do Biskupa Kazimierza Górnego z okazji świętowania 650-lecia założenia miasta Rzeszowa w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa
Jego Ekscelencja Bp Kazimierz Górny Biskup Rzeszowsk
Bardzo dziękuję za przypomnienie, że w tym roku miasto Rzeszów przeżywa 650. rocznicę założenia, i za informację, że w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa będzie świętować ten jubileusz. Chętnie
włączamy się w te obchody, polecając Bogu - Panu historii - wszystkich mieszkańców miasta.
Przy tej okazji przychodzi na pamięć cała bogata tradycja tego Kazimierzowskiego grodu, która zawsze była związana z życiem Kościoła i z działalnością tak wybitnych postaci, jak św. Józef Sebastian
Pelczar, bł. Jan Balicki, bł. Roman Sitko czy ks. Stanisław Konarski. Cieszę się, że współczesność również może być świadkiem żywego rozwoju miasta, szczególnie wokół prężnych ośrodków akademickich, środowisk
samorządowych oraz kościelnych instytucji Waszej Diecezji. Życzę, aby współpraca wszystkich środowisk w tym wspólnym dziele przynosiła błogosławione owoce dla całego regionu. Niech Jubileusz będzie również
okazją do refleksji nad chwilą obecną i nad przyszłością, i niech zachęci do szczerego wysiłku na rzecz budowy społeczeństwa, które - kierując się w życiu publicznym chrześcijańskimi zasadami sprawiedliwości
oraz miłości Boga i bliźniego - coraz pełniej stawać się będzie środowiskiem właściwym do wszechstronnego rozwoju człowieka i poszukiwania jego szczęścia.
Wspominając dzień, w którym dane mi było stanąć na rzeszowskiej ziemi, jednoczę się w dziękczynieniu Bogu za wszelkie dary, jakimi darzył jej mieszkańców na przestrzeni sześciu i pół wieku. W modlitwie
polecam Bogu Księdza Biskupa, Biskupa Pomocniczego, Władze i Mieszkańców Rzeszowa, zawierzam wszystkich opiece Waszej Patronki Matki Bożej Wniebowziętej i z serca błogosławię: W imię Ojca i Syna, i Ducha
Świętego.
Wioska Qlayaa, jak wskazuje jej nazwa, jest „małą fortecą” chrześcijaństwa na pograniczu z Izraelem. Zamieszkuje ją około 900 chrześcijańskich rodzin, których proboszczem był ojciec Pierre El Raii. Maronicki kapłan zginął od izraelskiego pocisku, gdy ruszył na pomoc rannemu parafianinowi.
W chrześcijanach zamieszkujących południe Libanu jest wewnętrzny opór przed opuszczeniem ziemi swych przodków. Trwają na niej mimo kolejnych konfliktów i narastającego obecnie zagrożenia. Gdy wojna w Zatoce Perskiej rozlała się na Liban, mieszkańcy terenów graniczących z Izraelem, otrzymali nakaz ewakuacji. Ojciec Pierre El Raii zabił wówczas w dzwon kościoła św. Jerzego, ogłaszając światu, że wyznawcy Chrystusa dalej będą trwali i nie opuszczą swych domów. Wypowiedział wówczas słowa, które powtórzył tuż przed śmiercią w rozmowie z chrześcijańską telewizją Télé Lumière: „W obliczu bombardowań naszą bronią pozostaje wiara, pragnienie pokoju i nadzieja na zmartwychwstanie po obecnych cierpieniach”.
„Przede wszystkim należy jasno podkreślić, że projekt nie wprowadza przymusowej religii w szkołach” - podkreśla w swoim oświadczeniu Stowarzyszenie Katechetów Świeckich w związku z pojawiającymi się w mediach społecznościowych wypowiedziami dotyczącymi obywatelskiego projektu ustawy „TAK dla religii i etyki w szkole”. Organizacja odniosła się m.in. do materiału opublikowanego na profilu Rafała Betlejewskiego. W oświadczeniu zaznaczono również, że inicjatywa ma zapewnić uczniom realny dostęp do wychowania aksjologicznego oraz przypomniano, że projekt uzyskał poparcie ponad pół miliona obywateli.
Stowarzyszenie Katechetów Świeckich wskazuje, że celem projektu jest stworzenie możliwości wyboru między religią a etyką w szkołach. „Przede wszystkim należy jasno podkreślić, że projekt nie wprowadza przymusowej religii w szkołach” - czytamy w oświadczeniu. Autorzy stanowiska podkreślają, że w obecnym systemie prawnym etyka - choć przewidziana w przepisach - w wielu szkołach w praktyce nie jest organizowana, a proponowane rozwiązanie ma tę sytuację zmienić.
W związku ze zbliżającą się rocznicą śmierci błogosławionej Rodziny Ulmów ukazała się książka „ULMOWIE. Rękopisy”, zawierająca niepublikowane dotąd zapiski, listy oraz fotografie dokumentujące życie Józefa i Wiktorii Ulmów. Publikacja oparta jest na autentycznych materiałach z lat 1921–1944 i pozwala spojrzeć na historię rodziny z Markowej z niezwykle osobistej perspektywy – poprzez ich własne słowa, notatki oraz rodzinne dokumenty.
W książce znalazły się m.in. prywatne zapiski Józefa Ulmy, jego listy, refleksje z okresu służby wojskowej, a także świadectwa zainteresowań nauką i edukacją dzieci. Całość uzupełniają niepublikowane dotąd fotografie pokazujące codzienność rodziny. Szczególnym symbolem publikacji jest dopisek „Tak”, zapisany ołówkiem przez Józefa Ulmę na marginesie rodzinnej Biblii przy przypowieści o miłosiernym Samarytaninie. Dla wielu badaczy i biografów to właśnie ten fragment Pisma Świętego stał się duchowym mottem życia rodziny.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1773126488.jpg)
