Jego przejście do domu Ojca 2 kwietnia 2005 r. było wielkim wstrząsem dla całego świata, mimo iż przez ostatnie lata swego pontyfikatu Papież mocno cierpiał, a jego ciężka choroba prowadziła do śmierci. Dni po jego odejściu były pełne poruszenia we wszystkich środowiskach i w najodleglejszych zakątkach świata, gdzie wierni gromadzili się na modlitwie. Również w Rzeszowie i w całej naszej diecezji spontanicznie organizowano nabożeństwa, marsze, czuwania, upamiętnienia tego największego z Polaków.

Mieszkańcy Rzeszowa w dniach po śmierci Jan Pawła zaczęli gromadzić się w kolejne wieczory na Rynku Rzeszowskim. Były to niezapomniane chwile budowania wspólnoty narodowej i łączności w modlitwie za zmarłego Papieża. Były także liczne inicjatywy młodzieżowe, studenckie, m.in. marsze do kościoła Chrystusa Króla, przed którym stał już wówczas pomnik Jana Pawła II.

Wtedy także zrodził się pomysł, by błonia przy katedrze, gdzie Jan Paweł II 2 czerwca 1991 r. spotkał się z mieszkańcami Rzeszowa, przekształcić w park miejski im. Jana Pawła II. Jako zaczątek tego parku postawiono wówczas duży głaz, który po Mszy św. i nabożeństwie w katedrze został poświęcony przez bp. Kazimierza Górnego. Dziś w tym miejscu stoi pomnik papieża-Polaka.

Bardzo wzruszające były wspólne marsze i spotkania kibiców dwóch rzeszowskich klubów Resovii i Stali Rzeszów.

W auli kurii diecezjalnej w Rzeszowie wystawiona była księga kondolencyjna, gdzie dokonywano wpisów. Przychodzili przedstawiciele władz, urzędów, ale i mieszkańcy Rzeszowa, by także w ten sposób wyrazić swoją bliskość z Janem Pawłem II.