Wakacje - słowo, które wywołuje radość u każdego człowieka. Dzieci i młodzież czekają na ten czas z utęsknieniem. Dorośli pracują cały rok, aby po wytężonej pracy odpocząć i zregenerować siły. W czasie wakacji możemy zmienić dotychczasowy styl życia, nie musimy rano wstawać, możemy zająć się rzeczami, które lubimy, które sprawiają nam przyjemność, a na które wcześniej nie mieliśmy czasu. Bóg przypomina nam, że człowiek, który pracuje, powinien mieć czas również na wypoczynek: „A gdy Bóg ukończył w dniu szóstym swe dzieło, nad którym pracował, odpoczął dnia siódmego po całym swym trudzie, jaki podjął. Wtedy Bóg pobłogosławił ów siódmy dzień i uczynił go świętym; w tym bowiem dniu odpoczął po całej swej pracy” (Rdz 2, 3).
Bóg zachęca nas do wypoczynku, ale my w czasie wakacji także powinniśmy pamiętać o Bogu. Wakacje nie zwalniają ani nie usprawiedliwiają nas od uczestnictwa we Mszy św. w niedzielę i święta nakazane przez Kościół (por. Przykazania Boże i kościelne) oraz od modlitwy. Czas ten możemy dobrze spędzić na lepszym poznaniu Boga i pogłębieniu swojej wiary. Powinniśmy znaleźć chwilę na czytanie ciekawej lektury czy Pisma Świętego. Podziwiając piękno przyrody, możemy zachwycić się wielkością i mądrością Boga.
Nieżyjący już Papież Jan Paweł II był przykładem człowieka, który mając tak wiele zajęć i obowiązków, znajdował również czas na wypoczynek. Zwłaszcza wędrówki w górach i jazda na nartach były jego ulubionymi formami odpoczynku. Na ten temat powstało nawet wiele anegdot. Pewnego razu zapytał ktoś z poważną miną przyszłego papieża, czy to uchodzi, aby kardynał jeździł na nartach? Kardynał Wojtyła uśmiechnął się swoim zwyczajem i powiedział: „Co nie uchodzi kardynałowi, to źle jeździć na nartach”.
Trwają już upragnione, oczekiwane przez każdego z nas wakacje. Niektórzy wyjadą na wypoczynek, kolonie, obozy harcerskie czy za granicę. Ale w tym czasie powinniśmy zadbać nie tylko o ciało, aby szczęśliwie, z przyjemnymi wrażeniami wrócić do domu, lecz także o pogłębienie życia duchowego.