Święty Albert, któremu historia nadał tytuł „Wielki” (magnus), studiował w Padwie i Bolonii. W Padwie w 1221 r. spotkał bł. Jordana z Saksonii i z jego rąk otrzymał habit dominikański. W 1260 r. został mianowany przez papieża Aleksandra IV biskupem Ratyzbony i okazał się doskonałym administratorem swojej rozległej diecezji. Uważał jednak, że nie jest godny tego urzędu i za zgodą papieża Urbana IV złożył później rezygnację z tej funkcji. Albert wziął także udział w soborze powszechnym w Lyonie w 1274 r. To on jako pierwszy rozpoznał w młodym Tomaszu z Akwinu przyszłego wielkiego uczonego. Przywiózł go ze sobą z Paryża do Kolonii. „Już sam fakt, że był nauczycielem św. Tomasza, byłby zasługą wystarczającą, aby żywić głęboki podziw dla św. Alberta”– powiedział Benedykt XVI.

Jako wybitny uczony św. Albert interesował się niemal wszystkimi dziedzinami ówczesnej wiedzy. Zajmował się nie tylko teologią i filozofią, bliskie mu były także nauki przyrodnicze, wiedza z zakresu: fizyki, chemii, astronomii, mineralogii, botaniki, zoologii. Był wybitnym logikiem i matematykiem. Do jego wielkich dzieł należy Summa Theologiae (Suma Teologii), ale napisał również m.in. siedem traktatów z zakresu logiki. A zatem nasz święty miał encyklopedyczne zainteresowania. Jest też nazywany Doctor universalis – właśnie ze względu na rozległość swoich zainteresowań i swojej wiedzy. Benedykt XVI zauważył, że „św. Albert może nas jeszcze wiele nauczyć. Przede wszystkim pokazuje, że między wiarą a nauką nie ma sprzeczności, mimo pewnych epizodów, świadczących o nieporozumieniach, jakie odnotowano w historii. (...) Święty Albert Wielki przypomina nam, że między nauką a wiarą istnieje przyjaźń i że ludzie nauki mogą przebyć, dzięki swemu powołaniu do poznawania przyrody, prawdziwą i fascynującą drogę świętości”.

Święty Albert w swoim życiu kierował się zasadą: „Chcieć tego wszystkiego, czego ja chcę dla chwały Boga, jak Bóg chce dla swej chwały tego wszystkiego, czego On chce”.

Św. Albert Wielki, biskup i doktor Kościoła, ur. między 1193 a 1200 r. w Lauingen w Niemczech zm. 15 listopada 1280 r. w Kolonii