W drugim rozdziale Pierwszego Listu do Koryntian św. Paweł czyni zasadnicze rozróżnienie, które jest motywem przewodnim całego pisma. Apostoł wyznaje, że w swojej misji nie ucieka się do „uwodzących przekonywaniem słów mądrości” – czyli do filozofii i retoryki, którymi tak zafascynowani byli adresaci jego listu. Jedyną wartość ma głoszenie Chrystusa, i to w tajemnicy Jego ukrzyżowania. Mądrość krzyża może zostać przyjęta tylko dzięki wierze, a nie za sprawą technik retorycznych czy filozoficznych domniemań. Fundament wiary u jej źródła stanowi Boża inicjatywa. Nie można do niej zatem dotrzeć, gdy opiera się jedynie na ludzkim wysiłku.
Paweł głosi mądrość ukrytą – tę prawdziwą, którą objawia wierzącym sam Bóg. Mądrość ta nie ma nic wspólnego z potocznym rozumieniem tego słowa. Nie chodzi tu o intelektualną sprawność, o przemijające umiejętności czy możliwość kontrolowania innych. Jest to mądrość nieprzemijająca, która ma wartość absolutną. Apostoł wyznaje, że głosi ją między doskonałymi – czyli ochrzczonymi, którzy żyją duchem Ewangelii. W ten sposób bardzo wyraźnie zostaje zarysowany ścisły związek między ukrytą mądrością i wiarą. Tylko wiara pozwala odkryć ową tajemnicę i zgłębić jej znaczenie.
Tekst grecki mądrość określa mianem ukrytej w formie tajemnicy. Greckie mysterion oznacza sekret, ukryty zamysł czy też duchowy sens rzeczy. W Pierwszym Liście do Koryntian termin ten pojawia się aż pięciokrotnie, co podkreśla jego szczególne znaczenie dla dynamiki przekazu. Z jednej strony wyraża on nieuchwytność Bożego działania, jego zasadniczą odmienność wobec ludzkich wyobrażeń, a z drugiej – Paweł akcentuje jego dostępność przez wiarę i dzięki niej. Wiara ta jest przyjęciem prawdy, którą Bóg pragnie podzielić się z człowiekiem. Drugi termin: apokekrummemos wyraża to, co przesłonięte i zakryte, niedostępne w bezpośrednim poznaniu. Widać zatem, że oba określenia współgrają ze sobą i się dopełniają, podkreślając szczególny charakter głoszonej przez Pawła mądrości.
Czym jest więc owa przesłonięta tajemnicą, ukryta mądrość? Jest to Boży plan zbawienia, który zostaje odsłonięty w Chrystusie i potwierdzony przez Ducha Świętego. Mowa tu o dziele miłości Boga do człowieka, który jest gotów oddać wszystko, aby ocalić człowieka i pociągnąć go ku sobie. W tym właśnie kontekście św. Paweł wspomina tajemnicę krzyża. To w Ukrzyżowanym najpełniej zostaje odsłonięty Boży zamysł odkupienia. Żadne filozoficzne rozumowanie nie jest w stanie dotrzeć do głębi tajemnicy zbawienia dokonanego w Chrystusie. Tylko w wierze podtrzymywanej światłem Ducha Świętego człowiek może uchwycić głębię nieograniczonej miłości Boga. Ukryta mądrość, przesłonięta tajemnicą, zostaje objawiona w Chrystusie tym, którzy podążają drogą wiary. Ta ukryta – objawiona mądrość staje się treścią życia chrześcijanina. Są to „wielkie rzeczy, które Bóg przygotował tym, którzy Go miłują” (por. 1 Kor 2, 9). I właśnie tych wielkich rzeczy jesteśmy uczestnikami.
Zesłanie Ducha Świętego jest jednym z najważniejszych momentów wydarzenia paschalnego. Opisuje je św. Łukasz w Dziejach Apostolskich. Relacja ta jest dosyć szczegółowa i składa się z dwóch odsłon: samego faktu udzielenia Ducha Świętego oraz reakcji Apostołów i mieszkańców Jerozolimy na to wydarzenie.
Wszystko dzieje się w dniu Pięćdziesiątnicy, i nie jest to przypadkowy czas. W tym dniu bowiem Żydzi obchodzą pamiątkę otrzymania Prawa pod Synajem i narodzin Izraela jako narodu wybranego. To żydowskie Święto Tygodni (Szawuot) obchodzi się 50 dni po święcie Paschy, a przyjeżdżali na nie do Jerozolimy wyznawcy judaizmu ze wszystkich stron ówczesnego świata, by przypominać sobie, że dzięki Przymierzu i Prawu Izrael stał się umiłowanym, bo wybranym narodem (szczególną Bożą własnością). Istotny jest też kontekst Zesłania Ducha Świętego. Najpierw, podczas wniebowstąpienia, Jezus obiecuje swoim uczniom Ducha Świętego, który będzie im towarzyszył w misji ewangelizacyjnej. Następnie zostaje uzupełnione grono Dwunastu – na miejsce Judasza wybrano Macieja. Było to istotne dla symboliki ludu Bożego (Izrael to dwanaście jego pokoleń, a powstający Kościół to dwunastu Apostołów). Dopiero wtedy Jezus realizuje swoją obietnicę i posyła Ducha Świętego. Wyjątkowa i symboliczna jest także sceneria tego wydarzenia. Znaki, które mu towarzyszą, są niemal identyczne jak podczas teofanii pod Synajem w czasie zawierania przymierza lub jak podczas spotkania proroka Eliasza z Bogiem na górze Horeb (tradycja biblijna utożsamia te dwie góry). Chodzi bowiem o gwałtowny wicher, szum, mówienie językami, znak ognia, a dokładnie – języki ognia, które się rozdzieliły. Nie ulega wątpliwości, że te znaki, a szczególnie ogień, w znaczeniu biblijnym mają wskazywać na Bożą obecność – Bóg jest ze swoim ludem. Te widzialne znaki oraz święto Pięćdziesiątnicy przypominają Żydom o narodzinach Izraela, a teraz rodzi się nowy lud Boży – Kościół, wspólnota wierzących w Chrystusa (symbolizowana tu przez dwunastu Apostołów). Autor biblijny zaznacza, że nad każdym uczniem pojawiły się języki ognia (po jednym nad każdym). A zatem dar Ducha jest nie tylko dla wspólnoty, ale też dla każdego wierzącego. Otrzymujemy przecież Ducha Świętego w sakramencie chrztu, osobiście („zostaniecie ochrzczeni Duchem Świętym” – Dz 1, 5). Ciekawa jest reakcja tłumu, czyli Żydów, na to, co się wydarzyło. Choć są oni świadkami wyjątkowego wydarzenia, to jednak niektórzy z nich zarzucają Apostołom, że upili się młodym winem – a przecież mówią oni różnymi językami. Do tego tłumu wyszedł Piotr, by z odwagą wygłosić swoje pierwsze kazanie. W ten sposób rozpoczyna się misja Kościoła. Języki ognia poza tym, że są znakiem obecności Boga, mogą także nawiązywać do różnych języków, w których głoszone były wszelkie dzieła Boże. To wskazuje na powszechność Kościoła, gdyż otrzymany Duch Święty jest sprawcą jedności. Od tej chwili Kościół będzie obejmował wszystkie ludy i języki.
„Tutaj czas jakby się zatrzymał, zatrzymał. Nie widzimy poprawy” - mówi ksiądz Gabriel Romanelli, proboszcz łacińskiej parafii Świętej Rodziny w Gazie. Większość ludności Strefy Gazy pozostaje przesiedlona, zmuszona do życia w nieodpowiednich schronieniach i narażona na poważne zagrożenia dla zdrowia publicznego, związane z rozprzestrzenianiem się pasożytów i gryzoni, a także ciągłymi atakami, bombardowaniami i strzelaninami.
Biuro Narodów Zjednoczonych ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej (OCHA) potwierdziło w swoim najnowszym raporcie, że mieszkańcy Strefie Gazy mogą przebywać na mniej niż połowie jej terytorium, nie mogąc przemieszczać się do innych części okupowanych terytoriów palestyńskich ani za granicę, z wyjątkiem nielicznych pacjentów upoważnionych do ewakuacji medycznej. Ponadto izraelskie ograniczenia w wwozie towarów pierwszej potrzeby, takich jak generatory, olej silnikowy i części zamienne do pojazdów i maszyn, mają coraz poważniejszy wpływ na operacje humanitarne i świadczenie podstawowych usług. Zdolność usuwania gruzu spadła z około 25 tys. do 5 tys. ton dziennie z powodu niesprawnego ciężkiego sprzętu. Setki generatorów, studni, zakładów odsalania wody, stacji pomp i tankowców są zagrożone nieodwracalną awarią.
Sąd Okręgowy w Częstochowie skazał w środę Dawida B. - ojczyma 8-letniego Kamilka - na 25 lat więzienia m.in. za zabójstwo. Matka chłopca za pomoc w zabójstwie i za znęcanie się ma spędzić w więzieniu 16 lat. Wyrok nie jest prawomocny.
Proces rozpoczął się 30 czerwca 2025 r. Toczył się za zamkniętymi drzwiami. Prokuratura Rejonowa w Gdańsku oskarżyła Dawida B. o zabójstwo 8-letniego pasierba Kamila M. - popełnione w warunkach recydywy, ze szczególnym okrucieństwem, w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie. W sądzie mężczyzna usłyszał za to wyrok 25 lat pozbawienia wolności.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
