Reklama

Człowiek Boga

2016-08-31 08:35

Z Krzysztofem Tadejem rozmawia Lidia Dudkiewicz
Niedziela Ogólnopolska 36/2016, str. 20-21

Krzysztof Tadej

Wkrótce będziemy mogli obejrzeć film „Człowiek Boga” – o ks. Władysławie Bukowińskim, który posługiwał m.in. w Kazachstanie i z powodu swojej gorliwości kapłańskiej był skazywany na sowieckie łagry i więzienia. Beatyfikacja kapłana odbędzie się 11 września 2016 r. w Karagandzie. Reżyser Krzysztof Tadej w rozmowie z Lidią Dudkiewicz mówi o filmie i cudzie za wstawiennictwem sługi Bożego ks. Władysława Bukowińskiego zatwierdzonym do jego beatyfikacji

Ksiądz Władysław Bukowiński
urodził się w 1904 r. w Berdyczowie. Studiował prawo i teologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1931 r. przyjął święcenia kapłańskie. Był wikariuszem w Rabce i Suchej Beskidzkiej. W 1936 r. poprosił o zgodę na pracę duszpasterską w Łucku. Tam wykładał w Wyższym Seminarium Duchownym i był proboszczem katedry. W czasie II wojny światowej został aresztowany przez NKWD. Rok spędził w więzieniu. Tuż przed wkroczeniem Niemców do Łucka władze sowieckie postanowiły zlikwidować więźniów. Kapłan cudem uniknął śmierci. Został ranny i znalazł się pod ciałami zabitych. Wieczorem został uratowany przez ludzi poszukujących swoich bliskich. W 1945 r., wraz z wkroczeniem do Łucka Armii Czerwonej, został ponownie aresztowany. Rok później skazano go na 10 lat łagru. Gdy został wypuszczony z obozu, potajemnie odprawiał Msze św., spowiadał i bierzmował katolików w Karagandzie i okolicach. Przyjeżdżali do niego wierni z różnych stron Związku Radzieckiego. Sam również wyruszał na wyprawy misyjne. Gdy ktoś go zdradził, ponownie trafił do więzienia. Po wojnie trzykrotnie przyjechał do Polski. W Krakowie spotkał się m.in. z kard. Karolem Wojtyłą. Zmarł w 1974 r. 11 września 2016 r. zostanie beatyfikowany w Karagandzie w Kazachstanie. W imieniu papieża Franciszka w uroczystościach beatyfikacyjnych będą uczestniczyli kard. Angelo Amato – prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych i ks. prał. Bogusław Turek CSMA – podsekretarz tej Kongregacji. W procesie beatyfikacyjnym badano i zatwierdzono cud za wstawiennictwem ks. Władysława Bukowińskiego. Dotyczył on ks. Mariusza Kowalskiego, proboszcza w miejscowości Temirtau, który został nagle i trwale uzdrowiony.

Krzysztof Tadej

* * *

LIDIA DUDKIEWICZ: – Na beatyfikację ks. Władysława Bukowińskiego przygotował Pan film „Człowiek Boga”. Proszę powiedzieć, co jest treścią tej filmowej opowieści i jak przebiegały prace nad realizacją tego obrazu.

KRZYSZTOF TADEJ: – To film o życiu i działalności ks. Władysława Bukowińskiego, który w sowieckich łagrach i więzieniach spędził ponad 13 lat. Pomimo ogromnych cierpień pokonał w sobie niechęć i nienawiść wobec tych, którzy wyrządzili mu tyle zła. We „Wspomnieniach z Kazachstanu” napisał: „Dla mnie Chrystusowe przykazanie miłości nieprzyjaciół nie jest jakąś piękną utopią, lecz czymś w najwyższym stopniu realnym i życiowym”. Te słowa są, moim zdaniem, kluczem do zrozumienia jego życia. Nie miał mieszkania, żył niezwykle skromnie, ale z uśmiechem i radością mówił o Bogu i czynił dobro. To również film o jego dramatycznych wyborach. W 1954 r. ks. Bukowiński został zwolniony z obozu pracy. Zmuszono go do zamieszkania w Karagandzie. Nie narzekał. Z humorem napisał, że Bóg działa też przez ateistów, bo został zesłany tam, gdzie jest szczególnie potrzebny. W Karagandzie był jedynym księdzem katolickim. Rok później, w czerwcu 1955 r., władze ZSRR pozwoliły Polakom wrócić na stałe do kraju. Ksiądz Bukowiński zobaczył na biurku kapitana, który go wezwał, dwie listy. Jedna była cała zapełniona nazwiskami tych, którzy zgłosili się do wyjazdu do Polski, druga – prawie pusta. Ci, którzy zostali, musieli przyjąć obywatelstwo Związku Radzieckiego. Ksiądz Bukowiński zdecydował się zostać. Chciał nadal służyć wiernym, bez względu na cenę cierpienia, jaką będzie musiał płacić.
Film realizowaliśmy w Polsce, na Ukrainie i w Kazachstanie, czyli w miejscach życia i działalności ks. Bukowińskiego. Podążaliśmy po jego drogach, po jego śladach. Na stepie w Kazachstanie czy we wsi Michajłowska – to obecnie dzielnica Karagandy. Tam poprosiliśmy o. Pawła Bloka o odprawienie Mszy św. w domu państwa Osińskich – w tym samym pokoju, gdzie ks. Bukowiński odprawiał Msze św. potajemnie, w nocy. Na Eucharystii zgromadzili się Polacy z sąsiednich domów. Przed laty za udział w takiej Mszy św. groziły więzienie i represje.

– Z pewnością spotkał się Pan ze świadkami życia ks. Bukowińskiego...

– Dotarliśmy do wielu świadków. Dla nich ks. Bukowiński nie umarł, nadal żyje. Zgodnie z nauką Kościoła, że życie nie kończy się wraz ze śmiercią, ale się zmienia. Wiele osób mówiło nam o łaskach uzyskanych za wstawiennictwem ks. Bukowińskiego, m.in. o uzdrowieniu z choroby nowotworowej, pokonaniu sepsy. Nagraliśmy rozmowę również z ks. Mariuszem Kowalskim. Cud jego uzdrowienia uznała Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych w procesie beatyfikacyjnym ks. Bukowińskiego. Gdy spojrzy się na jego życie, można uznać go za patrona kapłanów, więźniów, chorych itd. Dla mnie ks. Bukowiński będzie również patronem ludzi znajdujących się w szczególnie trudnych sytuacjach w życiu.

– Proszę przybliżyć sprawę cudu dotyczącego uzdrowienia ks. Kowalskiego.

– W czerwcu 2008 r., jeszcze jako kleryk, Mariusz Kowalski grał w piłkę z kolegami na boisku koło seminarium w Karagandzie. Nagle upadł. Doznał wylewu. Odwieziono go do szpitala i zapadł w śpiączkę. Jego stan był bardzo ciężki. Lekarze mówili, że się nie wybudzi, a gdyby chłopak odzyskał przytomność, to będzie całkowicie lub częściowo sparaliżowany. Rozpoczęły się modlitwy za wstawiennictwem ks. Władysława Bukowińskiego. Po 3 dniach Mariusz wybudził się ze śpiączki. Nastąpiło trwałe i całkowite uzdrowienie. Dzisiaj ks. Mariusz jest proboszczem i zarazem jedynym księdzem parafii w mieście Temirtau. Mieszka tam ok. 100 tys. ludzi, a do jedynej parafii należy 50-60 wiernych.

– Nie ulega wątpliwości, że solidnie się Pan przygotowywał do pracy nad filmem, którego akcja sięga Kazachstanu, gdzie żył ks. Bukowiński. Na pewno miał Pan wyobrażenie o tym odległym kraju. Jak wyglądała konfrontacja z rzeczywistością już tam, na miejscu?

– Zaskoczyła mnie ogromna życzliwość mieszkańców Kazachstanu. Podchodzili do nas, pytali, co robimy, pytali o Polskę, o ks. Bukowińskiego. Każdy chciał nam w jakikolwiek sposób pomóc. Zobaczyłem ludzi bardziej szczęśliwych i uśmiechniętych niż w Polsce, choć pewnie wielu z nich jest w gorszej sytuacji materialnej. Tej życzliwości nigdy nie zapomnę. Miejscowi księża, mimo że są tam misjonarzami od lat, ciągle też są pod wrażeniem gościnności i życzliwości, z którą się spotykają na co dzień. I dobrych kontaktów z władzami, które gotowe są współdziałać przy różnych inicjatywach.

– Jaki jest obraz Kościoła w Kazachstanie?

– Mieszkają tam ludzie 120 narodowości. Większość to wyznawcy islamu. W tym wielokulturowym i wielonarodowym kraju katolicy stanowią mniej niż 1 proc. obywateli. Dzisiaj Kazachstan to miejsce tolerancji i otwartości wobec innych, równego traktowania religii. Rektor seminarium w Karagandzie ks. Piotr Pytlowany powiedział mi, że w tej różnorodności kultur warto naśladować ks. Bukowińskiego. Gdy żył na tej ziemi, nigdy nie starał się dominować w rozmowie, narzucać swoich poglądów i przekonań. Za szybko nie oceniał ludzi, których spotykał, a wśród których było wielu ateistów, wiele osób partyjnych. On towarzyszył im. A pytany, mówił o Bogu. Swoim życiem, postawą wyrażał to, kim i jaki jest Bóg.
Dzisiaj w diecezji karagandyjskiej, która jest dwa razy większa niż Polska, pracuje zaledwie 18 księży. Są siostry zakonne, jest świecka misjonarka. Słowa z Pisma Świętego: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało” (Mt 9, 37) pozostają aktualne. Szczególnie tu, w Kazachstanie, kraju, który tak bardzo potrzebuje kolejnych kapłanów.

– Interesują nas losy Polaków, którzy znaleźli się w Kazachstanie. Jak im się teraz żyje? Jak to wygląda w liczbach?

– Często czytamy o 100 tys. Polaków w Kazachstanie. Według spisu ludności, narodowość polską zadeklarowało 35 tys. mieszkańców tego kraju. W ciągu ostatnich lat wielu Polaków powróciło do ojczyzny. Ale są też tacy, którzy wyjechali do Polski i wracają do Kazachstanu z poczuciem rozgoryczenia. W Polsce bowiem nie znaleźli pracy, byli samotni, spotykali się z określeniami typu „ruscy przyjechali”. Obecnie złożono ok. 3 tys. wniosków o repatriację do Polski. Trudno dokładnie określić, ile osób chce wrócić, ponieważ jeden wniosek może dotyczyć jednej osoby lub całej rodziny. Polaków, których spotkaliśmy, cechuje wielka miłość do Polski.

– Proszę powiedzieć, jak Karaganda przygotowuje się na beatyfikację ks. Władysława Bukowińskiego? Jakie znaczenie może mieć to wydarzenie?

– Można powiedzieć, że nie tylko Kazachstan czeka na beatyfikację. Do Karagandy przyjadą grupy z Rosji, Ukrainy, Polski, Włoch i Niemiec. Dla wiernych w Karagandzie i w całym Kazachstanie beatyfikacja ks. Bukowińskiego to nie tylko wielkie, ważne wydarzenie religijne i historyczne. To po prostu dar od Boga. Wiele osób podkreślało, że gdy patrzą na losy ks. Bukowińskiego, łatwiej im podejmować najważniejsze decyzje w życiu. Mówili, że on swoją postawą pokazuje, iż bez względu na sytuację w domu, szkole, pracy czy sytuację polityczną każdy może być szczęśliwy i to od nas zależy, jakie mamy relacje z Bogiem – czy wybieramy Go, czy odrzucamy. To również okazja do wspomnień o wielu tysiącach Polaków, którzy tutaj umarli. Umierali samotni, opuszczeni, cierpiący, bezprawnie wywiezieni z ojczyzny.

Tagi:
bł. ks. Władysław Bukowiński

Reklama

Wzywa do obrony życia

2017-10-04 10:52

Magdalena Miła
Edycja małopolska 41/2017, str. 6

W ramach Pól Chwały relikwie bł. ks. Władysława Bukowińskiego zostały wprowadzone do niepołomickiej świątyni. O ten dar poprosił postulatora proboszcz parafii – ks. Stanisław Mika

Magdalena Miła
– Nie chodzi o to, aby siłą zwalczać zło, ale poprzez przykład osobistego pójścia za Chrystusem pociągać innych na drogę Ewangelii – mówi ks. Stanisław Mika

Przykład bł. ks. Władysława Bukowińskiego pokazuje, że nawet w najtrudniejszych warunkach można i trzeba głosić Ewangelię. Kapłan na zesłaniu pomagał zachować wiarę i polskość Polakom prześladowanym przez Sowietów.

W znaku relikwii

Mówił o tym w Niepołomicach, podczas wprowadzenia do parafii pw. Dziesięciu Tysięcy Męczenników relikwii Apostoła Kazachstanu, ks. dr Jan Nowak – postulator w jego procesie beatyfikacyjnym. – Przychodzi w znaku relikwii, aby powiedzieć: „Nie bójcie się, bądźcie wierni Chrystusowi, tak jak ja byłem wierny” – podkreślał ks. Jan Nowak. Przypomniał, że beatyfikacja bł. ks. Bukowińskiego odbyła się w Karagandzie przed rokiem, 11 września. Po 15 latach od zamachów terrorystycznych na World Trade Center. – Kościół poprzez świadectwo życia ks. Władysława Bukowińskiego pokazuje, że nawet wobec ogromu przemocy należy przebaczać – tłumaczył.

W odpowiedzi na apel biskupów, aby poprzeć obywatelski projekt ustawy „Zatrzymaj aborcję”, w dniu wprowadzenia relikwii w niepołomickiej parafii zbierano podpisy, aby ludzkie życie było chronione w Polsce od poczęcia poprzez zakaz aborcji eugenicznej. – Dzisiaj, kiedy składamy swoje podpisy, aby polski Sejm zajął się proponowanymi zmianami, musimy też pamiętać, że ks. Bukowiński jest przedstawicielem tych najbardziej uciemiężonych, wzywa do obrony zagrożonego życia – zaznaczył ks. Jan Nowak.

Ks. Władysław Bukowiński w 1936 r. udał się na Kresy Wschodnie, gdzie pracował jako wykładowca w Seminarium Duchownym w Łucku, na Wołyniu. Od 1939 r. w tamtejszej katedrze był proboszczem. Za swoją działalność duszpasterską został uwięziony przez NKWD; blisko 9 lat przebywał w radzieckich więzieniach i obozach pracy.

Nauczyciel patriotyzmu

Uroczystość powitania relikwii Błogosławionego odbyła się podczas Mszy św. rycerskiej. Eucharystia ta jest celebrowana co roku w czasie Pól Chwały – wielkiego święta grup rekonstruktorskich, które pod koniec września zjeżdżają do Niepołomic. O to, aby właśnie w ramach Pól Chwały relikwie ks. Bukowińskiego zostały wprowadzone do niepołomickiej parafii, zabiegał ks. Stanisław Mika.

– Chciałem, aby Pola Chwały nie były tylko czasem pogłębienia wiedzy historycznej, potrzebna jest też formacja i szkoła patriotyzmu. Trzeba pamiętać, że największą walkę każdego dnia toczymy sami w sobie. Jeżeli w nas będzie zwyciężało dobro, to będziemy odporni na działanie zła, a wtedy wygramy wojnę o to, co najważniejsze, o duszę swoją i ludzi, których zainspirujemy naszym przykładem – mówi ks. Stanisław. Błogosławiony zachwycił go już bardzo dawno temu. – Zwróciłem uwagę na jego postać, czytając, jeszcze w seminarium, zakazane wówczas wspomnienia Apostoła Kazachstanu. Urzekło mnie w nim to, że mimo pozbawienia wolności, cały czas prowadził działalność duszpasterską. Wierzył, że warto, choćby dla garstki osób, głosić Chrystusa.

Wspierał człowieka

Kiedy w l. 70. ubiegłego wieku ks. Bukowiński przyjechał do Polski, radzono mu, aby nie wracał do Kazachstanu. Jednak on stwierdził, że musi być tam z wiernymi i ewangelizować. Bł. ks. Władysław pokazuje, że wspieranie choćby jednego człowieka ma sens. – Jego duszpasterstwo było pełne wyrzeczeń. Odznaczał się ogromnym zaufaniem Panu Bogu. Nie przeciwstawiał się siłą prawu, które obowiązywało na nieludzkiej ziemi, ale czynił dobro. Walka ze złem trwa cały czas, jesteśmy jej świadkami. Jednak nie chodzi o to, aby siłą zwalczać zło, ale poprzez przykład własnego życia, osobistego pójścia za Chrystusem, pociągać innych na drogę Ewangelii. Dlatego bardzo zależy mi na ukazaniu przykładu bł. ks. Bukowińskiego – podkreśla ks. Mika.

Relikwie błogosławionego, w asyście grup rekonstrukcyjnych, zostały wprowadzone do niepołomickiej świątyni, w której cześć w znaku relikwii odbiera już: Dziesięciu Tysięcy Męczenników z góry Ararat, św. Karol Boromeusz, św. Jan Paweł II i św. Joanna Beretta Molla. Relikwie ks. Władysława Bukowińskiego zostały umieszczone po lewej stronie, tuż przy ołtarzu głównym, obok św. Joanny – świętej matki. Specjalne miejsce na ich wyeksponowanie przygotowała artysta plastyk, konserwator dzieł sztuki Elżbieta Graboś.

Po każdej Mszy św. była możliwość uczczenia relikwii. Wiele osób skorzystało z tej okazji, polecając wstawiennictwu błogosławionego sprawy osobiste, rodzinne, parafii i Ojczyzny.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Ruszyły zapisy na modlitewne wydarzenie „Polska pod Krzyżem”

2019-07-17 14:24

Magdalena Kowalewska-Wojtak

Organizatorzy Wielkiej Pokuty i Różańca do Granic 14 września zapraszają na górę Świętego Krzyża w diecezji sandomierskiej wszystkich, którzy chcą postawić krzyż w centrum swojego życia i Polski.

materiały prasowe

- Pragniemy zaprosić Polaków w kraju i za granicą do tego, aby wyznali wiarę w Jezusa Chrystusa, nawrócili się i postawili krzyż w centrum swojego życia. Zapraszamy do budowania społeczeństwa miłości w Polsce i Europie - mówi jeden z współorganizatorów modlitewnego czuwania Maciej Bodasiński z Fundacji Solo Dios Basta. Tłumaczy, że celem wydarzenia jest zatrzymanie tego wszystkiego, co nas frustruje i męczy, co staje się tematami pierwszych stron gazet. - Do odnowy w naszym społeczeństwie potrzeba Jezusa Chrystusa i Jego Krzyża. Chcemy przypomnieć, że początkiem naszej współczesnej cywilizacji i państwa polskiego jest Chrystus, który umarł za nas krzyżu - dodaje Maciej Bodasiński.

- Mimo osób żyjących głęboką wiarę, wśród większości katolików prawdziwy krzyż jest odrzucany. Na całym świecie atak na Kościół nabiera na sile, tracimy młodzież, coraz częściej rozpadają się związki małżeńskie, a na ulicach naszych miast dokonują się publicznie grzechy - mówi „Niedzieli” Lech Dokowicz z Fundacji Solo Dias Basta.  Organizatorzy wskazują, że duchowe zwycięstwo może przyjść tylko przez Chrystusowy krzyż. 

- Celem tego wydarzenia jest to, aby rany, które pojawiają się w Kościele leczyć przez modlitwę. Chcemy, aby jak najwięcej świeckich i kapłanów stanęło razem pod krzyżem. Przez modlitwę chcemy ożywiać życie sakramentalne w Polsce i przywracać szacunek do stanu kapłańskiego - podkreśla Maciej Bodasiński.

Wydarzenie odbędzie się w najstarszym polskim sanktuarium Relikwii Drzewa Krzyża Świętego w Nowej Słupi. Gospodarzami modlitewnego spotkania „Polska pod Krzyżem” będą Misjonarze Oblaci Maryi Niepokalanej. Organizatorzy modlitewnego czuwania chcą, aby w sanktuarium, w którym modlił się przed wyruszeniem pod Grunwald król Władysław Jagiełło, przybyło jak najwięcej Polaków .

Ze względu na ograniczoną ilość miejsc w sanktuarium na stronie internetowej www.polskapodkrzyzem.pl rozpoczęły się zapisy. Każda z zarejestrowanych osób otrzyma bezpłatną wejściówkę i indywidualny kod QR. - Jeśli okaże się, że frekwencja dopisuje, będziemy otwierać kolejne punkty modlitewne wokół Góry Świętego Krzyża - tłumaczy Maciej Bodasiński. Zaznacza, że wydarzenie ma być zachętą dla innych, aby w różnych miejscach Polski tego dnia organizowali się na modlitwie i adoracji krzyża.

Na stronie internetowej wydarzenia znajduje się mapa, gdzie poszczególne grupy, zakony czy parafie mogą zgłaszać swoją duchową łączność.- To wydarzenie ma prowadzić nas ku pokojowi i jedności oraz otwierać na działanie łaski Bożej - dodaje Bodasiński.

Teren wokół sanktuarium należy do Świętokrzyskiego Parku Narodowego. - Chcemy z wielkim jego poszanowaniem i we współpracy z władzami parku przeprowadzić to spotkanie - mówi Maciej Bodasiński. Organizatorzy podkreślają, że wydarzenie nie zagrozi przyrodzie. Posługujący wolontariusze zobowiązali się, że posprzątają teren na Łysej Górze, najpóźniej do następnego dnia. Ponadto planowana jest kampania informacyjna na temat ekologicznego charakteru świętokrzyskiego wydarzenia.

Modlitwa rozpocznie się w południe w święto Podwyższenia Krzyża Świętego, 14 września. Zaplanowano liczne konferencje i świadectwa, a także procesyjne przejście pod Krzyż. W sanktuarium będzie można wyspowiadać się. Centralnym punktem będzie Msza św., której będzie przewodniczył ordynariusz sandomierski bp Krzysztof Nitkiewicz. Spotkanie zakończy się nocnym czuwaniem modlitewnym, które potrwa do następnego dnia, kiedy to przypada  wspomnienie Matki Boskiej Bolesnej.

Wydarzenie organizuje Fundacja Solo Dias i Misjonarze Oblaci Maryi Niepokalanej. Patronat medialny nad modlitewnym spotkaniem „Polska pod Krzyżem” objął Tygodnik Katolicki „Niedziela”.

W 2016 roku Wielka Pokuta na Jasnej Górze zgromadziło ok. 150 tys. wiernych. Z kolei w organizowanym w "Różańcu do Granic" w ponad 20 przygranicznych diecezjach, gdzie znajdowało się kilkaset punktów modlitwy uczestniczyło, około miliona osób.

Magdalena Kowalewska-Wojtak

CZYTAJ DALEJ

Reklama

USA: Netflix stracił na aborcyjnym szantażu

2019-07-22 18:40

Vaticannews.com

Netfilix stracił w minionym kwartale 126 tys. subskrybentów w USA. Obrońcy życia wiążą te wyniki z bojkotem amerykańskiego giganta show biznesu, po tym, jak podjął się on bezpardonowej walki o aborcję w stanie Georgia.

W minionym kwartale Netflix odnotował najgorsze wyniki w swej historii. Po raz pierwszy od ośmiu lat ubyło mu subskrybentów, podczas gdy prognozy przewidywały wzrost o 352 tys.

Warto pamiętać, że pod koniec maja do bojkotu Netflixa wezwali obrońcy życia. Amerykańska firma szantażowała bowiem władze stanu Georgia, który przyjął nowe antyaborcyjne prawo. Ogranicza ono aborcję do momentu, w którym wykrywalne jest bicie serca dziecka, czyli do ok. 6 tygodnia ciąży. Netflix zapowiedział, że jeśli prawo wejdzie w życie, to zaprzestanie tam swoich produkcji i wycofa inwestycje. Przemysł filmowy ma tymczasem wielkie znaczenie dla stanu Georgia. Zatrudnia on 92 tys. osób.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem