Nigdy nie odmawiamy ciepłego posiłku, gdy zgłasza się do nas osoba potrzebująca – mówi Sławomir Cedro, prezes Kieleckiego Banku Żywności i inicjator Kuchni Społecznej na Czarnowie.
Na ciepły posiłek przy ul. Miłej 52 przychodzą seniorzy z osiedla Czarnów, korzystają osoby w kryzysie i zagrożone wykluczeniem.
Jego zdaniem, w kwestii dostępności do ciepłego posiłku, najtrudniejszy jest los samotnych osób w podeszłym wieku. Po uiszczeniu opłat i wykupieniu leków, brakuje im środków na wyżywienie. Pracownikom KS w gotowaniu dań pomaga m.in. młodzież z Zespołu Szkół Przemysłu Spożywczego, odbywająca staż w placówce. KS powstała ze środków KPO w październiku 2025 r. KBŻ pozyskuje produkty z marketów, które przekazują żywność w ramach ustawy o przeciwdziałaniu marnowaniu żywności – informuje Cedro.
KBŻ w ramach stałej działalności przekazuje żywność do ok. 300 pomocowych podmiotów w regionie, także prowadzonych przez Caritas diecezjalną, które na co dzień wspierają osoby ubogie i potrzebujące. Przez całą zimę od poniedziałku do piątku KS przygotowywała każdego dnia przeszło 70 porcji zupy lub inne pożywne dania jednogarnkowe dla osób w kryzysie bezdomności, zagrożonych wykluczeniem.
Największym realizowanym przez KBŻ projektem jest program FEPŻ (Fundusze Europejskie na Pomoc Żywnościową). Jego celem jest zapewnienie najuboższym mieszkańcom regionu pomocy żywnościowej oraz uczestnictwa w działaniach w ramach środków towarzyszących. KBŻ przekazuje żywność Organizacjom Lokalnym Partnerskim (OPL), które bezpośrednio dystrybuują produkty spożywcze do osób potrzebujących na terenie województwa. Łącznie w programie do września 2026 r. przekazanych zostanie ok. 980 ton żywności (49 kilogramów na osobę). Z pomocy skorzysta ok. 20 tys. osób – zapowiada Cedro. Szerokie działania KBŻ jako organizacji pożytku publicznego można wesprzeć, przekazując półtora procenta z odpisu podatku, do czego zachęca prezes.
KBŻ z kielecką Caritas zaangażowały się w pomoc Polakom na Litwie przez Fundację Do+Dać Skrzydła z Białegostoku. W rejon Soleczników na Wileńszczyźnie dla Polaków tam mieszkających dostarczono rodzinom polonijnym 120 paczek. – Zobaczyłem tam prawdziwą biedę, wiele rodzin mieszka w trudnych warunkach, w drewnianych starych domach bez łazienki, toalety, utrudniony jest dostęp do wody pitnej. W budowie studni i niezbędnych remontach domów, przygotowaniu łazienek Kresowiakom bardzo pomaga fundacja Do+Dać Skrzydła – mówi prezes KBŻ. Jest przekonany, że żywność jest bardzo potrzebna nie tylko tutaj, w Solecznikach. – Ujęło mnie serce i solidarność tych ludzi. Tamtejszy mieszkaniec Tadeusz Romanowski po naszej wizycie poinformował, że połowę otrzymanej od nas żywności przekazał dla polskich obywateli za granicą białoruską, którzy mają dużo trudniejszą sytuację. W okresie przedświątecznym Caritas Kielce z ks. wicedyrektorem Krzysztofem Banasikiem we współpracy z KBŻ znowu pojadą z paczkami na Litwę, podzielą się żywnością, świątecznymi życzeniami i nadzieją, jaką niesie Zmartwychwstanie.
Licząca kilkaset lat tradycji Droga Krzyżowa kielczan do klasztoru na Karczówce i miejska – w formie – misterium – najstarszymi ulicami Kielc, a także papieska w Masłowie, wracają po przerwie spowodowanej pandemią.
Organizatorem Drogi Krzyżowej na Karczówkę jest od lat wspólnota Domowego Kościoła. Nabożeństwo rozpocznie się Mszą św. pod przewodnictwem bp. Jana Piotrowskiego w piątek, 8 kwietnia o godz. 17.00 w kościele Niepokalanego Serca NMP w Kielcach.
Adres listu wymienia obok Pawła Sostenesa - być może owego przełożonego synagogi, którego pobito przed trybunałem Galliona w Koryncie (Dz 18,17); jeśli to on, dawny reprezentant oskarżycieli pisze teraz jako „brat” i współnadawca. Sam Korynt tłumaczy wiele z dalszych rozdziałów: zburzony przez Rzymian, odbudowany jako kolonia z woli Cezara w 44 roku przed Chr., stał się stolicą prowincji Achai i miastem dwóch portów - Lechajon od zachodu i Kenchry od wschodu - węzłem handlu, migracji, kultów i ambicji ludzi, którzy dorobili się szybko i chcieli znaczyć. Do wspólnoty z takiego miasta Paweł pisze: „Kościołowi Bożemu, który jest w Koryncie, uświęconym w Chrystusie Jezusie, powołanym świętym” - świętość jest tu najpierw darem powołania, a dopiero potem zadaniem. Adres rozszerza się na „wszystkich, którzy na każdym miejscu wzywają imienia Pana naszego, Jezusa Chrystusa”: formuła „wzywać imienia Pana”, którą Joel odnosił do JHWH (Jl 3,5), zostaje przeniesiona na Jezusa - to jeden z najstarszych śladów kultu Chrystusa jako Pana i zarazem definicja chrześcijan w ogóle. Dziękczynienie jest kurtuazyjne i zarazem przenikliwe: Paweł dziękuje za ubogacenie „we wszelkie słowo i wszelkie poznanie” - logos i gnōsis to dokładnie te dary, które w Koryncie wybujały w powód podziałów i pychy; Apostoł najpierw za nie błogosławi, zanim zacznie je porządkować. Wspólnota „oczekuje objawienia się Pana” - życie chrześcijańskie ma horyzont adwentowy. A wszystko spina zdanie-kotwica: „wierny jest Bóg, który powołał was do współuczestnictwa (koinōnia) z Synem swoim”. Nadzieja Kościoła nie opiera się na jakości jego członków, lecz na wierności Tego, który powołał.
Kto wierzy w Chrystusa ma iść przez życie, a nie stać w miejscu. Nie może się rozczulać nad sobą czy nad światem, załamując ręce nad tym, co dzieje się wokół. Jego powołaniem jest iść i zmieniać wszystko na lepsze.
Jezus zaczął wskazywać swoim uczniom na to, że musi udać się do Jerozolimy i wiele wycierpieć od starszych i arcykapłanów oraz uczonych w Piśmie; że będzie zabity i trzeciego dnia zmartwychwstanie. A Piotr wziął Go na bok i począł robić Mu wyrzuty: «Panie, niech Cię Bóg broni! Nie przyjdzie to nigdy na Ciebie». Lecz On odwrócił się i rzekł do Piotra: «Zejdź Mi z oczu, szatanie! Jesteś Mi zawadą, bo nie myślisz po Bożemu, lecz po ludzku». Wtedy Jezus rzekł do swoich uczniów: «Jeśli ktoś chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je. Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł? Albo co da człowiek w zamian za swoją duszę? Albowiem Syn Człowieczy przyjdzie w chwale Ojca swego razem z aniołami swoimi i wtedy odda każdemu według jego postępowania».
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
