Dobra spowiedź jest jak skucie szatana łańcuchami.
Św. Jan Maria Vianney
Modlitwa przed spowiedzią
Wszechmogący i miłosierny Boże, który jesteś źródłem przebaczenia i pojednania, oświeć moje sumienie światłem Twojego Ducha i spraw, aby Jego obecność pomogła mi w lepszym poznaniu siebie. Pomóż mi stanąć w prawdzie mego sumienia oraz zdać sobie sprawę ze zła, którym obraziłem Ciebie, wyrządziłem krzywdę Kościołowi i bliźnim. Umocnij, Panie, moją ufność w Twoje miłosierdzie, abym z pokorą poznawszy moje grzechy, otrzymał ich przebaczenie oraz siłę do prawdziwej poprawy. Niech Twój krzyż pobudzi mnie do pokuty i żalu za grzechy oraz umocni we mnie pragnienie świętości. Niech ten sakrament pokuty i pojednania podźwignie mnie z moich grzechów i jeszcze ściślej zjednoczy z Tobą, który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.
Tym, którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone; którym zatrzymacie, są zatrzymane.
J 20, 23
Modlitwa za spowiednika
Dobry Boże, proszę Cię za tego kapłana, przed którym będę się spowiadał. Pomóż mu, aby mógł zrealizować samego siebie zgodnie z Twoim pragnieniem, aby jego wiara, cierpliwość i mądrość były impulsem dla mnie do wyrzeczenia się wszystkiego, co mnie niszczy osobiście, i przyjęcia nieustannej współpracy z Tobą. Pobłogosław mojego spowiednika, napełnij go swoim duchem, abym otrzymał(a) od niego jak od dobrego kierownika, w Twoim imieniu, właściwe rady i aby on znalazł właściwe słowa, które mnie poruszą i umożliwią mi wzrastanie, bym stawał(a) się coraz bardziej podobny(-a) do Ciebie. Daj mi siłę i mądrość, aby mnie poznał i zwrócił uwagę na to, co we mnie jest nie w porządku, aby od teraz wszystko było na Twoją chwałę i cześć.
„Przynajmniej raz w roku spowiadać się” – przypomina nam jedno z przykazań kościelnych. Zasadniczo nie kwestionuje się potrzeby spowiedzi, czyli, jak precyzuje to Katechizm Kościoła Katolickiego – „poddania się miłosiernemu osądowi Boga” (n. 1470). W praktyce jednak różnie z tym bywa. Zdarza się, że spowiedź przysparza wielu trudności i rodzi liczne kontrowersje. Przyjrzyjmy się niektórym stereotypom myślenia o tym sakramencie. W każdy poniedziałek Wielkiego Postu zapraszamy do wielkiej modlitwy... za siebie samego. Bo jeśli Ty sam będziesz mocny mocą modlitwy, będziesz mógł dawać tę moc innym. Polecajmy siebie samych Bożemu Miłosierdziu.
Przede wszystkim nie wyobrażam sobie, by Bóg mógł ulec stanowi „zawrotu głowy”. Komu jak komu, ale Bogu na pewno „nic, co ludzkie, nie jest obce”. Przytoczona powyżej wypowiedź, dosyć znamienna zresztą i wyrażająca dość rozpowszechniony pogląd, stanowi – moim zdaniem – bardziej próbę samousprawiedliwienia się niż świadectwo własnej moralności. Przede wszystkim dziękowałbym Bogu za to, że ustrzegł mnie przed popełnieniem rzeczy ohydnej. Z troską pochyliłbym się natomiast nad tym, co mogło umknąć refleksji nad moim własnym życiem. Zakładam, że każdy człowiek jest zdolny do takiej refleksji i z pewnością prowadzi ją ze sobą samym w formie jakiegoś wewnętrznego dialogu. Stanięcie w prawdzie o swoim życiu uświadamia nam, że nie taki święty i nie taki straszny jest człowiek, jakim go malują. „Święty Jan Apostoł przypomina nam: «Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, to samych siebie oszukujemy i nie ma w nas prawdy» (1 J 1, 8). Sam Pan nauczył nas modlić się: «Przebacz nam nasze grzechy» (Łk 11, 4), łącząc wybaczanie sobie nawzajem win z przebaczeniem grzechów, jakiego udzieli nam Bóg” (KKK 1425).
Eucharystii sprawowanej w intencji powstańców oraz ludności cywilnej Warszawy przewodniczył ks. Władysław Jagustyn. Homilię wygłosił ks. por. Wojciech Środoń. W kazaniu przypomniał testament uczestników Powstania Warszawskiego, przypieczętowany ich własną krwią: „Kochaj swoją Ojczyznę, broń prawdy, nigdy nie rezygnuj ze swoich wartości, nawet gdy przyjdzie ci za nie zapłacić życiem”.
Druga część uroczystości rocznicowych rozpoczęła się o godzinie „W” przy Pomniku Pamięci Żołnierzy Armii Krajowej Podokręgu „Rzeszów”. Punktualnie o godzinie 17.00 odbył się uroczysty apel upamiętniający uczestników Powstania Warszawskiego. Podczas oficjalnych przemówień podkreślano, że wybuch Powstania Warszawskiego był przejawem odwagi i desperacji, ale przede wszystkim ogromnej miłości do Ojczyzny oraz pragnienia wolności. Oficjalną część uroczystości zakończyły Apel Pamięci, salwa honorowa oraz złożenie pod pomnikiem wieńców i wiązanek kwiatów.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
