Reklama

Z uśmiechem do szkoły

2019-09-03 13:09

Ks. Wojciech Kania
Edycja sandomierska 36/2019, str. 1

Ks. W. Kania
Bp Krzysztof Nitkiewicz uczestniczył w akcji Caritas

Caritas Diecezji Sandomierskiej po raz czwarty włączyła się w ogólnopolską akcję „Tornister Pełen Uśmiechów”

Chodzi w niej o pomoc rodzinom w przygotowaniach do nowego roku szkolnego poprzez zakup plecaków i skompletowanie przyborów szkolnych. W tym roku do tej inicjatywy przyłączyło się 29 parafii z terenu diecezji.

Przygotowana została także wyprawka dla niemowlaka uratowanego dzięki Oknu Życia w Sandomierzu. Całemu przedsięwzięciu patronuje bp Krzysztof Nitkiewicz, który również brał udział w pakowaniu plecaków i wyprawki dla Bernarda Maksymiliana. Dzięki staraniom Caritas oraz księży proboszczów udało się przygotować wyprawkę dla 485 dzieci.

– Tornistry oraz wyprawki są podzielone i zróżnicowane zgodnie z wiekiem poszczególnych dzieci. Inne tornistry są dla dziewczynek, inne dla chłopców. W wyprawce do tornistrów znajdują się m.in.: piórniki, długopisy, korektory, ołówki, gumki, temperówki, komplety geometryczne, cyrkle. W plecaku znajdują się jeszcze różnego rodzaju zeszyty, kredki, bloki oraz pojemniki na drugie śniadanie – wylicza dyrektor Caritas ks. Bogusław Pitucha.

Reklama

W przygotowaniu tornistrów uczestniczyli pracownicy oraz wolontariusze Caritas, Siostry Szarytki i klerycy.

Należy podkreślić, że tego typu pomocą objęte są również dzieci i młodzież z Ukrainy i Białorusi, przyjeżdżające na wakacyjne kolonie organizowane przez Caritas.

Caritas Diecezji Sandomierskiej oraz Siostry Służki Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej, przygotowały także wyprawkę dla uratowanego niemowlaka w sandomierskim Oknie Życia, którą biskup ordynariusz przekazał do szpitala.

Diecezjalny finał akcji „Tornister Pełen Uśmiechów” odbył się w parafii pw. św. Jana Pawła II w Ostrowcu Świętokrzyskim.

Tagi:
Caritas Tornister pełen uśmiechów

Finał tornistra pełnego uśmiechu

2019-08-27 11:56

Na stadionie sportowym w Giedlarowej, gmina Leżajsk, odbył się uroczysty finał 11 edycji ogólnopolskiej akcji Caritas, Tornister Pełen Uśmiechów. W świętowaniu wzięli udział mieszkańcy Giedlarowej, goście i dzieci, oczekujące wyprawek szkolnych.

Caritas

„Dzieła Caritas, w tym akcja Tornister Pełen Uśmiechów to „orkiestra codziennej pomocy”. Pomoc dzieciom nie byłaby możliwa bez świecy Caritas. Gdyby nie dystrybucja wigilijnych świec nie byłoby Wakacyjnej Akcji Caritas - wyjazdów dzieci na kolonie. TPU stanowi jej dopełnienie. Akcja Caritas rozlewa się poza granice RP. Nie tylko na Wschód… W tym roku przekazaliśmy skromną ilość - 10 plecaków - do Argentyny” – powiedział dyrektor Caritas Polska ks. Marcin Iżycki. 

Program wydarzenia został przygotowany jako „dzień radości dla dzieci i ich rodzin”. Po wspólnej modlitwie i uroczystej Mszy Św. wręczono wyprawki szkolne dla ok. 1000 dzieci. Tornistry pełne uśmiechów, w tym wyprawki przygotowane przez ambasadorów akcji: Parę Prezydencką, Rzecznika Praw Dziecka, Ministra Edukacji Narodowej, Prezesa Giełdy Papierów Wartościowych, trafiły w ręce dzieci z rodzin, które w jakiś sposób zostały dotknięte przez los: rodzin wielodzietnych, rodzin, w których rodzice są chorzy, pogorzelców. Caritas jako baczny obserwator życia widzi potrzeby osób mieszkających w miastach i małych miejscowościach. Akcja Caritas wpisuje się w dzieło pomocy nie tylko w Polsce, ale też wychodzi poza jej granice. 200 wyprawek szkolnych przekazano dzieciom polskim z Ukrainy. Po II wojnie światowej i przesunięciu granic, na Ukrainie (dawne polskie Kresy) do dziś mieszka jeszcze wielu Polaków, którzy tam zostali. Wiele takich rodzin żyje w bardzo skromnych warunkach i potrzebuje wsparcia materialnego.

„Akcja Tornister Pełen Uśmiechów to dowód tego ze potrafimy się dzielić, tym co potrzebujemy sami. Człowiek bowiem wszystko co posiada dostaje od Pana Boga. Musimy otwierać nasze serca, bo tylko wtedy kiedy są otwarte umiemy dostrzegać potrzebujących i iść tam gdzie ludzie tej pomocy potrzebują” – mówił Biskup Stanisław Jamrozek. 

Podczas uroczystości jako organizatorzy obecni byli pracownicy i wolontariusze Caritas na czele z dyrektorem Caritas Polska ks. Marcinem Iżyckim oraz dyrektorem Caritas Archidiecezji Przemyskiej ks. Arturem Jańcem. Byli także gospodarze gminy Leżajsk i regionu m. in. p. Krzysztof Sobejko –Wójt Gminy Leżajsk, a także przedstawiciele administracji rządowej m.in. Pani Anna Malinowska, Dyr. Biura Rzecznika Praw Dziecka, p. Marcin Warchoł, Wiceminister Sprawiedliwości.

Finał akcji zgromadził wiele osób reprezentujących instytucje i firmy, które na co dzień wspierają inicjatywy i programy Caritas, m.in. liczną reprezentację służb mundurowych: straż pożarna, policja, Służba Ochrony Kolei. Wydarzenie było wyjątkową okazją do podkreślenia wielkiej roli ratownictwa medycznego w niesieniu pomocy oraz wolontariuszy wywodzących się z różnych środowisk: strażacy, uczniowie, Szkolne Koła Caritas. Uczestnicy finału mogli podziwiać pokaz musztry ułańskiej na koniach, występy wokalne i taneczne, czy też rywalizacje na torze przeszkód. Dzieci z rodzicami mogły wziąć udział w warsztatach plastycznych i rękodzielniczych, a także obejrzeć pokazy służb mundurowych, czy sprzętu strażackiego, jak również nauczyć się udzielania pierwszej pomocy. Emocjonującą chwilą był Bal Pokoleń, w trakcie którego dokonano wyboru Króla i Królowej balu.

Celem akcji „Tornister Pełen Uśmiechów” jest zwiększenie szans edukacyjnych uczniów przez zebranie funduszy na zakup i wyposażenie kilkudziesięciu tysięcy wyprawek szkolnych dla najuboższych dzieci i młodzieży w Polsce lub zakup i przekazanie gotowych wyprawek szkolnych. W parafiach w całej Polsce tornistry zakupione przez Caritas są wypełniane według potrzeb przez osoby chcące wspomóc dzieci z ubogich rodzin. Poza tym do specjalnych koszy wystawionych w parafiach będzie można wkładać podstawowe artykuły szkolne, które znajdą się później w wyprawkach przygotowanych przez wolontariuszy Caritas.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Proponowane w Polsce standardy edukacji seksualnej WHO

2019-10-17 11:44

Marcin Przeciszewski / Warszawa (KAI)

W związku z toczącą się obecnie dyskusją, przypominamy materiał o standardach edukacji seksualnej WHO, które wedle woli licznych środowisk i samorządów powinny być prezentowane dzieciom i młodziezy w polskich szkołach na zajęciach prowadzonych przez tzw. edukatorów seksualnych. W poniższej analizie prezentujemy ich główne założenia.

candy1812/fotolia.com
Rodzice mają prawo do informacji dotyczącej tego, co się dzieje na terenie szkoły, do której uczęszczają ich dzieci, a także tego, co propagują organizacje pozarządowe

Wytyczne te zostały przedstawione w dokumencie „Standardy edukacji seksualnej w Europie”, będącym wspólną publikacją Biura Regionalnego Światowej Organizacji Zdrowia dla Europy i niemieckiego Federalnego Biura ds. Edukacji Zdrowotnej. Publikacja ta, wydana w 2010 r., zawiera zalecenia dla osób i instytucji odpowiedzialnych za zdrowie i edukację seksualną. Jej polskie tłumaczenie zostało wydane w dwa lata później.

Dokument ten - jak czytamy we wstępie - opiera się na tzw. podejściu "holistycznym" do seksualności człowieka i ma za cel „pomóc dzieciom i młodym osobom w rozwinięciu podstawowych umiejętności umożliwiających im samookreślenie ich seksualności i związków na różnych etapach rozwoju, (...) w przeżywaniu swojej seksualności oraz partnerstwa w sposób satysfakcjonujący i odpowiedzialny”.

Autorzy dokumentu zaznaczają, że podejście „holistyczne” ma zastąpić modele edukacji seksualnej obowiązujące dotąd w wielu krajach. Informują, że pierwsza ich grupa – promowana szczególnie silnie przez Republikanów w USA – bazowała na zapoznaniu dzieci i młodzieży z biologicznymi kwestiami dotyczącymi płci i życia seksualnego, co jednak było połączone z promocją wstrzemięźliwości seksualnej do momentu zawarcia związku małżeńskiego. Druga grupa programów, realizowanych dotąd w większości krajów europejskich, abstynencję seksualną traktuje jako zachowanie opcjonalne, a obok niej przedstawiane są zasady antykoncepcji i tzw. bezpiecznego seksu.

Natomiast program WHO ma charakter znacznie bardziej liberalny, uwzględnia również orientację homoseksualną, a płeć – zgodnie z teoriami gender - traktuje jako zjawisko bardziej społeczne niż biologiczne. Na równi z małżeństwem definiowanym jako związek mężczyzny i kobiety, stawia na równym poziomie inne rodzaje związków.

Konkretne propozycje w zakresie edukacji

Dokument „Standardy edukacji seksualnej w Europie WHO” prezentuje „Matrycę” która stanowi przegląd tematów, które powinny zostać omówione w poszczególnych grupach wiekowych: 0–4 lata, 4–6 lat, 6–9 lat, 9–12 lat i 12-15 lat. Zakłada się, że zajęcia te powinny być obowiązkowe (niezależnie od woli rodziców) już od wieku przedszkolnego, a powinni je prowadzić różni specjaliści, niekoniecznie wychowawcy czy nauczyciele. Przewiduje się zatem możliwość prowadzenia edukacji seksualnej przez organizacje pozarządowe mające taki zapis w statutach, a szkoła pełniłaby rolę koordynacyjną.

0–4 lata

Program przewiduje, że szkolni seksedukatorzy powinni przekazywać dzieciom w wieku poniżej 4 lat podstawową wiedzę o ludzkim ciele i narządach płciowych, o różnicach płciowych oraz pochodzeniu dzieci, czyli ciąży i porodzie.

Ma być również kształtowane „pozytywne nastawienie do własnej płci biologicznej, jak i społeczno-kulturowej” oraz wiedza, że związki natury seksualnej mogą być różnorodne, a tej różnorodności powinna towarzyszyć akceptacja.

Niezależnie od tego mają być przekazywane takie treści jak „radość i przyjemność z dotykania własnego ciała” czy wiedza o „masturbacji w okresie wczesnego dzieciństwa”.

4–6 lat

Dzieci w wieku od 4 do 6 lat mają dalej zgłębiać tę tematykę, włącznie z pozytywnym podejściem do masturbacji pojmowanej jako „radość i przyjemność”.

Zarazem mają być omawiane różnorodne emocje, w tym „pierwsza miłość” jako rodzaj zauroczenia, a także przygotowywanie do radzenia sobie w sytuacji, w której uczucie nie zostaje odwzajemnione.

Dziecko w tym okresie ma być również zapoznawane ze „związkami osób tej samej płci” oraz kształtowane w pozytywnym podejściu do własnej tożsamości płciowej. Kształtowana być winna postawa, że „moje ciało należy do mnie”, więc mam określone prawa z tym związane. Towarzyszyć temu ma świadomość, że są osoby, które „mogą posunąć się do przemocy oraz, że muszę nauczyć się jak należy się przed nimi chronić”.

6–9 lat

U dzieci w wieku od 6 do 9 lat ma być pogłębiana wiedza o rozwoju fizjologicznym, z uwzględnieniem miesiączkowania, ejakulacji itp. Duży nacisk ma być położony na antykoncepcję. Jest ona proponowana jako jedyna możliwość planowania rodziny. Prezentowane mają być także różnorodne techniki współżycia płciowego. Zaznacza się tylko, że „akceptowalne współżycie/seks, winien być odbywany za zgodą obu osób, ma być on dobrowolny, równy i stosowny do wieku i kontekstu, zapewniający szacunek do samego siebie”. Żadne inne etyczne normy i zasady dotyczące podejmowania współżycia seksualnego nie są proponowane. Za to ma być uświadamiany „pozytywny wpływ seksualności na zdrowie i dobre samopoczucie”.

Prezentowane mają być również „prawa seksualne”, rozumiane jako prawo do informacji i edukacji seksualnej, jak i cielesnej integralności.

Podobnie jak na poprzednich etapach – wobec dzieci w wieku 6–9 lat - proponowana jest masturbacja i autostymulacja seksualna. Mowa ma być również o „seksie w mediach” (włącznie z internetem), oraz o „radzeniu sobie z obrazem seksu w mediach”. Nie pojawia się w tym kontekście pojęcie pornografii jako zjawiska mającego negatywny wpływ na rozwój człowieka.

Jest też mowa o małżeństwie, ale pojęcie to pojawia się wyłącznie w kontekście możliwości rozwodu. Prezentowane mają być także „różne związki rodzinne” w kontekście umiejętności „negocjowania kompromisów, wykazywania tolerancji i empatii”.

9–12 lat

Na etapie od 9 do 12 lat przedmiotem nauczania ma być szczegółowe poznanie różnych (skutecznych i nieskutecznych) metod antykoncepcji oraz „zrozumienie, że antykoncepcja to odpowiedzialność obu płci”. Wiele ma być mowy o przeżywaniu ciąży i poszczególnych jej etapów, włącznie z ciążą „w związkach między osobami tej samej płci”.

Uczniowie mają być również uświadamiani z zakresie niebezpieczeństwa przemocy seksualnej i konieczności obrony przed nią.

Prezentowane mają być różne orientacje seksualne oraz „miłość wobec osób tej samej płci”. Tym dzieciom, które odkryły swą odmienność seksualną - proponowany ma być «coming out», czyli publiczne ogłoszenie tego faktu jeszcze przed ukończeniem 12. roku życia. Zgodnie z teorią gender ma być przekazywane także przekonanie o „różnicach między tożsamością płciową i płcią biologiczną”.

Cel edukacji ma być osiągnięty wraz z ukończeniem 15. roku życia, kiedy młody człowiek powinien już osiągnąć pełną „akceptację, szacunek i rozumienie różnorodności dotyczącej seksualności i orientacji seksualnych”. Nigdzie natomiast nie ma mowy o potrzebie opanowywania popędu seksualnego, nie pojawia się więc pojęcie wstrzemięźliwości. Nie istnieje pojęcie „uczyć wyższych” rozumianych jako rozwój miłości, którym powinny być podporządkowane „uczucia niższe”, w postaci pożycia seksualnego.

Zaznaczyć należy, że tak zarysowany program edukacji seksualnej pozostaje w diametralnej sprzeczności nie tylko z chrześcijańską koncepcją rozwoju osoby ludzkiej, ale także z „integralną wizją ludzkiej seksualności” zawartą w obowiązującej w Polsce podstawie programowej, wprowadzonej rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z 14 lutego 2017.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Maryja jakiej nie znamy – zaproszenie na warsztaty

2019-10-18 12:46

Jasnogórski Instytut Maryjny

W sobotę 19 października i niedzielę 20 października 2019 r. w Jasnogórskim Instytucie Maryjnym odbędą się warsztaty pt. „Maryja jakiej nie znamy” – będzie to spotkanie Maryją i Jej Ikonami! Przewodnikiem w nauce odczytywania słowa zapisanego w Ikonie będzie o. Roman Łaba, paulin z Kijowa; biblista i krajowy duszpasterz Rodzin przy Konferencji Episkopatu Ukrainy.

Jasnogórski Instytut Maryjny

Organizatorzy mają nadzieję, że spotkanie z żywym SŁOWEM i IKONĄ, pozwoli uczestnikom odnowić swoją relację oraz więź z Maryją. Termin:19 i 20 X 2019, godz. 16.00 -19.00. Wstęp wolny. Warsztaty odbędą się w budynku Jasnogórskiego Instytutu Maryjnego (dawny Dom Pątnika).

W czasie Katechezy uczestnicy będą mogli dowiedzieć się również kto jest w centrum każdej Ikony, jakich farb używał św. Łukasz, gdzie jest ukryta „siódma stągiew” z Kany Galilejskiej oraz dlaczego św. Józef trochę się bał Maryi?

Sobór Konstantynopolitański IV, zwołany na przełomie 879/880 roku stwierdził w trzecim kanonie: „Święte ikony Pana Naszego Jezusa Chrystusa nakazujemy otaczać równą czcią, jak księgę świętej Ewangelii”. To zestawienie Ikony i Ewangelii, nie jest przypadkowe – ma głębokie uzasadnienie. Pierwszym i najważniejszym jest tajemnica Wcielenia, która jest niejako sercem Pisma Świętego, bo przez nie Bóg w Jezusie Chrystusie uczynił widzialną swoją Miłość. A skoro Bóg wszedł w nasz świat, stając się jednym z nas, to tym samym przyjął uwarunkowania obowiązujące w komunikacji międzyludzkiej, w której wzrok, jak i słuch, pełnią równorzędną rolę. Dzięki słuchowi słyszymy Słowo Ewangelii, a dzięki wzrokowi – Słowo kontemplujemy na świętej Ikonie.

By poprawnie odczytać Słowo Boże zapisane na kartach Pisma Świętego, musimy pilnować reguł, których Matka Kościół wiernie strzeże i przekazuje z pokolenia na pokolenie. Nie można bez wskazówek Kościoła odczytać, interpretować oraz zrozumieć co naprawdę Słowo Boże znaczy…

Tak też jest i z Ikoną. Aby odczytać przesłanie Świętego Obrazu, również musimy zapoznać się z jego mową, z symboliką, a przede wszystkim odczytywać Obraz w duchu, w którym został on napisany – w duchu wiary Kościoła.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem