Reklama

Kościół nad Odrą i Bałtykiem

Nowi diakoni

Chrystus Pan ustanowił w Kościele rozmaite posługi mające na celu dobro całego Ciała. To właśnie w sakramencie święceń posłanie powierzone przez Chrystusa Apostołom nadal jest spełniane w Kościele.

Niedziela szczecińsko-kamieńska 10/2020, str. I

[ TEMATY ]

Szczecin

święcenia

Diakoni

al. Łukasz Knapkiewicz

Modlitwa przed święceniami

Modlitwa przed święceniami

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Ten akt sakramentalny udziela daru Ducha Świętego pozwalającego wykonywać „świętą władzę”, która może pochodzić jedynie od samego Chrystusa przez Jego Kościół. Święcenia określa się także jako consecratio, są bowiem pewnym wyłączeniem i przyjęciem przez samego Chrystusa w służbę Kościołowi. Włożenie rąk przez biskupa i modlitwa konsekracyjna stanowią widzialny znak tej konsekracji (KKK 1537-1538). Na niższym szczeblu hierarchii stoją diakoni, na których nakłada się ręce „nie dla kapłaństwa, lecz dla posługi”.

22 lutego 2020 r. pięciu alumnów Arcybiskupiego Wyższego Seminarium Duchownego w Szczecinie przyjęło święcenia w stopniu diakonatu. Uroczystej Mszy św. w bazylice archikatedralnej św. Jakuba, w koncelebrze z ponad 50 kapłanami, przewodniczył bp prof. dr hab. Henryk Wejman. Święcenia diakonatu otrzymali alumni: Dariusz Haraf z parafii św. Bartłomieja w Jastrzębi (diecezja tarnowska); Łukasz Koliński z parafii św. Józefa w Ińsku; Norbert Kozłowski z parafii św. Mikołaja w Wolinie; Jakub Rogowski z parafii Świętej Trójcy w Chojnie i Konrad Sidor z parafii Wniebowzięcia NMP w Nowogardzie. 

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Obecnie w szczecińskim seminarium duchownym do kapłaństwa przygotowuje się 30 kandydatów, a studia trwają sześć lat – w tym jest rok propedeutyczny. W blisko 273 parafiach archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej posługuje ponad 500 kapłanów diecezjalnych.

Trwając w roku wielkich pasterzy polskiego Kościoła – św. Jana Pawła II, którego 100. rocznicę urodzin będziemy obchodzić 18 maja, i kard. Stefana Wyszyńskiego, który 7 czerwca będzie beatyfikowany, życzymy nowym diakonom mocy Ducha Świętego, głębokiego oddania się Chrystusowi Dobremu Pasterzowi i zaufania Maryi – Matce Kapłanów.

2020-03-03 09:47

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Podwójna uroczystość

Niedziela szczecińsko-kamieńska 45/2024, str. IV

[ TEMATY ]

Szczecin

Adam Szewczyk

Oprawę liturgii zapewnili uczniowie KLO

Oprawę liturgii zapewnili uczniowie KLO

Dwie szczególne okoliczności łączą nas w sprawowaniu tej Eucharystii i dwa szczególne środowiska – powiedział do zgromadzonych na uroczystości bp Zbigniew Zieliński.

Mija 40 lat od powołania w Szczecinie Sądu Biskupiego. Jubileuszowej uroczystości zorganizowanej w parafii Świętej Rodziny przewodniczył bp Zbigniew Zieliński.
CZYTAJ DALEJ

Rozważanie: Ostatnie słowa Juliana Tuwima. Ta historia porusza do dziś

2026-01-09 11:13

[ TEMATY ]

ks. Marek Studenski

Materiał prasowy

Czy można zgasić światłość wiekuistą… dla oszczędności? W tym odcinku wracam do ostatnich słów Juliana Tuwima – zapisanych na serwetce godzinę przed śmiercią. Zderzam je z naszym światem: piosenkami bez sensu, szopkami bez twarzy, kulturą bez Boga.

Opowiadam historię wypreparowanej kolędy, sztucznej inteligencji, która nie rozumie Wcielenia, i przyjaźni dwóch poetów, w której więcej było poszukiwania niż deklaracji wiary.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję