Wdniach 4-6 listopada w Pszczynie odbyło się IX Spotkanie V Komandorii Rycerstwa św. Sebastiana. W sobotę rano jego uczestnicy uroczyście przemaszerowali na pszczyński rynek, gdzie otwarto V Komandorię Rycerstwa św. Sebastiana. Następnie miały miejsce sesja referatowa i posiedzenie prezydium Europejskiej Wspólnoty Strzelców Historycznych (EGS). Metropolita katowicki przewodniczył Mszy św. w kościele Wszystkich Świętych w Pszczynie połączonej z inwestyturą, czyli kanonicznym przyjęciem do wspólnoty nowych członków rycerstwa. Dziękował obecnym członkom wspólnoty Rycerstwa św. Sebastiana za każdy gest obrony życia, m.in. przez duchową adopcję, wspieranie i życzliwe towarzyszenie kobietom w stanie błogosławionym czy udzielanie pomocy uchodźcom. – Wy, wstępujący i już należący do Rycerstwa św. Sebastiana, dokonaliście właściwego wyboru: chcecie służyć Bogu! Niech się tak stanie – dodał. Arcybiskup Skworc poświęcił również obraz św. Sebastiana. Na niedzielę zaplanowano strzelanie o tytuł „Najlepszego Rycerza” do tarczy „V Regionu EGS”, a także do tarczy „Charytatywnej”.
W spotkaniach wzięli udział przedstawiciele bractw kurkowych z: Polski, Chorwacji, Czech, Ukrainy, Austrii, Niemiec, Francji, Belgii i Holandii z prezydentem EGS księciem Charlesem-Louisem de Merode. Organizatorem spotkania było Kurkowe Bractwo Strzeleckie w Pszczynie.
Tragiczna śmierć kobiety na oddziale ginekologicznym w Pszczynie nie ma nic wspólnego z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego ws. aborcji eugenicznej. Nie przeszkadza to jednak proaborcyjnym środowiskom w tym, by wykorzystać tę tragedię do własnych celów.
We wrześniu do Szpitala Powiatowego w Pszczynie trafiła 30-letnia kobieta w 22. tygodniu ciąży, niestety, zakażona sepsą. Najpierw zmarło dziecko, a wkrótce po nim – matka. Według doniesień medialnych, dziecko miało mieć wady wrodzone, a kobieta trafiła do szpitala z powodu utraty części płynu owodniowego. Środowiska proaborcyjne od razu wykorzystały sytuację do tego, by winą za śmierć kobiety obarczyć orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z 2020 r. ws. aborcji eugenicznej.
Tekst pochodzi z greckich partii Księgi Estery. W tekście hebrajskim księga nie wymienia ani razu imienia Boga, a modlitwy Estery i Mardocheusza pojawiają się w tradycji greckiej. Dlatego w Biblii Tysiąclecia wersy oznaczono literami przy numerach, jak 17k. Sceneria to Suza i dwór perski. W tle stoi prawo dworskie, które czyni wejście do króla bez wezwania wydarzeniem granicznym. Estera stoi na progu takiego wejścia, a modlitwa odsłania jej bezbronność. Zdanie o niebezpieczeństwie „w mojej ręce” podkreśla ciężar decyzji i odpowiedzialności. Pada wyznanie: „Ty jesteś jedyny”. Brzmi ono w pałacu świata, który zna wielu bogów i wielu panów. Królowa nazywa Boga „Królem” i „Władcą nad władcami”. Tytuły ustawiają właściwą hierarchię. Estera mówi o sobie: „samotna” i „opuszczona”. Władza i bliskość pałacu nie dają oparcia. Pamięć o Bożym wyborze Izraela i o wierności obietnicom staje się dla niej językiem nadziei. W samym środku pada prośba: „daj się rozpoznać w chwili naszego udręczenia”. To modlitwa o obecność, która daje odwagę do wejścia w ciemność. Prośba dotyczy odwagi oraz mowy. Brzmi jak modlitwa kogoś posłanego. Z Biblii znane są podobne obrazy. Mojżesz słyszy obietnicę obecności w ustach, a Jeremiasz doświadcza dotknięcia ust. Estera prosi o słowa, które rozbroją gniew monarchy. Obraz „lwa” nazywa zagrożenie po imieniu. Modlitwa nie ucieka od odpowiedzialności; przygotowuje do czynu. Św. Ambroży w „De officiis” stawia Esterę obok biblijnych wzorów odwagi. Pokazuje królową, która naraża życie, aby ocalić swój lud. W jego ujęciu ryzyko ma kształt cnoty i troski o innych.
Chrystus i Samarytanka, Muzeum Archidiecezjalne Warszawa
Wyszła z dzbanem na rękach po wodę. Zwyczajny obraz ludzkiego życia. Zmusiła ją życiowa potrzeba. O tej porze nikt nie wychodzi z domu, gdy słońce stoi w zenicie. Trudno też spotkać, w tym czasie, kogokolwiek na pustynnych drogach. Jedynie podróżni zatrzymują się przy studniach, by zaczerpnąć wody. Nie chciała nikogo spotkać. Chciała być sama. To była dobra pora – nikt nie wychodzi na zewnątrz, nikt nie widzi, nikt nie pyta. Wszystko, co żyje, szuka w tym czasie cienia, jakiegoś schronienia przed upałem. A ona, ukradkiem, niezauważona, chciała szybko dojść do studni i skrycie wrócić.
ZOBACZ --> Czytania liturgiczne na 08 marzec 2026; Rok A, II
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
