Reklama

Niedziela Małopolska

Bezinteresowna miłość

Widzę, że nasza praca ma sens, gdy oni czują się jak w rodzinie – mówi Agnieszka Strzała.

Niedziela małopolska 26/2025, str. III

[ TEMATY ]

Caritas

Biuro Prasowe AK

Pracownicy i wolontariusze Caritas AK oraz ich podopieczni to jedna rodzina

Pracownicy i wolontariusze Caritas AK oraz ich podopieczni to jedna rodzina

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W Ośrodku Wczasowo-Rekolekcyjnym Caritas im. Jana Pawła II w Zakrzowie w sobotę 14 czerwca miały miejsce obchody święta patronalnego Caritas Archidiecezji Krakowskiej w 35. rocznicę jej reaktywacji.

Agnieszka Homan z biura krakowskiej Caritas mówi: – Święto Caritas obchodzimy co roku w okolicach 17 czerwca, kiedy przypada wspomnienie liturgiczne naszego patrona św. Brata Alberta. W historii działalności mieliśmy przerwę czterdziestoletnią, ponieważ władze komunistyczne zabroniły Kościołowi w Polsce świadczenia zinstytucjonalizowanej pomocy. Działalność Caritas została wznowiona 29 stycznia 1990 r. przez kard. Franciszka Macharskiego.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Obchody

Uroczystość rozpoczęła się Mszą św., której przewodniczył abp Marek Jędraszewski. W homilii metropolita krakowski nawiązał do słów św. Pawła: „Miłość Chrystusa przynagla nas”, zaznaczył, że ten szczególny rodzaj miłości, to – po grecku agape, a po łacinie – caritas. Arcybiskup mówił: – Miłość, którą żyje sam Bóg, bezinteresowna, pełna poświęcenia, miłosierna. Taka była miłość Chrystusa i taka miłość właśnie Chrystusowa nas przynagla do podobnej miłości.

Na zakończenie Mszy św. głos zabrał ks. Janusz Majda, dyrektor Caritas Polska. Przywołał słowa św. Brata Alberta, iż „dobroć powinna być jak chleb” i mówił: – Taka stara się być Caritas, Caritas w Polsce i Caritas w archidiecezji krakowskiej.

Reklama

Po Eucharystii goście przeszli do sali gimnastycznej ośrodka, gdzie nastąpiła część oficjalna. Zebranych powitał ks. Mariusz Słonina, dyrektor Caritas Archidiecezji Krakowskiej, a Iwona Wiśniewska, dyrektor Specjalistycznego Ośrodka Wsparcia dla Osób Doznających Przemocy Domowej, przypomniała historię Caritas.

Pracownicy z najdłuższym stażem pracy otrzymali okolicznościowe dyplomy. Agnieszka Strzała z DPS Caritas AK w Zatorze oraz Grażyna Domin z DPS Caritas AK w Biskupicach – odebrały nagrody za 30-lecie pracy, a za 25-letni staż – Małgorzata Flak z DPS-u w Biskupicach. Uhonorowano również 12 osób z 10-letnim stażem – reprezentujących pracowników z 40 placówek.

Sens pracy

W rozmowie z Niedzielą ks. Mariusz Słonina podsumował: – Święto 35-lecia reaktywacji, to niezwykły czas spojrzenia na dzieło Caritas, które w archidiecezji krakowskiej obejmuje pomocą wszystkie pokolenia. Otaczamy troską dzieci, dla których prowadzone są świetlice środowiskowe, wykwalifikowane domy opiekuńczo-wychowawcze oraz przedszkola i szkoły. Pamiętamy o organizowaniu kolonii i pomocy oraz programów „Skrzydła” i „Dwa talenty” dla utalentowanych najmłodszych, którzy mają trudną sytuację w domu. Prowadzimy sześć ośrodków dla osób z niepełnosprawnościami, myślimy o seniorach, tworząc dla nich DPS-y i Środowiskowe Domy Samopomocy oraz Placówki Wsparcia Dziennego i Stacje Opieki.

– Na przestrzeni 30 lat przyszło mi zmierzyć się z wieloma trudnościami, ale i radościami w tej pracy – powiedziała Niedzieli kierownik zespołu terapeutyczno-opiekuńczego Agnieszka Strzała. – Najtrudniej jest, kiedy odchodzą nasi mieszkańcy. Największą radość w sercu odczuwam, gdy słyszę, jak mówią: „Tu jest nasz dom; wracamy do naszego domu”. Wtedy widzę, że nasza praca ma sens, gdy oni czują się jak w rodzinie; kochani i akceptowani. I wiem, że nasz DPS nie jest dla nich „placówką”, ale domem, do którego się wraca z radością. Bo Caritas to miłość.

2025-06-24 13:12

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wolontariusze Caritas żeglowali po Bałtyku

[ TEMATY ]

Caritas

wakacje

wolontariusze

Monika Rybaczewska i Mateusz Czarnecki

Fundacja Regaty Morskie wspólnie z Caritas Diecezji Siedleckiej realizuje Program Edukacji Żeglarskiej dla dzieci i młodzieży. Dzięki temu wolontariusze Centrum Wolontariatu z Białej Podlaskiej w lipcu mieli okazję żeglować po Zatoce Gdańskiej. Odwiedzili mariny w Gdańsku, Gdyni, Górkach, Helu i Sopocie, każdego dnia przemierzając do nich drogą wodną.

Monika Rybaczewska i Mateusz Czarnecki
CZYTAJ DALEJ

Największe i jedyne pragnienie Boga – nasze wieczne szczęście

2026-04-23 12:43

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Adobe Stock

To jest największe i jedyne pragnienie Boga – nasze wieczne szczęście. I jeśli nawet nas karci, to tylko dlatego, abyśmy mieli wieczne szczęście, abyśmy się nie pogubili na drogach świata, a jeśli się pogubiliśmy, abyśmy odnaleźli właściwą drogę do Niego i bezpiecznie doszli ku obfitości życia wiecznego.

1. Woła on swoje owce po imieniu. W oczach Boga nikt nie jest anonimowy. Każdy z nas, mały czy wielki, bogaty czy biedny, osoba wpływowa czy bez znaczenia, młody czy star szy wiekiem – dla Boga każdy jest jedyny, ważny, wyjątkowy. Nikt zatem nie może czuć się pominięty czy niedostrzeżony. Wszyscy ludzie, każdy z nas, są członkami rodziny Jezusa. Każdemu z ludzi Chrystus rezerwuje czas, tak długi, jakiego potrzebuje, aby mógł się odnaleźć w natłoku różnych spraw i problemów, w kontekście cierpienia czy choroby, sytuacji smutnych czy radosnych. Chrystus mnie widzi i wie, czego potrzeba mi najbardziej, za czym tęsknię, czego się boję, czego pragnę… Bóg widzi, kim jestem i widzi mnie takim, jaki jestem. Nawet jeśli Mu nic nie mówię, On o tym wie i to widzi. Bywa często tak, że nie wiem, w jakich słowach opowiedzieć Bogu o tym, co mnie spotyka, czego doświadczam, co mnie boli lub smuci. Lecz On wie o tym na długo przedtem, zanim ja Mu o tym opowiem. I to jest piękne! Prawda o tym rodzi nadzieję, rozwesela serce. Ewangelia mówi ponadto: Wyprowadza je. Jezus „wyprowadza” nas „na zewnątrz”. Czyli gdzie? Jezus nie trzyma nas w naszych trudnościach. Nie są Mu miłe nasze cierpienia, strapienia, lęki, niepokoje. Owszem, zna je, ale nie jest bez silny względem nich. Jest Bogiem, dlatego może i chce „wy prowadzić” nas na zewnątrz, poza nie, na nowe przestrzenie. Kiedy to czyni? I w tym właśnie jest problem. Wyłącznie On, Bóg, zna czas i miejsce, kiedy i gdzie nas wyprowadza. Ważne więc, aby Mu zaufać. Wiara mówi, że nasz Bóg jest Bogiem wielkich perspektyw, przestrzeni otwartych, wizji szerokich, przyszłości bez granic. Jezus Chrystus jest Panem życia, nie śmierci.
CZYTAJ DALEJ

Liban: włoscy żołnierze sił pokojowych zastąpili figurę Jezusa zniszczoną przez izraelskiego żołnierza

2026-04-26 13:05

[ TEMATY ]

Liban

krzyż

zrzut x.com/herqles_es

Włoscy żołnierze sił pokojowych zastąpili figurę Jezusa Chrystusa na krucyfiksie w jednej z wiosek w południowym Libanie po tym, jak sfotografowano izraelskiego żołnierza uderzającego w nią narzędziem przypominającym młot.

Izrael przeprosił i umieścił dwóch żołnierzy w areszcie po tym, jak zdjęcie wywołało oburzenie wśród społeczności chrześcijańskich w Libanie i na całym świecie. Kolejnych sześciu żołnierzy zostało przesłuchanych w związku z incydentem, który premier Izraela Benjamin Netanjahu określił jako „całkowicie sprzeczny z wartościami oczekiwanymi” od Sił Obronnych Izraela (IDF).
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję