Opowiadanie o pierwszym rozmnożeniu chlebów jest zawarte we wszystkich czterech Ewangeliach. Pielgrzymi chrześcijańscy już w IV wieku umiejscawiali ten cud po zachodniej stronie jeziora Genezaret, w pobliżu Kafarnaum, u stóp Góry Błogosławieństw. Tradycja starożytna uważała tę okolicę za miejsce szczególnie ulubione przez Jezusa. Świadczą o tym trzy sanktuaria związane z wydarzeniami ewangelicznymi: kościoły Rozmnożenia Chleba oraz Prymatu św. Piotra i kaplica na Górze Błogosławieństw. Dzisiaj miejsce to nosi arabską nazwę Tabga, co jest uproszczeniem dawnej nazwy greckiej Heptapegon – „Siedem źródeł”.

Pierwszą wzmiankę o tym miejscu zostawiła w końcu IV wieku pątniczka Egeria: „Opodal (Kafarnaum) widać kamienne stopnie, na których stał Pan. Tam też nad jeziorem leży łąka bogata w trawę i liczne palmy. Obok nich siedem źródeł bogatych w wodę. Na tej właśnie łące Pan nakarmił lud pięcioma chlebami i dwoma rybami. Kamień, na którym Pan położył chleby, zamieniono w ołtarz. Pielgrzymi odłamują kawałki tej skały jako relikwie. Obok biegnie droga, przy której Mateusz pobierał cło. Na pobliskiej górze mieści się grota, przy której Pan wygłosił błogosławieństwa”.

Świadectwo Egerii potwierdziły współczesne wykopaliska, prowadzone przez franciszkańskich archeologów. W ruinach bazyliki bizantyjskiej zachowały się piękne mozaiki podłogowe, które przedstawiają miejscową faunę i florę. Nieco późniejsza mozaika mieści się między ołtarzem i apsydą: wyobraża ona kosz pełen chlebów, a po jego bokach dwie ryby. Jest to najpiękniejsze potwierdzenie autentyczności tego miejsca, którym opiekują się benedyktyni. W 1982 r. zakończono budowę nowego kościoła, który upamiętnia cud rozmnożenia chleba i ryb. Można w nim oglądać pozostałości fundamentów pierwotnej budowli, a w niej – zachowane mozaiki, dobrze znane z licznych reprodukcji.

Symbolika pięciu chlebów i dwóch ryb wiąże się z grecką nazwą „Siedem źródeł”, którą wcześnie nadano temu miejscu. Sakramentalna wymowa tego symbolu jest oczywista. Już w Starym Testamencie chleb zapowiada Eucharystię. Chleby „pokładne” składano w świątyni na osobnym stole przed obliczem Pana. Wyobrażały one prawdziwy „chleb życia” , który pochodzi od Boga i do Niego prowadzi. Chleb jako symbol Eucharystii jest najczęstszym motywem sztuki katakumbowej. Podobne znaczenie ma przedstawienie ryby z koszem pełnym chlebów (rzymskie katakumby św. Kaliksta). Grecka nazwa ryby (ichthys) stanowiła już w II wieku kryptonim wyznania wiary (Jezus Chrystus Syn Boży Zbawiciel). W tym samym czasie inskrypcja nagrobna biskupa Abercjusza z Hierapolis mówi o świętej Uczcie ofiarnej. Czytamy tam: „Wiara wszędzie była mi przewodniczką; zostawiała mi wszędzie jako pokarm Rybę ze źródła, bardzo wielką i czystą, którą ujęła Dziewica Niepokalana”.