W tym roku minęły 82 lata od tej tragicznej chwili, jednak w Polakach pamięć o przelanej krwi ich przodków jest wciąż żywa. Straty, jakie poniósł naród w tym czasie to około 6 mln zabitych obywateli, zaprzepaszczone nadzieje, upadek kultury i nauki, zniszczone doszczętnie miasta i wsie oraz rana w polskim sercu, która nie potrafi się zabliźnić. Ten czas odcisnął znaczące piętno nie tylko na historii Polski, ale i na przyszłości, która zawsze żyje w cieniu tych tragicznych doświadczeń. Bolesne wspomnienia z tego okresu mają także mieszkańcy Tomaszowa Lubelskiego, którzy byli świadkami ogromu przelewanej krwi.
– Dla mieszkańców Tomaszowa 1 września ma szczególnie znaczenie. Wrzesień 1939 r. zaznaczył się na ziemi tomaszowskiej w szczególny sposób. To właśnie tutaj rozegrała się druga pod względem uczestników bitwa kampanii wrześniowej. To była największa bitwa pancerna w czasie kampanii. Tomaszów pamięta o tych wydarzeniach. Tradycją jest to, że od kilkunastu lat o godz. 4.45 spotykamy się przed pomnikiem Żołnierzy Września. Strzelcy z Drużyny Strzeleckiej 2019 o tym pamiętają. Chcemy tę pamięć przekazać następnym pokoleniom, dlatego cieszy nas obecność harcerzy oraz uczniów rozpoczynających rok szkolny – zaznaczył burmistrz Tomaszowa Lubelskiego Wojciech Żukowski.
Mieszkańcy Tomaszowa wzięli udział w uroczystej Eucharystii w kościele Najświętszego Serca Jezusa w intencji ojczyzny.
Przed pomnikiem Żołnierzy Września złożono kwiaty i zapalono znicze. Niekiedy pojawiają się wątpliwości wśród nowej myśli politycznej, czy też ideologicznej, czy warto pamiętać o smutnych rocznicach i czy nie lepiej skupić się na sukcesach zamiast rozdrapywać bolesną przeszłość. Pamięć o bohaterach, smutnych kartach historii pozwala nam zapobiec jeszcze bardziej krwawej przyszłości i ochronić Polskę, jej granice i dzieci.
Żyjemy w drastycznie niespokojnych, pełnych konfliktów czasach. Od ponad 2 lat tkwimy w mackach narkotyku wojennego. Mówi się nieustannie o broni, wojownikach, bitwach oraz o bohaterstwie i największych ofiarach.
Morale żołnierzy podnosi wystrzelenie rakiety, której przeciwnik nie jest w stanie przechwycić. Liczą się ultranowoczesna artyleria samobieżna i torpeda morska, której nie może się oprzeć żaden pancerz. Myśliwce są bardziej topowe, a czołgi są nowej generacji. Propaganda z dumą podkreśla, że nasze armaty strzelają dalej, miny są subtelniejsze, a rakiety niszczą nawet nieujarzmione bunkry. Wołodymyr Zełenski wzywa, aby bezzwłocznie przekazać Ukrainie wszystkie ogłoszone do tej pory pakiety wsparcia wojskowego, a w międzyczasie ukraiński minister po raz kolejny kategorycznie żąda: „Musicie dać broń, dużo broni!”.
Pielgrzymi i turyści odwiedzający Bazylikę św. Piotra mogą od początku Wielkiego Postu tego roku oglądać stacje Drogi Krzyżowej, umieszczone w nawie głównej i w części prezbiterium, przyciągające uwagę swoimi kolorami, do tej pory nieznanymi w tej świątyni, i ekspresją przedstawionych postaci. Odnosi się niemal od początku wrażenie, że mamy do czynienia ze sztuką tradycyjną i nowoczesną zarazem.
W grudniu 2023 r. Fabryka św. Piotra (watykańska instytucja zajmująca się administracją i wyposażeniem bazyliki) ogłosiła międzynarodowy konkurs na stacje Drogi Krzyżowej, mając na uwadze zarówno cele duchowe jak i artystyczne. Chodziło o znalezienie artysty, który zaproponowałby stacje harmonizujące z cała architekturą potężnej świątyni jak i z jej bogatym i różnorodnym wyposażeniem, co, oczywiście, nie było sprawą prostą. Inicjatywa wpisuje się w jubileusz 400-lecia poświęcenia bazyliki, które miało miejsce w 1626 r. Nabór prac był otwarty dla wszystkich artystów powyżej 18 roku życia, bez względu na narodowość, płeć, wiek czy wyznanie. Jedynym wymogiem było zachowanie czternastu tradycyjnych stacji Drogi Krzyżowej, od skazania przez Piłata Jezusa na śmierć po złożenie Go do grobu. Odzew był niezwykły i zaskoczył samych organizatorów. Otrzymano ponad tysiąc zgłoszeń z osiemdziesięciu krajów na pięciu kontynentach.
Odwiedzając Międzynarodowe Sanktuarium św. Jadwigi Śląskiej Trzebnicy przed prezbiterium możemy dostrzec trzy dzwony. Zapytaliśmy ks. kustosza Piotra Filasa SDS o ich przeznaczenie.
Wszystko związane jest z projektem „Dzwony pokoju dla Europy”, który został zapoczątkowany przez niemiecką diecezję Rottenburg-Stuttgart. W ramach projektu zwracane są niektóre dzwony, skonfiskowane w czasie II wojny światowej. Część dzwonów kończyła jako materiał do przetopu. - Jeśli chodzi o Trzebnicę to prawdopodobnie mieliśmy trzy dzwony. Dwa wracają do nas, a trzeci wg naszych ustaleń jest w Hanowerze. Wspomniane dwa dzwony zostały przywiezione do nas i są już wystawione w bazylice - zaznacza ks. Piotr Filas SDS.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
