Obchody rocznicy istnienia placówki zostały zainaugurowane prezentacją nowej wystawy, na którą złożyły się dzieła wypożyczone m.in. z Muzeum Narodowego w Kielcach oraz Muzeum w Radomiu. Są to obrazy Jacka Malczewskiego oraz dzieła Jana Stanisławskiego z początku XX wieku, a także prace współczesnych artystów: cykl obrazów Joanny Gałeckiej Kijów i Czernihów. Dla walczącej Ukrainy oraz akwaforty Ryszarda Gancarza poświęcone Muzeum Diecezjalnemu.
Słowo biskupa
Zebranych gości przywitał ks. Andrzej Rusak, dyrektor muzeum, a następnie głos zabrał bp Krzysztof Nitkiewicz, który nawiązał do egipskich obelisków, które papież Sykstus V umieścił w Rzymie, aby ludziom wskazywały niebo. – Działalność naszego muzeum wpisuje się również w misję Kościoła. Zgromadzone w nim eksponaty, organizowane wystawy i lekcje mówią o Bogu, skłaniają do refleksji i obdarowują pięknem. Chronimy jednocześnie bezcenne dziedzictwo kościelne, narodowe i sandomierskie – powiedział biskup. Jak dodał hierarcha, utrzymanie muzeum spoczywa na barkach Kościoła sandomierskiego. – To dla nas duże obciążenie w budżecie, ale zdajemy sobie sprawę z tego, że chronimy dziedzictwo historyczne, kościelne i sandomierskie, tym samym pokazujemy drogę do Boga. Muzeum Diecezjalne ma duży wymiar ewangelizacyjny, wystarczy tylko obejrzeć kolekcję i wsłuchać się w informacje osób oprowadzających po tym miejscu – podkreślił biskup Nitkiewicz.
Następnie dr Urszula Stępień, kustosz, przekazała zebranym informacje dotyczące nowych eksponatów umieszczonych pośród wystawy stałej. Zaprezentowany został cykl obrazów Joanny Gałeckiej pt. Kijów i Czernihów. Dla walczącej Ukrainy, akwaforty Ryszarda Gancarza poświęcone Muzeum Diecezjalnemu, oraz dzieła różnych malarzy, które trafiły do sandomierskiej placówki z innych muzeów na zasadzie okresowej wymiany. Kustosz muzeum zwróciła również uwagę na bogactwo i różnorodność kolekcji, która sprawia, że ekspozycja wchodzi w reakcję z widzem. – Cały wystrój i klimat poszczególnych pomieszczeń pozostał niezmienny od 1937 r., mimo pewnych modernizacji, których tutaj dokonywano. Dzięki temu zwiedzając muzeum można jednocześnie odczuć ideę powstawania tych zbiorów – mówiła dr Urszula Stępień. Przypomniała też słowa pisarza pochodzącego z Sandomierza Macieja Płazy, który napisał, że Muzeum Diecezjalne to serce Sandomierza. Stare, ale wciąż bije. Ksiądz Andrzej Rusak, dyrektor, podkreślił, że jednym z priorytetów muzeum jest troska o sztukę dawną i obecną, co m.in. widać na pierwszej jubileuszowej wystawie. – Łączymy stare z nowym pokazując tamtą przeszłość zawartą w tym muzeum z obecną sztuką. To właśnie jest ta żywa sztuka. Kościół jest przyjacielem sztuki, zawsze był. Próbujemy to pokazać w naszych obchodach – podkreślał dyrektor.
Muzeum Diecezjalne w Sandomierzu istnieje od 1902 r. i mieści się w gotyckim Domu Długosza. W swojej kolekcji posiada ponad 5 tys. różnych obiektów. Są to m.in. dzieła malarskie, rzeźby, tkaniny, ale również takie ciekawostki, jak bułeczka chleba z czasu potopu szwedzkiego, groty strzał tatarskich czy fajka Mickiewicza. Wśród najcenniejszych eksponatów wyróżnia się Relikwiarz Drzewa Krzyża Świętego z XIV wieku, nazywany Krzyżem Grunwaldzkim oraz rękawiczki królowej Jadwigi wykonane z cienkiej, koźlęcej skórki, która przypomina wręcz papier.
Formacja seminaryjna prowadzona jest na płaszczyznach: intelektualnej, duchowej, ludzkiej i duszpasterskiej
Nasi sandomierscy klerycy posługujący przy stole, zakładają długie białe fartuchy, które w połączeniu z sutanną, tworzą niecodzienną kompozycję. Ale może właśnie ten widok jest symbolem tego, jak powinno wyglądać nasze kapłaństwo – powiedział bp Krzysztof Nitkiewicz.
W Wyższym Seminarium Duchownym w Sandomierzu został zainaugurowany nowy rok akademicki. Uroczysta inauguracja rozpoczęła się Mszą św., której przewodniczył bp Krzysztof Nitkiewicz. Eucharystię koncelebrowali rektor seminarium ks. Michał Powęska, prodziekan Wydziału Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego ks. dr hab. Mirosław Brzeziński, prof. KUL, a także księża profesorowie, proboszczowie oraz przełożeni seminariów sąsiednich diecezji. W inauguracji nowego roku akademickiego uczestniczyły władze samorządowe, przedstawiciele różnych instytucji, siostry zakonne, przełożeni wyższych uczelni kościelnych i świeckich oraz wierni. Biskup Nitkiewicz powiedział w homilii, że dla chrześcijanina, a szczególnie dla kapłana, nie ma innego tytułu do chwały, niż służba Jezusowi Chrystusowi. – Każdy duchowny może napisać na swojej wizytówce słowa św. Pawła z Listu do Rzymian: „Sługa Chrystusa Jezusa, z powołania apostoł, przeznaczony do głoszenia Ewangelii Bożej”. Dotyczy to również w pewnej mierze kleryków studiujących w seminarium. W tym bowiem jest nasza wielkość oraz istota naszej tożsamości – podkreślił biskup. Nawiązał następnie do wypowiedzi włoskiego kandydata na ołtarze biskupa Tonino Bello, który mówił, że symbolem kapłana ma być w jednakowej mierze stuła i roboczy fartuch. – Nasi sandomierscy klerycy posługujący przy stole, zakładają długie białe fartuchy, które w połączeniu z sutanną, tworzą niecodzienną kompozycję. Ale może właśnie ten widok jest symbolem tego, jak powinno wyglądać nasze kapłaństwo? Przecież sam Chrystus podczas ostatniej wieczerzy wstał od stołu, przepasał się prześcieradłem i obmywał nogi apostołom – powiedział biskup. Na zakończenie Mszy św. biskup ordynariusz podziękował ks. Rafałowi Kuładze za ostatnie lata pełnienia funkcji rektora WSD w Sandomierzu, natomiast nowemu rektorowi ks. Michałowi Powęsce życzył Bożego błogosławieństwa i sił w sprawowaniu nowych obowiązków. Słowa wdzięczności biskup ordynariusz skierował także do byłego dyrektora administracyjnego ks. Stanisława Tylusa, który pełni funkcję dyrektora Domu Księży Emerytów. Dalsza część uroczystości odbyła się w budynku seminaryjnym, gdzie ks. rektor Michał Powęska powitał przybyłych gości. Przedstawiciel Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II ks. dr hab. Mirosław Brzeziński podziękował biskupowi ordynariuszowi za powstanie Instytutu Teologicznego oraz za afiliację WSD w Sandomierzu do Wydziału Teologii KUL. Wykład inauguracyjny pt. „Szanuj to, co rozum ustanowił. Mistrz Wincenty – prawnik, który zmienił bieg historii” wygłosił dr Grzegorz Blicharz. Tytuł konferencji miał związek z obchodzonym w tym roku jubileuszem 800-lecia śmierci bł. Wincentego Kadłubka, patrona diecezji. Uroczysta inauguracja roku akademickiego zakończyła się wspólnym odśpiewaniem hymnu – Gaudeamus igitur.
Każde spojrzenie Maryi coś odsłania: Boga, człowieka, drogę. W maju zapraszamy Cię do zatrzymania się przy 31 takich spojrzeniach. Dziś zobacz jedno z nich.
Maryja nie ucieka.
Nie odwraca wzroku.
Nie chroni się przed bólem.
To spojrzenie, które wytrzymuje rzeczywistość taką, jaka jest.
Nie wszystko da się naprawić.
Ale można być.
I to czasem jest najwięcej.
W debatach o religii regularnie powraca zarzut, że Biblia zawiera opisy przemocy, wojen i okrutnych wyroków, a więc chrześcijaństwo miałoby otwierać drogę do usprawiedliwiania zbrodni. Problem jest jednak znacznie bardziej złożony. Pytanie nie dotyczy wyłącznie starożytnych opisów wojennych, lecz także tego, czy człowiek wierzący może kiedykolwiek poprzeć przemoc, terror lub mord w imię Boga, ideologii czy „wyższego dobra”. Odpowiedź chrześcijańska wymaga spokojnego spojrzenia zarówno na całą Biblię, jak i na moralne przesłanie Ewangelii.
Jak wyjaśnia ks. dr Adrian Mętel, biblista i teolog Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie, pytanie o to, czy chrześcijanin może popierać zbrodnie, wydaje się mieć odpowiedź oczywistą: nie. Trudność zaczyna się jednak wtedy, gdy czytelnik otwiera Stary Testament i widzi wojny Izraela, klątwę na Amaleka, zdobycie Jerycha albo nakazy wytępienia ludów Kanaanu (por. Pwt 7,1-5; 20,16-18; Joz 6; 1 Sm 15). Czy Biblia nie tylko opisuje przemoc, ale także ją nakazuje? A jeśli naród wybrany dopuszcza się czynów, które dzisiejszy język moralny nazwie zbrodniami, czy nie osłabia to przykazania: „Nie zabijaj” (Wj 20,13; Pwt 5,17)?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
