Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, tradycyjnie gromadząca wiernych na procesjach eucharystycznych, już od 10 lat jest w Zielonej Górze również okazją do wspólnej modlitwy śpiewem i uwielbienia Boga. Wieczorem, przy kościele Ducha Świętego, odbył się koncert Zielonogórskiego Uwielbienia, który zgromadził liczne grono mieszkańców miasta oraz gości z regionu.
W atmosferze jedności uczestnicy oddawali chwałę Chrystusowi, dziękując za dar Eucharystii. Wspólne śpiewy i pełne duchowej głębi utwory stworzyły wyjątkowy klimat. Przybyły całe rodziny z dziećmi. Wydarzenie było nie tylko artystycznym przedsięwzięciem, ale przede wszystkim modlitewnym zgromadzeniem, podczas którego uczestnicy mogli wyrazić swoją wiarę i wdzięczność za dar Najświętszego Ciała i Krwi Pana Jezusa.
Na szczególne uznanie zasługują chórzyści i muzycy, którzy od dawna przygotowywali się do tego wydarzenia. Ich zaangażowanie ma charakter całkowicie bezinteresowny – poświęcają swój czas i talenty, aby poprzez muzykę prowadzić innych do spotkania z Bogiem. To również jest świadectwem wdzięczności Panu Bogu. Liczne próby, godziny ćwiczeń i organizacyjny wysiłek pozostają często niewidoczne dla uczestników koncertu. Liczna frekwencja pokazała, że Zielonogórskie Uwielbienie jest pięknym dopełnieniem obchodów Bożego Ciała.
Czy tańcem można się modlić i wielbić miłosiernego Jezusa?
Na Mszach św. z udziałem dzieci często widzimy różne formy tańca. Maluchy podnoszą w górę ręce w geście uwielbienia, pokazują na serce w czasie pieśni na Komunię św., obracają się i radośnie podrygują w rytm muzyki podczas wejścia na Liturgię. My, dorośli, mamy w sobie opory i obawy przed takim wyrażaniem wiary. Nasze ciało raczej jest zamknięte na modlitwie, a przecież w Ewangelii Jezus mówi do nas: „Jeśli się nie staniecie jak dzieci...”. Już w Piśmie Świętym czytamy fragmenty, w których mowa jest o uwielbianiu Boga tańcem, jak choćby Dawid, Miriam czy Szunemitka.
Nowenna do św. Maksymiliana M. Kolbego w oparciu o teksty z "Pism" świętego. Modlitwę rozpoczynamy 5 sierpnia.
Święty Maksymilianie, zapalony miłością Boga, opromieniony światłem Niepokalanej Dziewicy, wskazywałeś ludowi Bożemu rozliczne formy apostołowania do zwycięstwa dobra i dla rozszerzenia królestwa Bożego na całym świecie. Uproś nam światło i siłę, abyśmy mogli czynić dobro i pociągać innych do Chrystusowej miłości. Wstaw się do Pana o łaskę dla nas, abyśmy owładnięci tym samym zapałem miłości, wiarą i czynem mogli świadczyć o Chrystusie wśród naszych braci i dojść razem z Tobą do posiadania Boga w chwale wiecznej. Amen.
Do wieczności odszedł dziś - 8 sierpnia - brat Marian Markiewicz ze Zgromadzenia Braci Serca Jezusowego, świadek życia i świętości Jana Pawła II. Od wielu lat pełnił posługę w Archikatedrze Warszawskiej.
Brat Marian Markiewicz urodził się w Sulejowie nad Pilicą w 1951 r. Już jako nastolatka jego marzeniem było stworzenie wspólnoty młodych ludzi, którzy mieliby możliwość działania w konkretnych sprawach, obierać cele, dążyć do ich realizacji, razem podróżować, odkładać środki na wspólne potrzeby. Wtedy nie wiedział jeszcze, że tak właśnie wygląda życie zakonne. Wspominał, że potem zdarzyło się coś, co przesądziło sprawę.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
