Reklama

Fundusz „Szansa dla 1000”

Stypendia dla młodzieży

Fundusz „Szansa dla 1000” został powołany w celu kompleksowego wspierania dzieci i młodzieży, będącej w trudnej sytuacji materialnej, w celu wyrównania lub zwiększenia jej szans rozwoju. Inicjatorzy Funduszu, abp Józef Życiński oraz Centrum Duszpasterstwa Młodzieży w Lublinie (ul. Krakowskie Przedmieście 1; tel. 0-81 532-13-95), chcą w ten sposób odpowiedzieć na szczególne wyzwanie naszych czasów, jakim jest rosnąca degradacja szans młodzieży.

Niedziela lubelska 32/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Fundusz „Szansa dla 1000” powstał z połączenia trzech funkcjonujących dotychczas funduszy stypendialnych przy
Centrum Duszpasterstwa Młodzieży w Lublinie (Fundusz Stypendialny Archidiecezji Lubelskiej, Fundusz Stypendialny Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży Archidiecezji Lubelskiej i Fundusz Stowarzyszenia „Novo Millennio”). Patronat nad Funduszem sprawuje Metropolita Lubelski. Fundusz wspiera młodzież ze szkół gimnazjalnych, ponadgimnazjalnych i studencką, będącą w trudnej sytuacji materialnej. Fundusz obejmuje wsparcie na trzech ścieżkach: socjalnej, edukacyjnej i wychowawczej. Środki na realizację programu stypendialnego pozyskiwane są drogą zbiórek, loterii, kiermaszów przeprowadzanych przez podmioty kościelne, fundatorów oraz poprzez darowizny i sponsoring, zarówno firm, jak i osób prywatnych. Zasady przyznawania, zawieszania, cofnięcia i ustania stypendium rozstrzyga Regulamin Funduszu. Realizacja stypendiów spoczywa na Stowarzyszeniu „Novo Millennio”, działającego w ramach Centrum Duszpasterstwa Młodzieży w Lublinie. Fundusz powołuje wolontariat w celu skutecznej realizacji swojej misji. Organizacją naboru, szkoleń i pracy wolontariuszy zajmuje się Centrum Wolontariatu w Lublinie. W zakresie działań o charakterze formacyjnym (spotkania lokalne, krajowe, europejskie i światowe) Fundusz współpracuje z KSM.

Ścieżki wsparcia

Reklama

Fundusz obejmuje kompleksowe wsparcie stypendialne na trzech ścieżkach. W ramach socjalnej ścieżki wsparcia przewiduje się możliwość pokrywania następujących kosztów: opłata za bursę /internat/ akademik w przypadku, gdy uczeń/student mieszka poza miejscem nauki, opłata dodatkowych kosztów nauki (np. komitet rodzicielski), opłata kosztów wyżywienia uczniów lub studentów, dojazdy do szkoły (w przypadku osób codziennie dojeżdżających), zakup podręczników, zeszytów, pomocy szkolnych niezbędnych do nauki (1 raz w roku), inne opłaty, związane z podjęciem lub kontynuacją nauki. W ramach edukacyjnej ścieżki stypendialnej zakłada się poznanie zdolności stypendysty oraz możliwość pokrywania kosztów związanych z ich rozwijaniem, a w szczególności: organizacja i pokrycie kosztów kursów komputerowych, pokrycie kosztów kursów przygotowujących stypendystę do egzaminów wstępnych do szkół średnich lub na wyższe uczelnie, możliwość pokrycia dodatkowego kursu edukacyjnego. Celem tej ścieżki stypendialnej jest wspieranie młodzieży w procesie zdobywania wiedzy, motywowania do nauki, umożliwianie kształcenia i dokształcania w wybranych kierunkach. Działania te mają także na celu wyrównywanie szans edukacyjnych młodzieży zwłaszcza z terenów wiejskich, która często nie ma szans bez dodatkowych kursów przygotowawczych dostać się do szkół i na uczelnie o wysokim poziomie kształcenia. Patrząc długofalowo istnieje nadzieja, że kursy i szkolenia odbyte dzięki ścieżce edukacyjnej Funduszu, ukończone dobre szkoły i wyższe uczelnie pozwolą stypendystom lepiej odnaleźć się na rynku pracy i pewniej budować przyszłość. Ścieżka wychowawcza programu stypendialnego przewiduje obowiązkowe uczestnictwo każdego stypendysty w programie wychowawczym, który ma na celu poznanie stypendysty oraz kształtowanie dojrzałej osobowości z wpojonymi zasadami etycznymi. Ścieżka ta zakłada organizację i finansowanie: systematycznych spotkań poświęconych kształtowaniu osobowości stypendystów, obozów wakacyjnych, programu kulturalnego kształtującego wrażliwość na piękno i sztukę, daje możliwość uczestnictwa w zorganizowanych konferencjach, forach młodzieży poszerzających horyzonty myślowe stypendystów. Stypendysta ma obowiązek uczestniczyć (minimum 1 raz w roku) w działaniach, których celem jest pozyskiwanie środków na stypendia. Po rozpoznaniu kondycji psychologicznej stypendysty w razie konieczności ta ścieżka stypendialna umożliwia także pokrycie kosztów związanych z uczestniczeniem w odpowiedniej grupie terapeutycznej, treningu asertywności i zajęciach z komunikacji interpersonalnej.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Regulamin przyznawania stypendiów

