Reklama

Trzeba zająć się migracją z powagą i całościowo

2018-12-01 17:22

vaticannews.va / Tijuana (KAI)

robertopierucci/pl.fotolia.com

Apeluję do rządów amerykańskiego, meksykańskiego i krajów Ameryki Centralnej, aby z powagą i w sposób całościowy stawiły czoła problemowi migracji, z uwzględnieniem wsparcia krajów, z których pochodzą emigranci. Do nich zaś apeluję o poszanowanie prawa i zaniechanie aktów przemocy – to słowa arcybiskupa Tijuany, meksykańskiego miasta leżącego na granicy z USA.

Abp Francisco Moreno Barrón przyznał, że obecnie w jego mieście przebywa ponad 8 tys. migrantów, wśród nich wiele kobiet i dzieci. Dzięki temu, że miasto zawsze było otwarte na migrantów jest wiele miejsc, gdzie można ich przyjąć oraz im pomóc. Ponadto utworzono dodatkowe centrum, w którym gromadzone są zbierane w parafiach: żywność, ubrania i lekarstwa. Także rząd meksykański stara się wspierać uchodźców, którzy zostają w mieście fundując stypendia oraz pomagając w znalezieniu legalnej pracy. Kto chce wrócić do swojego kraju otrzymuje pieniądze na podróż. Do tej pory skorzystało z tej możliwości około 300 osób.

Jednocześnie metropolita Tijuany zauważa, że obecność migrantów w tym mieście przedłuża się. Jedynie niewielkiej części z nich uda się przedostać do Stanów Zjednoczonych. Przejście przez granicę jest bowiem praktycznie niemożliwe. Dlatego migranci powoli tracą nadzieję i muszą się zastanowić, co mają zrobić.

Tagi:
emigracja Meksyk migracja

Reklama

Przedstawiciel Stolicy Apostolskiej przy FAO: pustynnienie gleby przyczyną migracji

2019-06-20 18:05

vaticannews.va / Rzym (KAI)

Susza przynosi negatywne skutki dla rozwoju rolnictwa oraz produkcji żywności. Stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa oraz jest przyczyną globalnej migracji i przemieszczania się ludzi – zauważył ks. Fernando Chica Arellano, stały przedstawiciel Stolicy Apostolskiej przy Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO). Zabrał on głos podczas seminarium: „Susza i rolnictwo” zorganizowanego przy okazji Międzynarodowego dnia walki z suszą.

klimkin/pixabay.com

Watykański dyplomata podkreślił, że to niszczące zjawisko postępuje od dłuższego czasu i wywiera negatywny wpływ na osoby, zwierzęta, zbiory oraz koszty żywności. Stanowi przyczynę kryzysu żywieniowego oraz głodu powodującego ofiary wśród osób najsłabszych w różnych częściach świata.

Przedstawiciel Watykanu wskazał na kilka ważnych punktów, które mogą ograniczyć oraz przeciwdziałać zjawisku pustynnienia. Przypomniał po pierwsze apele papieża Franciszka dotyczące dostępu do wody, której zasoby powinny być właściwie zarządzane i zachowywane. Brak wody oraz jej niedostatek i niesprawiedliwy dostęp są bowiem przyczyną cierpień wielu ludzi.

Zwrócił też uwagę na potrzebę użycia nowych technologii, począwszy od satelitów obserwujących ziemię, które mogą pomóc w prowadzeniu monitoringu i przeciwdziałaniu katastrofom naturalnym oraz ich skutkom. Oprócz działań prewencyjnych istnieje dobre doświadczenie z ubezpieczeniami upraw rolnych, wspieranymi przez państwo oraz sektor prywatny.

Ks. Arellano stwierdził ponadto, że potrzeba dzisiaj elastycznego rolnictwa, które jest w stanie stawić czoła zmianom klimatycznych oraz brakowi wody. Trzeba przeznaczać również odpowiednie środki finansowe na odkrywanie i stosowanie praktyk oraz technik służących bardziej skutecznemu zarządzaniu wodą, aby nie zabrakło tego podstawowego dobra. Przedstawiciel Watykanu zwrócił uwagę na tworzenie infrastruktury oraz urządzeń chroniących uprawy przed zagrożeniami ze strony niszczących zjawisk atmosferycznych, takich jak lód czy grad. „Ludzka elastyczność” wyraża się w zdolności narodów do zmierzenia się z wyzwaniami czasów oraz w znalezieniu środków, które ograniczą i zatrzymają negatywne skutki zmian klimatycznych. To jest droga prowadząca do przywrócenia nadziei rodzinie ludzkiej oraz planecie, którą zamieszkuje – podsumował obserwator Stolicy Apostolskiej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kanada: w parlamencie Quebecu usunięto ze ściany krzyż

2019-07-14 16:14

vaticannews.va / Quebec (KAI)

W sali obrad zgromadzenia parlamentarnego Quebecu usunięto ze ściany krzyż. Jest to jeden ze skutków przyjętego w marcu nowego prawa o świeckości państwa. Krzyż nie zniknie jednak z parlamentu. Ze względu na rolę chrześcijaństwa w historii tej francuskojęzycznej prowincji Kanady, krucyfiks trafi do muzealnej gabloty.

Joanna Adamik | Archidiecezja Krakowska

Głównym celem kontrowersyjnego prawa były muzułmańskie nakrycia głowy. Wraz z nimi zakazano też innych symboli religijnych. Nie mogą ich nosić niektóre kategorie pracowników państwowych, w tym sędziowie, policjanci, adwokaci czy nauczyciele. Nowe prawo o świeckości nie przewiduje natomiast wycofania się państwa z finansowania kościelnego szkolnictwa.

Na zagrożenia wypływające z nowych rozporządzeń wskazywali kanadyjscy biskupi. Ich zdaniem zakaz noszenia symboli religijnych nie przyczyni się do budowania pokoju społecznego. Wręcz przeciwnie może zachęcać do nietolerancji i lęku.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Czemu nie uwierzyć w siebie?

2019-07-15 21:42

Anna Majowicz

O przyczajonych tygrysach, dwóch stronach medalu i mocnej relacji z Bogiem – Sylwia Jaśkowiec poruszyła serca uczestników 26. Salwatoriańskiego Forum Młodych w Dobroszycach.

Anna Majowicz
Sylwia Jaśkowiec

- Od szkolnych lat uprawiam sport, a moją wiodącą dyscypliną są biegi narciarskie. W 2010 roku pojechałam na swoje pierwsze Zimowe Igrzyska Olimpijskie do Vancouver. One otworzyły mi drzwi do świata sportu. Miałam potencjał, ludzie mówili o dużym talencie, uzyskiwałam dobre wyniki sportowe. I nagle w moim życiu wydarzyło się coś niesamowitego. Po powrocie z sezonu zimowego do akademika w Katowicach, gdzie studiowałam na Akademii Wychowania Fizycznego, przydzielono mi pokój z dziewczynami, które na co dzień formowały się we Wspólnocie Przymierza Rodzin ,,Mamre”. Dziewczyny namówiły mnie na wyjazd na Mszę św. o uzdrowienie do Częstochowy. I tu muszę wspomnieć, że po powrocie z igrzysk miałam dobry moment sportowy, ale psychicznie czułam, że coś się kończyło, bo dążyłam do tego, aby zakończyć współpracę z trenerem, z którym bardzo dużo osiągnęłam. Wiedziałam, że nasza dalsza współpraca nie podniesie mojego sportowego poziomu, że mnie nie rozwinie. Człowiek miał w sobie ogromne sportowe ambicje, a przede wszystkim marzył nie tylko o igrzyskach, ale i o medalu mistrzostw świata i medalu olimpijskim. Te moje marzenia powodowały, że muszę iść dalej, wziąć sprawy w swoje ręce. Na tej Mszy św. stało się coś niesamowitego - pierwszy raz w życiu doświadczyłam żywego Pana Boga. Ten żywy Bóg powiedział mi ostre słowa.

Mała retrospekcja z dzieciństwa. W mojej rodzinie nie działo się dobrze. Nie doświadczyłam ojcowskiej miłości, tata nadużywał alkoholu. Moje serce było podziurawione, poranione, a braki miłości odcisnęły na mnie piętno. Byłam pogubiona, wrażliwa i nie potrafiłam poradzić sobie z emocjami. Dzisiaj mówimy o tym, czemu nie uwierzyć w siebie? Ja tej pewności siebie, wysokiej samooceny i poczucia własnej wartości nie zdobyłam w domu. Ale dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych. Bóg dał mi sport jako narzędzie, w którym rozpoczęłam budowanie swojej samooceny.

Mój sportowy potencjał objawił się we wczesnych latach szkoły podstawowej. Chwała Bogu za człowieka, którego postawił na mej drodze – wuefistę Stanisława Gubałę. To był człowiek ogromnej pasji, ogromnego serca, a przede wszystkim ogromnej miłości. Od pierwszych zawodów do kolejnych okazało się, że jestem dobrą biegaczką i potrafię dobrze grać w zespołach drużynowych. Moje serce podbiły biegi narciarskie. Ten sport faktycznie dawał mi poczucie spełnienia, ale przede wszystkim motywował mnie do tego, że jest to moja szansa w życiu na bycie kimś, żeby uwierzyć w siebie, swoje możliwości i na wydobycie z siebie tego, co we mnie najlepsze. Wymagało to ode mnie ciężkiej pracy, wytrwałości, niezłomności, częstych upadków, ale i powstawania z tych upadków. Sport stał się dla mnie najważniejszą rzeczą w życiu. Niestety, przez emocjonalne braki w miłości rzuciłam się całkowicie w wir pracy. To był mój mechanizm obronny. To było kosztem wielu wyrzeczeń, ale i też niestety kosztem niezdrowej ambicji sportowej. Doszłam do poziomu, gdzie zaczęłam gardzić słabszymi ode mnie. Wygrywałam z rówieśnikami z dużą przewagą, co powodowało, że rosła we mnie wartość samej siebie. Wiedziałam, że dochodzę do tego własną pracą, własną siłą, własnym psychicznym zaangażowaniem, upartością i niezłomnością. Jak możecie zauważyć nie było w tym wszystkim Boga, bo byłam ja. Moje budowanie wartości opierało się tylko i wyłącznie na tym, że to jest efekt mojej ciężkiej pracy. To było coś, co później Pan Bóg w sposób sobie właściwy wyciągnął, uświadomił mi, że moje serce było przepełnione pychą i egoizmem.

Kiedy dochodzi się do szczytu sportu wyczynowego, kiedy startuje się w mistrzostwach świata i igrzyskach olimpijskich, to ma się świadomość, że jest się obserwowanym, ale i ty cały czas obserwujesz to, jak wygląda konkurencja, jaki poziom prezentuje, jak się odżywia, itd. Cały czas byliśmy jak takie przyczajone tygrysy, obserwujące się nawzajem. To prowadziło do skrajności. Bo w sporcie niestety występuje doping, anoreksja, bulimia – tylko dlatego, by być doskonałym w tym co się robi. To ciemne strony sportu, ale tak to już jest w życiu, że są dwie strony medalu. Wybór należy do nas. Ja niestety, w tym pierwszym okresie dążenia do perfekcji wycięłam z życia Pana Boga.

Punktem zwrotnym w moim życiu był wyjazd do Częstochowy. Pojechałam na Mszę św. i moje serce zostało zalane Bożą miłością. Usłyszałam, że może nie było ze mną ziemskiego ojca, ale Pan Bóg był cały czas obecny w moim życiu, że Jego obecność była nieustanna i On się cały czas o mnie troszczył. Usłyszałam od Boga, że wszyscy mogą o mnie zapomnieć, ale nie On, bo oddał za mnie życie na krzyżu.

Przyjęłam do swojego życia Pana i Zbawiciela i to jest cudowne. To był najważniejszy wybór w moim życiu. Wybór, który obrócił moje życie do góry nogami!

Posłuchaj całego wystąpienia:

https://drive.google.com/file/d/1Q333Es_IerOrY9adtMYx4V-A89ww6hMN/view?usp=sharing

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem