Popiół, który niebawem spadnie na nasze głowy, jest bardzo istotnym znakiem Paschy. Pascha zaś oznacza nie tylko zwykłe przejście (przemieszczenie się), ale przede wszystkim zmianę losu. W języku Biblii śmierć jest przemianą formy życia. Jest ona porównywalna do życia człowieka przed i po narodzeniu. O takim jej rozumieniu pisał w swym testamencie zmarły przed laty biskup gdański Edmund Nowicki. Pascha jako przemiana losu ukazana jest już w Księdze Wyjścia opowiadającej o wyrwaniu ze szpon śmierci plemienia Jakuba, skazanego w Egipcie na zagładę.
Najpełniejsze znaczenie pojęciu "Pascha" nadał jednak Jezus Chrystus. Dzięki Jego zmartwychwstaniu przemijanie i śmierć służą wzbudzeniu nowego życia w tych, którzy w Niego uwierzyli. Pierwsi chrześcijanie wierzyli, że człowiek rodzi się w życiu ziemskim trzy razy: z łona matki, przez chrzest i przez śmierć!
W Środę Popielcową spada na nasze głowy popiół. "Nawróćcie się i wierzcie w Ewangelię!" - mówi kapłan. Nawrócenie oznacza przede wszystkim przemianę sposobu myślenia. Obrzęd posypania głów popiołem woła do nas: przestańcie myśleć o Bogu, który trzyma w ręku "marchewkę i kij" (Bóg "za dobre wynagradza, a za złe karze"). Zacznijcie natomiast myśleć o Nim jako o Bogu, który jest sprawiedliwy, tzn. pamięta, że uczynił nas (ludzi) "z prochu ziemi" (por. Ps 103) i dlatego ustawicznie przebacza. On też obiecał, że dopełni tego, czego nam brakuje. Myślcie o Bogu, który jest dla was Ojcem. O sobie samych wiedzcie, że jesteście Jego dziećmi!
Nawrócenie polega właśnie na zmianie sposobu myślenia o Bogu i samym sobie. Na odkryciu, że we wszystkich dobrych poczynaniach człowieka, nawet tych niekontrolowanych, jest obecny Bóg, który stworzył nas na swój obraz i podobieństwo i "oświeca każdego człowieka przychodzącego na ten świat" (por J 1, 9). On w ciało każdego człowieka tchnął własne życie i dlatego "stał się człowiek istotą żywą" (Rdz 2, 7).
Nawrócenie jest przede wszystkim dziełem Bożej łaski.
On jej nikomu nie odmawia. Każdego wzywa do zmiany myślenia. Dla chrześcijan znakiem wezwania jest posypanie głów popiołem. Ten obrzęd wzywa do skorzystania z czasu nawrócenia i wskazuje, że polega ono na głębszym niż do tej pory uznaniu, że Bóg jest naszym Ojcem, a my Jego dziećmi. Wzywa do zdjęcia z naszych twarzy karnawałowych masek i ukazania prawdziwego oblicza. Oblicza ludzi potrzebujących Bożego miłosierdzia.