Reklama

Pomoc stypendialna Funduszu skierowana jest do osób, które ukończyły przynajmniej pierwszą klasę gimnazjum. Przyznawana jest przez okres edukacji szkolnej do momentu ukończenia studiów. O stypendium mogą się ubiegać obywatele Polski, zamieszkujący lub uczący się na terenie województwa lubelskiego z preferencją osób pochodzących z małych miejscowości i wiosek. W wyjątkowych sytuacjach istnieje możliwość przyznania stypendium obcokrajowcom uczącym się na terenie województwa, jeżeli nie mają możliwości uzyskania wsparcia z innych źródeł. Przy rozpatrywaniu wniosku o przyznanie stypendium nie jest brana pod uwagę przynależność konfesyjna. Stypendysta Funduszu nie może korzystać z innej pomocy finansowej, np. stypendium z innego funduszu, stypendium socjalnego, itp., nieuwzględnionego w dochodach uzyskiwanych przez rodzinę. Uczeń przystępujący do Funduszu musi wykazać średnią ocen ze świadectwa szkolnego za poprzedni rok szkolny nie niższą niż 3,0 i powinien poprawić średnią ocen w kolejnych latach. Stypendium mogą uzyskać osoby, u których średni miesięczny dochód na członka rodziny jest niższy niż 50% najniższego wynagrodzenia brutto ogłoszonego przez uprawniony organ. W przypadku, gdy łączny dochód przekracza wyżej wymieniony poziom, istnieje możliwość przyznania stypendium, jeśli osoba ubiegająca się przedstawi dokumenty potwierdzające inne konieczne wydatki (np. na długotrwałe leczenie). Osoba starająca się o stypendium musi dostarczyć następujące dokumenty: wypełniony formularz wniosku, dokumenty potwierdzające łączny dochód uzyskiwany przez wszystkich członków rodziny zamieszkujących we wspólnym gospodarstwie domowym, tzn.: dokument z Urzędu Gminy (rolnicy), dokumenty z Urzędu Pracy (bezrobotni), dokumenty potwierdzające wysokość pobieranego świadczenia (emeryci i renciści) oraz inne dokumenty przedstawiające uzyskiwane dochody (MOPR, MOPS itd.), świadectwo szkolne z poprzedniego roku szkolnego. Wypełnione wnioski o przyznanie stypendium z wymaganymi dokumentami powinny być dostarczone do 15 sierpnia danego roku. Stypendium zostaje przyznane przez Komisję Stypendialną Funduszu po rozpatrzeniu i weryfikacji otrzymanych podań do 15 września roku, w którym został złożony wniosek.

Kryteria rozliczania pomocy finansowej

Dwukrotnie w ciągu roku stypendysta powinien przedłożyć faktury i rachunki na łączną kwotę otrzymanej pomocy finansowej - do 15 lutego za semestr zimowy i 15 lipca za semestr letni w każdym roku. Stypendium z pakietu socjalnego może być przeznaczane na następujące wydatki: opłata za bursę/internat/akademik w przypadku, gdy uczeń/student mieszka poza miejscem nauki, opłata dodatkowych kosztów nauki (np. komitet rodzicielski), opłata kosztów wyżywienia uczniów lub studentów, dojazdy do szkoły (w przypadku osób codziennie dojeżdżających), zakup podręczników, zeszytów, pomocy szkolnych niezbędnych do nauki (1 raz w roku), inne opłaty, związane z podjęciem lub kontynuacją nauki.

Kryteria wygaśnięcia, zawieszenia lub cofnięcia stypendium

Reklama

Stypendium wygasa w momencie ukończenia studiów stypendysty. Zawieszenie stypendium oznacza czasowe wstrzymanie pomocy stypendialnej. Stypendium zostaje zawieszone gdy: następuje poprawa sytuacji bytowej, tj. dochód wzrasta ponad podstawę przyznania stypendium, następuje pogorszenie wyników w nauce, tj. średnia ocen spada poniżej 3,0, gdy stypendysta podejmuje pracę zarobkową. Stypendysta zobowiązany jest do powiadomienia koordynatora Funduszu w terminie 10 dni od podjęcia pracy. W zależności od wielkości uzyskanego dodatkowego dochodu koordynator Funduszu decyduje o dalszym przyznawaniu lub zawieszeniu pomocy stypendialnej (ścieżka socjalna), jednocześnie nie eliminuje to stypendysty z uczestnictwa w dwóch pozostałych ścieżkach: edukacyjnej i wychowawczej (uczestnictwo w obozach, spotkaniach, kursach etc.). Cofnięcie stypendium oznacza ustanie pomocy stypendialnej na skutek niewywiązywania się przez stypendystę z warunków umowy. Stypendium zostaje cofnięte: na skutek nieusprawiedliwionej nieobecności w spotkaniu wychowawczym (w ciągu roku), kursie, obozie lub innych punktach organizowanych w ramach realizacji programu Funduszu, gdy stypendysta nie rozlicza się zgodnie z przyjętymi zasadami, gdy zachowanie stypendysty jest naganne moralnie.

Fundusz jest odpowiedzią na apel Jana Pawła II skierowany do Polaków: „Potrzeba »wyobraźni miłosierdzia«, aby przyjść z pomocą dziecku zaniedbanemu duchowo i materialnie; aby nie odwracać się od chłopca czy dziewczyny, którzy zagubili się w świecie różnorakich uzależnień lub przestępstwa; aby nieść radę, pocieszenie, duchowe i moralne wsparcie tym, którzy podejmują wewnętrzną walkę ze złem. Potrzeba tej wyobraźni wszędzie tam, gdzie ludzie w potrzebie wołają do Ojca miłosierdzia: »Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj«. Oby dzięki bratniej miłości tego chleba nikomu nie brakowało! »Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią« (Mt 5, 7)” (Kraków, Błonie, 18 sierpnia 2002 r.).

Ważnym motywem podjęcia dzieła Funduszu jest zachęta Jana Pawła II do budowania „cywilizacji miłości”, kierowana szczególnie do ludzi młodych: „Pośród tylu niesprawiedliwości i cierpień ludzkość żywi nadzieję nowej cywilizacji pod sztandarem wolności i pokoju. Lecz dla takiego przedsięwzięcia potrzebne jest nowe pokolenie budowniczych, którzy, kierując się nie strachem ani przemocą, lecz pilnymi potrzebami prawdziwej miłości, umieją kłaść kamień na kamieniu, aby budować w mieście człowieka miasto Boga. Drodzy młodzi, pozwólcie, że powierzę wam moją nadzieję: to wy powinniście być tymi budowniczymi. Jesteście mężczyznami i kobietami jutra, w waszych sercach i w waszych rękach zawarta jest przyszłość. Wam Bóg powierza trudne, lecz doniosłe zadanie współpracy z Nim w budowaniu cywilizacji miłości” (Toronto 27/28 lipca 2002 r.).

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kim są nominowani do tegorocznych nagród TOTUS TUUS?

2026-10-01 11:35

[ TEMATY ]

nagroda

dzielo.pl

Hospicjum im. Jana Pawła II w Żorach, Fundacja Donum Vitae, Krystyna de Walden-Gałuszko, Paweł Bębenek, Janusz Rosikoń, Mateusz Środoń, Jan Grosfeld, Milena Kindziuk, Jadwiga i Jacek Pulikowscy, Fundacja „Instytut Nowych Mediów”, „Pielgrzymi Nadziei” oraz VaticanNews.pl - to nominowani do tegorocznych Nagród TOTUS TUUS. Statuetki w kształcie anioła wzbijającego się do lotu wręczane są osobom i instytucjom, które inspirując się nauczaniem św. Jana Pawła II w sposób szczególny przyczyniają się do budowania cywilizacji miłości. Nagrody wręczone zostaną podczas gali na Zamku Królewskim w Warszawie, 10 października 2026, w sobotę przed Dniem Papieskim.

Hospicjum jest placówką opieki paliatywnej, która od wielu lat niesie pomoc osobom znajdującym się w terminalnym stadium choroby, zapewniając im warunki do przeżywania ostatniego etapu życia w atmosferze szacunku, spokoju i bezpieczeństwa. Szczególnym wymiarem promocji godności człowieka jest sprzeciw hospicjum wobec instrumentalnego traktowania chorego oraz wobec postaw, które redukują wartość życia do jego użyteczności lub sprawności. Hospicjum także towarzyszy rodzinom pacjentów. Wsparcie psychologiczne, duchowe i emocjonalne udzielane bliskim pomaga im przeżywać czas choroby i żałoby w sposób bardziej świadomy i godny, bez poczucia osamotnienia i wykluczenia. Istotnym elementem działalności hospicjum jest również kształtowanie postaw społecznych opartych na empatii, solidarności i odpowiedzialności za najsłabszych.
CZYTAJ DALEJ

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus - "Moim powołaniem jest miłość"

Niedziela łódzka 22/2003

[ TEMATY ]

św. Teresa z Lisieux

Adobe Stock

Św. Teresa z Lisieux

Św. Teresa z Lisieux

O św. Teresie od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza, karmelitance z Lisieux we Francji, powstały już opasłe tomy rozpraw teologicznych. W tym skromnym artykule pragnę zachęcić czytelników do przyjaźni z tą wielką świętą końca XIX w., która także dziś może stać się dla wielu ludzi przewodniczką na krętych drogach życia. Może także pomóc w zweryfikowaniu własnego stosunku do Pana Boga, relacji z Nim, Jego obrazu, który nosimy w sobie.

Życie św. Teresy daje się streścić w jednym słowie: miłość. Miłość była jej głównym posłannictwem, treścią i celem jej życia. Według św. Teresy, najważniejsze to wiedzieć, że jest się kochanym, i kochać. Prawda to, jak może się wydawać, banalna, ale aby dojść do takiego wniosku, trzeba w pełni zaakceptować siebie. Św. Teresie wcale nie było łatwo tego dokonać. Miała niesforny charakter. Była bardzo uparta, przewrażliwiona na swoim punkcie i spragniona uznania, łatwo ulegała emocjom. Wiedziała jednak, że tylko Bóg może dokonać w niej uzdrowienia, bo tylko On kocha miłością bez warunków. Dlatego zaufała Mu i pozwoliła się prowadzić, a to zaowocowało wyzwoleniem się od wszelkich trosk o samą siebie i uwierzeniem, że jest kochana taką, jaka jest. Miłość to dla św. Teresy "mała droga", jak zwykło się nazywać jej duchowy system przekonań, "droga zaufania małego dziecka, które bez obawy zasypia w ramionach Ojca". Św. Teresa ufała bowiem w miłość Boga i zdała się całkowicie na Niego. Chciała się stawać "mała" i wiedziała, że Bogu to się podoba, że On kocha jej słabości. Ona wskazała, na przekór panującemu długo i obecnemu często i dziś przekonaniu, że świętość nie jest dostępna jedynie dla wybranych, dla tych, którzy dokonują heroicznych czynów, ale jest w zasięgu wszystkich, nawet najmniejszych dusz kochających Boga i pragnących spełniać Jego wolę. Św. Teresa była przekonana, że to miłosierdzie Boga, a nie religijne zasługi, zaprowadzi ją do nieba. Św. Teresa chciała być aktywna nie w ćwiczeniu się w doskonałości, ale w sprawianiu Bogu przyjemności. Pragnęła robić wszystko nie dla zasług, ale po to, by Jemu było miło i dlatego mówiła: "Dzieci nie pracują, by zdobyć stanowisko, a jeżeli są grzeczne, to dla rozradowania rodziców; również nie trzeba pracować po to, by zostać świętym, ale aby sprawiać radość Panu Bogu". Św. Teresa przekonuje w ten sposób, że najważniejsze to wykonywać wszystko z miłości do Pana Boga. Taki stosunek trzeba mieć przede wszystkim do swoich codziennych obowiązków, które często są trudne, niepozorne i przesiąknięte rutyną. Nie jest jednak ważne, co robimy, ale czy wykonujemy to z miłością. Teresa mówiła, że "Jezus nie interesuje się wielkością naszych czynów ani nawet stopniem ich trudności, co miłością, która nas do nich przynagla". Przykład św. Teresy wskazuje na to, że usilne dążenie do doskonałości i przekonywanie innych, a zwłaszcza samego siebie, o swoich zasługach jest bezcelowe. Nigdy bowiem nie uda się nam dokonać takich czynów, które sprawią, że będziemy w pełni z siebie zadowoleni, jeśli nie przekonamy się, że Bóg nas kocha i akceptuje nasze słabości. Trzeba zgodzić się na swoją małość, bo to pozwoli Bogu działać w nas i przemieniać nasze życie. Św. Teresa chciała być słaba, bo wiedziała, że "moc w słabości się doskonali". Ta wielka święta, Doktor Kościoła, udowodniła, że można patrzeć na Boga jak na czułego, kochającego Ojca. Jednak trwanie w takim przekonaniu nie przyszło jej łatwo. Przeżywała wiele trudności w wierze, nieobce były jej niepokoje i wątpliwości, znała poczucie oddalenia od Boga. Dzięki temu może być nam, ludziom słabym, bardzo bliska. Jest także dowodem na to, że niepowodzenia i trudności są wpisane w życie każdego człowieka, nikt bowiem nie rodzi się święty, ale świętość wypracowuje się przez walkę z samym sobą, współpracę z łaską Bożą, wypełnianie woli Stwórcy. Teresa zrozumiała najgłębszą prawdę o Bogu zawartą w Biblii - że jest On miłością - i dlatego spośród licznych powołań, które odczuwała, wybrała jedno, mówiąc: "Moim powołaniem jest miłość", a w innym miejscu: "W sercu Kościoła, mojej Matki, będę miłością".
CZYTAJ DALEJ

Grzechy zaniedbania - o czym zapominamy w konfesjonale?

2026-10-01 21:06

[ TEMATY ]

sumienie

grzech

Agata Kowalska

Co właściwie oznacza grzech zaniedbania i dlaczego tak łatwo przechodzimy nad nim do porządku dziennego? Często skupiamy się na tym, co zrobiliśmy złego, zapominając o dobru, którego zaniechaliśmy. Wyjaśniamy, jak właściwie przygotować się do spowiedzi, co zrobić z zapomnianym grzechem i dlaczego brak działania może mieć poważne konsekwencje moralne.

Grzechy zaniedbania - o czym zapominamy w konfesjonale? Trudno jednoznacznie zrozumieć, o co w tym pytaniu chodzi. Czy chodzi o niewłaściwe przygotowanie do spowiedzi, co prowadzi do zapominania grzechów, które należało wyznać, czy o pomijanie pewnej kategorii grzechów, które np. wymieniamy w ramach tzw. spowiedzi powszechnej („zgrzeszyłem myślą, mową, uczynkiem i zaniedbaniem”), a nie uwzględniamy w rachunku sumienia, bo nie uważamy ich za poważne występki moralne.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję