Czterech członków Szkoły Ewangelizacji Cyryl i Metody (SECiM) planuje wyruszyć w lipcu na misje do Adanse Akrofoum w diecezji Obuasi (region Ashanti) w Ghanie. Będą tam posługiwać w parafii obejmującej 10 placówek na dużym obszarze. Są to często wioski odległe od centrum misji. Przez rok będą pomagać w duszpasterstwie, uczyć mieszkańców nowych metod ewangelizacji i wspierać ich na różne sposoby. Będą dzielić się doświadczeniem wiary, zbawienia w Jezusie Chrystusie i wspólnoty. Poprowadzą kurs New Life (Nowe Życie), który jest formą rekolekcji ewangelizacyjnych, i będą formować animatorów, by ci w przyszłości kontynuowali ten rodzaj rekolekcji, głosząc Ewangelię i zawiązując lokalne wspólnoty.
Jak podkreślają młodzi misjonarze z SECiM, dzięki kursowi uczestnicy mogą nawiązać lub odnowić osobistą więź z Jezusem oraz zasmakować radości i mocy Ewangelii. – Nasze przygotowania do wyjazdu trwają od roku. We wspólnocie pogłębiamy wiarę, formujemy się oraz uczymy się ewangelizować zgodnie z wielkim nakazem misyjnym Jezusa Chrystusa: „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu!” (Mk 16,15). Na misjach planujemy również służyć naszymi doświadczeniami zawodowymi z pola medycyny oraz edukacji poprzez podejmowanie pracy w lokalnym szpitalu, przychodni, szkole oraz wszędzie, gdzie zajdzie potrzeba i możliwość – dodają.
Ale żeby plany móc zrealizować, potrzebują na to środków pieniężnych, szczególnie by pokryć koszty organizacji wyjazdu (bilety, szczepienia, ubezpieczenia i inne) i zapewnienia pobytu już na miejscu w Ghanie. Dlatego założyli zbiórkę pieniędzy na platformie zrzutka.pl: Misje GHANA 2021. Aby Ewangelia mogła biec!, gdzie przez jeszcze ok. 2 miesiące ludzie dobrej woli będą mogli wpłacić darowizny na pomoc ekipie misyjnej.
Czy ktoś pomyślał o tym, żeby zrobić rachunek sumienia z tego, jak... odpoczywa?
Tak naprawdę jest to pytanie o to, czy i jak dbasz o siebie, czy szanujesz dar życia. I choć niby wszyscy to rozumiemy, to w praktyce wygląda to różnie.
Opowiadanie stoi w samym środku dramatu posłuszeństwa. Samuel przychodzi do Saula z twardym słowem Pana. W tle pozostaje wojna z Amalekitami i nakaz objęcia ich „klątwą” (ḥerem), czyli oddaniem wszystkiego Bogu bez prawa do łupu. Saul zachował to, co wyglądało na rozsądny zysk i pobożny zamiar. W perykopie słychać inne kryterium. Samuel zaczyna od znaku słyszalnego: odgłosu owiec i bydła. Zewnętrzny hałas ujawnia wybór serca. Potem pada zdanie-klucz całego wydarzenia: Pan ma upodobanie w posłuszeństwie. Hebrajskie (šāma‘) znaczy „słuchać” i niesie sens „być posłusznym”. Saul słyszy rozkaz, a układa własne usprawiedliwienia. Chce złożyć ofiarę z najlepszego łupu. Samuel widzi w tym odwrócenie porządku. Ofiara wyrasta z przymierza, a przymierze żyje ze słuchania. Prorok nazywa bunt grzechem wróżbiarstwa, a upór winą bałwochwalstwa. To porównania z obszaru praktyk, które obiecują kontrolę i bezpieczeństwo. Serce upierające się przy swoim planie przenosi tę samą postawę na relację z Bogiem. Na końcu brzmi wyrok: odrzucenie słowa Pana prowadzi do odrzucenia króla. W Izraelu władza królewska pozostaje służbą poddającą się Słowu. Tekst dotyka też religijnej pokusy. Człowiek potrafi mnożyć gesty pobożności, a równocześnie omijać posłuszeństwo. Słowo Boga przenika takie zasłony i wzywa do prostoty serca. W starożytnym kulcie tłuszcz ofiary uchodził za część najcenniejszą. Samuel przypomina, że nawet to, co najlepsze, nie zastąpi słuchania. Posłuszeństwo otwiera drogę błogosławieństwu i chroni przed duchowym rozproszeniem. Samuel nie prowadzi sporu o strategię wojny. On odsłania relację króla z Bogiem, która stoi u źródeł decyzji.
O tym, że, współczucie przekłada się na konkretne czyny, służenie bliźniemu jest miłowaniem Boga w praktyce oraz autentyczne poświęcenie się wszystkim cierpiącym, zwłaszcza chorym, starszym i uciśnionym, jest możliwe jeśli będziemy „rozpaleni Bożą miłością” pisze Papież w opublikowanym dziś Orędziu na XXXIV Światowy Dzień Chorego. Opieka nad chorymi jest „autentycznym działaniem kościelnym” - przypomina Leon XIV.
Papież w dokumencie proponuje rozważenie ewangelicznego obrazu miłosiernego Samarytanina, który jest „zawsze aktualny i nieodzowny, aby na nowo odkryć piękno miłości i społeczny wymiar współczucia oraz zwrócić uwagę na potrzebujących i na cierpiących, jakimi są chorzy”. Refleksja nad wybranym fragmentem z Pisma Św. (Łk 10, 25-37) została uczyniona poprzez zastosowanie klucza hermeneutycznego encykliki „Fratelli tutti”, papieża Franciszka. W dokumencie tym znajdujemy wskazanie: „współczucie i miłosierdzie wobec potrzebujących nie sprowadzają się jedynie do wysiłku indywidualnego, ale realizują się w relacji: z bratem w potrzebie, z tymi, którzy się nim opiekują, a – co najważniejsze – z Bogiem, który obdarza nas swoją miłością”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.