Reklama

Niedziela Lubelska

Wierny Bogu

Ks. inf. Kazimierz Bownik wraz z kapłanami wyświęconymi w 1961 r. dziękuje Bogu za 60 lat kapłaństwa.

Niedziela lubelska 44/2021, str. V

[ TEMATY ]

święcenia

święcenia prezbiteratu

Tadeusz Boniecki

Jubilat przyjął wiele serdecznych życzeń

Jubilat przyjął wiele serdecznych życzeń

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W 1961 r. święcenia prezbiteratu przyjęło 28 kapłanów. Większość z nich 9 kwietnia, a ks. Kazimierz Bownik 15 października, po uzyskaniu dyspensy papieskiej od wieku kanonicznego. Diamentowego jubileuszu doczekało 9 z nich.

Diamentowi kapłani

Reklama

Jubilaci to: ks. kan. Jan Bednara (budowniczy kościoła i pierwszy proboszcz parafii Trójcy Przenajświętszej na lubelskim Felinie), ks. kan. Romuald Bekier (proboszcz parafii Radzięcin w diecezji zamojsko-lubaczowskiej), ks. inf. Kazimierz Bownik (proboszcz parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Chełmie), ks. prał. Mieczysław Jabłoński (pracownik Kurii Metropolitalnej i wydawnictwa Gaudium, budowniczy domu kapłańskiego w Lublinie), ks. prał. Karol Serkis (proboszcz parafii Mełgiew, ceniony rekolekcjonista i misjonarz), ks. prał. Edward Wawerski (duszpasterz w USA), ks. kan. Stanisław Wąsik (proboszcz w Garbowie, budowniczy kaplic i kościoła w Garbowie-Cukrowni), ks. prał. Stefan Wojtowicz (proboszcz i budowniczy kościoła w Wielączy, ekonom diecezji zamojsko-lubaczowskiej) i ks. kan. Jan Żukowski (proboszcz parafii Jastków, budowniczy domu parafialnego oraz moderator Legionu Maryi). Jubileuszowe obchody rozpoczęły się wiosną tego roku. 9 kwietnia w archikatedrze lubelskiej seniorzy odprawili dziękczynną Mszę św., której przewodniczył bp Ryszard Karpiński. Poprzedziło ją serdeczne spotkanie z abp. Stanisławem Budzikiem. Dziękczynne Msze św. jubilaci sprawowali również w kościołach, przy których rezydują jako emeryci.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Drogocenna perła

W rocznicę święceń, 15 października, we wspólnocie parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Chełmie, za dar życia i powołania dziękował ks. Kazimierz Bownik. Liturgii przewodniczył bp Mieczysław Cisło. – Otaczamy księdza infułata modlitwą dziękczynno-błagalną nie tylko za 60 lat kapłaństwa, ale i za jakość tego kapłaństwa – powiedział ksiądz biskup. W homilii nawiązał m.in. do czasów młodości Kazimierza, który podjął decyzję o wyborze kapłaństwa jako swojej drogi życiowej. – Każdy, kto zna księdza infułata, ma przed oczami jego kapłańskie życie, zaznaczone chlubnymi śladami i posługą wiernym. To drogocenna perła w koronie diecezjalnego kapłaństwa – podkreślił ksiądz biskup.

Czas wdzięczności

Wraz z ks. Kazimierzem Bownikiem Mszę św. celebrowali kapłani Ziemi Chełmskiej oraz przyjaciele i wychowankowie. W uroczystości uczestniczyli mieszkańcy miasta oraz przedstawiciele różnego szczebla władz z wiceprezydent Dorotą Cieślik. Bp Mieczysław Cisło przekazał jubilatowi błogosławieństwo Ojca Świętego Franciszka, a kapłani i wierni złożyli gratulacje. Ks. inf. Bownik podziękował za wszelkie dobro, jakiego ustawicznie doznaje od kapłanów, sióstr zakonnych i świeckich. Wszystkich zapewnił o pamięci w codziennej modlitwie przed tronem Chełmskiej Pani.

2021-10-26 12:19

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dar i tajemnica

[ TEMATY ]

diecezja kielecka

święcenia prezbiteratu

Władysław Burzawa

Kieleccy neoprezbiterzy z biskupami i rektorem seminarium

Kieleccy neoprezbiterzy z biskupami i rektorem seminarium

- Cokolwiek świat myśli o kapłaństwie i kapłanach, musi wiedzieć, że nie jest dla nikogo ono nagrodą, ale jest darem i tajemnicą Bożego wyboru. A on nie lęka się ludzkich słabości, dlatego jest niebywale zobowiązujący. W każdych okolicznościach życia kapłan ma być wiernym świadkiem prawdy o Bogu, który objawia się nam w Jezusie Chrystusie mocą Ducha Świętego - mówił bp Jan Piotrowski w bazylice katedralnej w czasie Eucharystii, podczas której wyświęcił trzech nowych prezbiterów.

Wraz z biskupem Janem przy ołtarzu modlili się m.in. bp Marian Florczyk, bp Andrzej Kaleta, a także kapłani z całej diecezji oraz księża profesorowie seminarium z ks. rektorem Pawłem Tamborem. Kandydatów do prezbiteratu przedstawiono publicznie po wysłuchaniu słów Ewangelii. W imieniu Kościoła kieleckiego rektor WSD zwrócił się z prośbą do biskupa o to, aby tych naszych braci wyświęcił na prezbiterów.
CZYTAJ DALEJ

Zły duch odcina człowieka od wspólnoty

2026-06-01 08:58

[ TEMATY ]

rozważania

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Amos przemawia w królestwie północnym w czasie powodzenia gospodarczego. Sanktuaria działają. Święta gromadzą tłumy. Ofiary są składane. Właśnie tu prorok odsłania chorobę ludu. Kult trwa. Serce przymierza słabnie. Pan mówi: „Szukajcie dobra, nie zła, abyście żyli”. To wezwanie dotyka życia wspólnego. Dotyka sądu, handlu, zapłaty, długu, losu ubogiego. Hebrajskie słowo mišpāṭ oznacza prawo wykonywane uczciwie. Ṣĕdāqāh wskazuje na sprawiedliwość, która porządkuje relacje według woli Boga. Brama miasta była miejscem wyroku. Tam rozstrzygał się los wdowy, sieroty, przybysza oraz człowieka bez oparcia. Gdy brama ulega zepsuciu, pęka całe życie ludu. Pan odrzuca święta, pieśni oraz ofiary, gdy są odłączone od posłuszeństwa. Język wyroczni jest surowy, bo ma obudzić sumienie. Amos nie znosi kultu. Oczyszcza go. Bóg chce modlitwy, która przechodzi w uczciwość. Chce ofiary złączonej z miłosierdziem. Obraz rzeki i potoku mówi wiele. W ziemi spragnionej woda ocala. Tak samo prawo i sprawiedliwość mają płynąć bez przerwy. Nie jako wydarzenie od święta. Jako stały rytm życia ludu. W wersecie 15 pojawia się jeszcze słowo „może”. To ważny znak. Łaska Boga nie działa jak automat. Pozostaje darem. Człowiek ma wrócić. Pan wciąż otwiera drogę ocalenia dla „Reszty Józefa”. Dobra nowina tego fragmentu jest czytelna. Bóg upomina, bo chce przywrócić ludowi życie. Jego świętość nie niszczy. Ona uzdrawia przymierze.
CZYTAJ DALEJ

Finlandia/ Ostatnią rozmowę telefoniczną, dzwoniąc na tradycyjny stacjonarny aparat, wykonano z Londynu

2026-07-01 07:55

[ TEMATY ]

telefon

sieć

Adobe Stock

W Finlandii po blisko 140 latach zakończono świadczenie usług tradycyjnej telefonii stacjonarnej utrzymywanej dzięki ogólnokrajowej sieci miedzianych kabli - poinformował we wtorek operator Elisa.

- Halo, dzwonię z Londynu - ostatni w kraju telefon, dzwoniąc do Helsinek na numer stacjonarny stołecznego Muzeum Telefonii, wykonał przebywający na letnim urlopie prezes Elisy Topi Manner. Po drugiej stronie słuchawki stał dyrektor fińskiego Urzędu Łączności i Infrastruktury Jarkko Saarimaki. Historyczną ostatnią rozmowę relacjonowała na żywo publiczna telewizja Yle.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję