Reklama

Niedziela Lubelska

Siła wspólnoty

Niedziela lubelska 35/2018, str. V

[ TEMATY ]

parafia

Paweł Wysoki

Powitanie Pasterza przez wiernych

Powitanie Pasterza przez wiernych

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Historia podlubelskiej parafii pw. Miłosierdzia Bożego w Strzeszkowicach sięga lat 80. XX wieku. Wówczas wierni zaczęli gromadzić się w miejscowej remizie na Mszach św., sprawowanych przez duszpasterzy z Krężnicy Jarej. Z czasem mieszkańcy Strzeszkowic i Trojaczkowic zapragnęli mieć swój kościół. Marzenia o domu Bożym zbudowanym wśród rodzinnych domów spełniły się dzięki darczyńcom, którzy przekazali działki pod nową świątynię. Wierni zbudowali ją wraz z ks. Janem Rębeckim. Nowy kościół powstał bardzo szybko; został poświęcony w 1995 r. 15 lat później zapadała decyzja o powołaniu nowej parafii. W październiku 2010 r. erygował ją abp Józef Życiński i oddał w pasterską pieczę ks. Kazimierza Smyla.

12 sierpnia ta jedna z najmłodszych parafii w diecezji przeżywała drugą w historii wizytację kanoniczną. Przeprowadził ją abp Stanisław Budzik, który w kościele pw. Miłosierdzia Bożego sprawował Msze św., głosił słowo Boże i błogosławił wiernym na trud budowania wspólnoty. – Nasza parafia jest nieduża, liczy zaledwie 1,4 tys. osób. W ciągu 5 lat sakrament chrztu przyjęło 69 dzieci, a sakrament małżeństwa 24 pary – wyliczał ks. Kazimierz Smyl, który od czasu powstania parafii jest tu proboszczem. Jednak siła nie tkwi w liczbie wiernych, a w stworzonej przez nich duchowej wspólnocie. – Chcę zaświadczyć o wielkiej pobożności i gorliwości parafian, którzy chętnie uczestniczą w rekolekcjach i nabożeństwach, a przede wszystkim w niedzielnych i codziennych Mszach św., poprzedzonych Różańcem i Koronką do Miłosierdzia Bożego – mówił Ksiądz Proboszcz. Nie ma Mszy św., która nie rozpoczęłaby się od Koronki; rozwój kultu Miłosierdzia Bożego z nieba wspomaga św. Faustyna, której relikwie znajdują się w kościele. – Z pobożności wypływają ofiarność i pracowitość oraz odpowiedzialność za wspólne dobro, jakim jest parafia. Widać to w najnowszych inicjatywach gospodarczych; mamy pomalowany kościół, nowe odwodnienie, nagłośnienie i elektrykę. Jako proboszcz spotykam się z dużą życzliwością i chęcią współpracy, dlatego udało nam się naprawdę wiele dobrego zrobić. Za wszystko jestem wdzięczny radzie parafialnej i wiernym – mówił ks. Smyl.

– Dziękuję wam, że troszczycie się o wasz piękny kościół i że jesteście żywym Kościołem, gromadzącym się na Eucharystii. Dziękuję wam, że stanowicie aktywną cząstkę parafii, modlącą się i wspierającą proboszcza w pracy. Dziękuję ks. Kazimierzowi za prowadzenie was drogami wiary, za głoszenie słowa Bożego i sprawowanie sakramentów, za naśladowanie Chrystusa Dobrego Pasterza – mówił w Strzeszkowicach abp Stanisław Budzik. Umacniając wiernych słowem Bożym, Ksiądz Arcybiskup wskazał na Eucharystię jako największy skarb Kościoła. Przywołując nauczanie św. Jana Pawła II, przypominał, że Kościół żyje dzięki Eucharystii, w której Jezus pozostał z nami aż do skończenia świata. – Eucharystia, Msza św., jest również najlepszą odpowiedzią człowieka na miłość, którą okazał nam Bóg. To sakrament, który łączy nas w miłości z Chrystusem oraz z braćmi i siostrami. W Eucharystii Jezus daje nam siebie na pokarm, który przenika nasz krwiobieg, nasze myśli i pragnienia. W Eucharystii Chrystus karmi nas swoim słowem i ciałem, przemienia od środka, pogłębia wiarę, umacnia nadzieję i rozpala miłość – mówił Pasterz. – Wszyscy jesteśmy dziećmi jednego Ojca, zasiadamy do jednego stołu. Miłość Boga musi się sprawdzić w miłości bliźniego, praktyce codziennego życia. Eucharystia posyła nas z misją do codziennego świata. Niech przykład św. Jana Pawła II zachęca nas do uczynków miłości Boga i bliźniego – apelował.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2018-08-28 12:10

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Ekologia duszy

[ TEMATY ]

parafia

Archiwum parafii

W Wielkim Poście w szczególny sposób przez sakrament pojednania i pokuty ludzkie serca otrzymują od miłosierdzia Bożego przebaczenie grzechów, przybliżają się do Chrystusa, a przez to upodabniają do Niego. Dlatego 7 kwietnia, niedziela ze św. Maksymilianem Kolbem i Matką Bożą Częstochowską, będzie dniem dziękczynienia za sakrament pokuty w parafii pw. św. Jana Berchmansa w Gorzkowie – Trzebniowie.

Po wszystkich Mszach św. w Trzebniowie i Gorzkowie Nowym adoracja Najświętszego Sakramentu będzie okazją do osobistego podziękowania Boga samemu za Jego miłosierdzie, dobrość i wierność według słów kard. Mauro Piacenzy: „Sakrament pojednania jest jedyną ekologią duszy, ponieważ nie tylko prowadzi do przebaczenia i zniszczenia naszych grzechów, ale następuje w nim odrodzenie duszy oraz powrót do stanu z chrztu świętego”.
CZYTAJ DALEJ

Trwać przy Bogu

2026-06-02 11:44

Niedziela Ogólnopolska 23/2026, str. 22

[ TEMATY ]

homilia

Karol Porwich/Niedziela

Stałość w wierze jest jedną z najważniejszych cnót. Chodzi o niegasnącą gotowość do kochania Boga i ludzi. Perseverantia to cierpliwe trwanie przy Bogu, we wszelkich przeciwnościach losu. Nie psychologiczny optymizm, ale kurczowe trzymanie Jezusa „za rękę”, duchowe dojrzewanie w otaczającej nas niekiedy ciemności i w czasie próby. W przypadku relacji między ludźmi chodzi o konkretną postawę: bardziej czyn niż słowo (choć ono jest czasem niezastąpione), bardziej długotrwały trud niż efemeryczne poruszenie emocji, czasochłonny wysiłek, a nie ubolewanie. Prorok Ozeasz opisuje postawę Izraela wobec Boga – przyznajmy, że często także naszą. To obraz znikających nagle chmur o świtaniu i porannej rosy w upalny dzień. Gdy chodzimy letnim rankiem po trawie, czujemy przyjemny chłód wilgoci. Jest jej mnóstwo, niczym wody w zbiorniku. A jakież zdziwienie nas ogarnia, gdy po wschodzie Słońca nagle ten bezmiar wilgoci ustępuje miejsca przejmującej suchości, chłód zmienia się w gorąc, a przyjemna miękkość zieleni – w twardość podłoża przypominającego skałę. Jak to możliwe w tak krótkim czasie? – pytamy zaskoczeni. Niemal identycznie dziwi się Ozeasz postawie ludu Bożego wybrania. Wielkie słowa, zapewnienia o wierności Bogu i Jego przymierzu, liczne ofiary, modlitwy, uroczystości oraz święte zwołania... i nagle pustka. Więcej nawet: odwrót! Zwrot ku pogańskiemu kultowi, ku Baalowi, nikczemne zachowanie nielicujące z rangą wybrania i Dekalogiem, złożonymi ślubami i obietnicami. Słomiany zapał – mawiamy w takiej sytuacji, wzruszając ramionami. Konsekwencje stygnięcia wiary Izraela były widoczne w życiu publicznym, gdzie sojusze polityczne były ważniejsze niż zaufanie Bogu. Panował chaos, mnożyły się społeczne konflikty, a moralne zepsucie elit widoczne było gołym okiem. A wszystko to w obliczu niebezpieczeństwa inwazji ze strony potężnej Asyrii. Skąd my to znamy? Wszelkie podobieństwa do sytuacji, w jakiej obecnie się znajdujemy, są nie tylko nieprzypadkowe, ale wręcz ostentacyjnie oczywiste! Kochający swój naród Ozeasz natarczywie napomina, grozi karą Bożą, ale i zachęca swych rodaków do powrotu pod skrzydła Boga. Wprawdzie porównuje Izrael do niewiernej żony, ale jednocześnie przypomina, że Bóg jawi się jako wierny mąż, gotowy do przebaczenia. Jeśli tylko Izrael powróci do lojalności, do głębi, a nie będzie „mydlił oczy” Bogu fałszywym, bo pozbawionym nawrócenia moralnego kultem, On zwróci pogodne oblicze ku swemu ludowi. Pojednanie i odnowienie przymierza możliwe jest w każdej chwili. Czułymi słowami Ozeasz kreśli obraz Boga – jest On pełen miłości, współczucia i cierpienia z powodu zdrady człowieka. Można by powiedzieć, że paradoksalnie upadek każdego z nas Bóg przeżywa jako własną porażkę, bo nas kocha. Poznanie prawdziwego Boga, Ojca Jezusa Chrystusa, a nie boga mojej wyobraźni, ambicji czy aspiracji, jest kluczowe. Wtedy bardziej będziemy wydobywali z siebie miłosierdzie, niż tylko składali ofiary, dawali samych siebie, a nie tylko coś od siebie.
CZYTAJ DALEJ

Dominikańskie dziedzictwo

2026-06-07 21:13

Ks. Wojciech Kania/Niedziela

Procesja z relikwiami świętych i błogosławionych, uroczysta Eucharystia oraz posadzenie „lipy jackowej” złożyły się na obchody 800-lecia przybycia dominikanów do Sandomierza.

Jubileuszowe uroczystości rozpoczęły się procesją, która wyruszyła z Bazyliki Katedralnej do kościoła św. Jakuba Apostoła. Przewodniczył jej Biskup Sandomierski Krzysztof Nitkiewicz. Razem z nim podążał w procesji Prowincjał Polskich Dominikanów o. Łukasz Wiśniewski OP, Dominikanie z całego kraju i schola dominikańska, kapłani dekanatu sandomierskiego, klerycy i siostry zakonne, wicemarszałek województwa świętokrzyskiego, starosta sandomierski, burmistrz Sandomierza oraz mieszkańcy Sandomierza.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję