktuaria. To sposób na umocnienie wiary, a zarazem okazja do świadectwa i ewangelizacji. Często ludzie wyruszają na pątniczy szlak w poszukiwaniu bliżej nieokreślonej duchowości, a po dotarciu do celu są już chrześcijanami – twierdzą organizatorzy pielgrzymek.
Sytuacja ludności w Gazie jest dramatyczna, pomimo formalnego zawieszenia broni.
Codzienne życie mieszkańców Strefy Gazy toczy się wśród ruin – na ulicach, wśród gruzów zburzonych domów stoją tysiące namiotów. W tej sytuacji Łaciński Patriarchat Jerozolimy pragnie ponownie otworzyć szkołę, aby nie pozostawić dzieci bez możliwości edukacji. O dramacie mówi wikariusz generalny Patriarchatu bp William Shomali.
W teorii Gaza jest chroniona na mocy zawieszenia broni, które weszło w życie 10 października 2025 roku, jednak w ciągu ostatnich 9 miesięcy izraelskie naloty na terytorium palestyńskie trwały nadal. W tym okresie, z dala od pierwszych stron gazet i ekranów telewizyjnych, tragedia w Gazie trwa do dziś.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
