W Niedzielę Trójcy Przenajświętszej
przemawia do nas z Ewangelii
Mądrość Boża,
«Arcydzieło Boga Stwórcy»,
odwieczna w stworzeniu:
«od początku - zanim ziemia powstała…,
zrodzona, gdy jeszcze bezmiar wód nie istniał
ani źródła, co wodą tryskają,
i zanim góry stanęły» /Prz 8,22-25/.
W tej Bożej Mądrości
objawia się cały zamysł
Boga Stwórcy
wszelkiej rzeczy
i wszelkiego istnienia,
plany stworzenia Wszechświata
i powołania do życia
«synów ludzkich».
Ona jest «mistrzynią»
wszelkiego dzieła Bożego,
dając Bogu samemu
radość i satysfakcję
z tego, co stworzył,
a «było dobre»;
podobnie stając się dla ludzi
Nauczycielką życia
i ich Przewodniczką.
po drogach zbawienia.
Dzieła te wychwala Psalmista
wielbiąc Boga Mądrości
za wszystkie Jego stworzenia,
a najbardziej za człowieka,
którego nie tylko pięknie ukształtował,
dając mu pełnię własnego Oblicza:
«na swój obraz, na obraz Boży go stworzył» /Rdz 1, 27/,
ale dając mu także władzę równą własnej
nad całym Wszechświatem
i wszelkim jego istnieniem /por. Ps 8,4-9/.
Reklama
O tym wszystkim
poucza nas Pan - Boży Syn
w swojej Ewangelii
z pomocą Ducha Świętego - Ducha Prawdy.
Najpierw swoim cudownym narodzeniem
i objawieniem się światu,
później nauczaniem,
którego mądrość będą wychwalać nawet nauczyciele
w Jerozolimskiej świątyni /por. Łk 2,47/,
a na końcu
całym dziełem odkupieńczym i paschalnym.
Tego wszystkiego nie rozumieją nawet Jego uczniowie,
których nazwie swoimi Apostołami - Posłanymi
do świata i do ludzi
z przesłaniem radości - obietnicą zbawienia,
odnowieniem Wszechświata
i całego stworzenia
«w nowe niebo i w ziemię nową»
/por. Iz 65,17; 66,22; 2P 3,13; Ap 21,1.5/.
«Gdy jednak przyjdzie On, Duch Prawdy…,
doprowadzi ich do całej prawdy»
ucząc wszystkiego «cokolwiek usłyszy»
od Ojca i Syna,
z którego «weźmie»
i im objawi «rzeczy przyszłe»
uzdalniając ich umysły i serca
do zrozumienia Prawdy Bożego Objawienia
i do głoszenia Jej
w świadectwie własnego życia,
ozdobionego w cnotach
wiary, nadziei i miłości
i oddanego, «aż do końca»,
na wzór ich Mistrza i Pana.
Bądźmy więc i my w Roku Wiary
«naśladowcami Boga,
jako dzieci umiłowane,
i postępujmy drogą miłości,
bo i Chrystus nas umiłował
i samego siebie wydał za nas
w ofierze i dani na woń miłą Bogu» /Ef 5,1/.
Tajemnica Trójcy Świętej należy do największych tajemnic naszej wiary. Oznacza to, że gdyby Bóg nam jej nie objawił, naszym rozumem nigdy byśmy jej nie wymyślili. Bóg – poszukiwany przez ludzi od początku świata – przedstawił się nam w historii jako jeden w Trójcy Osób: jako Bóg Ojciec, Bóg Syn i Bóg Duch Święty. Objawił się więc jako wspólnota osób udzielająca się człowiekowi. Tę największą tajemnicę naszej wiary najpełniej objawił nam Jezus Chrystus, który przedstawił nam Ojca, ukazał nam siebie jako Syna Bożego i zapowiedział działanie Ducha Świętego w założonym przez siebie Kościele. Poszczególne Osoby Trójcy Przenajświętszej prezentują się światu, pełniąc różne funkcje. W oparciu o Boże objawienie Bogu Ojcu przypisujemy dzieło stworzenia, Synowi Bożemu – dzieło odkupienia, zaś Duchowi Świętemu – dzieło uświęcenia. Wszelkie działanie Boże wobec świata i człowieka jest dziełem całej Trójcy Świętej. Idąc za tradycją kościelną, spróbujmy jednak ukazać działanie Boga wobec świata w przyporządkowaniu do Trzech Osób Boskich. O pierwszej Osobie, Bogu Ojcu, wiele powiedział nam Syn Boży Jezus Chrystus, który przedstawił się nam jako ten, kto został na świat przysłany przez Ojca i kazał nam zwracać się do Niego słowami: „Ojcze nasz, który jesteś w niebie…” (Mt 6,9n). Bogu Ojcu przypisujemy dzieło stworzenia. Bóg Ojciec stworzył na początku niebo i ziemię (por. Rdz 1,1). Ziemia zatem nie jest do końca nasza. My jej nie stworzyliśmy. My możemy ją tylko w części przekształcać, ale nie mamy nad nią absolutnej władzy. Psalmista głosi: „Pańska jest ziemia i wszystko, co ją napełnia, krąg ziemi i jego mieszkańcy” (Ps 24,1). Z faktu, że Bóg jest Stworzycielem, wynika, że każdy z nas zawdzięcza Mu swoje istnienie. Bóg zadecydował o fakcie naszego życia. Przecież mogło nas nie być. Skoro zaś jesteśmy, to dlatego, że jest Bóg, który nas stworzył, czyli przez naszych rodziców powołał nas do istnienia. On nam wybrał czas życia na tej ziemi, czas narodzenia i czas odejścia z tego świata. To nie jest nasz wybór. Mogliśmy się narodzić w innej części świata i w innym czasie historii ludzkości. Skoro jesteśmy akurat tu i akurat w tym czasie, to zadecydował o tym nasz Bóg, Ojciec i Stworzyciel. Druga Osoba Trójcy Świętej, Syn Boży, jest nam najbliższa, gdyż to On stał się człowiekiem. „Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas” (J 1,14a) – czytamy w Ewangelii Janowej, zaś w „Wyznaniu wiary” mówimy: „On to dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba i za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem”. Powyższe słowa tłumaczą powód przyjścia Chrystusa na ziemię. Jest nim zbawienie człowieka, a więc wybawienie, uwolnienie od grzechu, przywrócenie łaski dziecięctwa Bożego. Chrystus zatem nie tylko przyniósł nam na ziemię prawdę, nie tylko objawił nam, kim jest Bóg, kim jest człowiek i jakie Bóg ma względem nas zamiary. Główne dzieło Chrystusa wobec świata to zbawienie, odkupienie dokonane przez śmierć krzyżową i chwalebne zmartwychwstanie. Jezus, dokonawszy dzieła naszego odkupienia, pozostał z nami na ziemi „aż do skończenia świata” (Mt 28,20). Duch Święty udziela nam mocy do zwyciężania zła dobrem, do wytrwania w cierpieniu, w służbie drugim, jednym słowem – do wiernego naśladowania Chrystusa.
Nazwać śmierć po imieniu, nosić na sobie jej znaki, ale dawać świadectwo zmartwychwstania – zachęcał Papież Leon XIV w Środę Popielcową, inaugurując Wielki Post. Wskazał na „miasta zniszczone przez wojnę”, „popioły prawa międzynarodowego i sprawiedliwości między narodami”, „całe ekosystemy”, „popioły krytycznego myślenia i dawnych mądrości lokalnych”, „popioły sacrum” i „zgody między ludźmi” - relacjonuje Vatican News.
18 lutego 2026 r. Papież przewodniczył tradycyjnej liturgii stacyjnej, która rozpoczęła się w kościele św. Anzelma na Awentynie, a następnie w procesji przeszła do bazyliki św. Sabiny, gdzie celebrował Mszę św. z obrzędem posypania głów popiołem.
Pompeje i Neapol, to miejsca pierwszych tegorocznych wizyt duszpasterskich Leona XIV we Włoszech. Papież uda się tam 8 maja, w pierwszą rocznicę swego wyboru na Stolicę Piotrową. Podano również kolejne cele pielgrzymek papieskich we Włoszech.
O papieskich wizytach poinformowała 19 lutego Prefektur Domu papieskiego. 8 maja rano Ojciec Święty nawiedzi sanktuarium Matki Bożej w Pompejach, a stamtąd uda się po południu do Neapolu, gdzie spotka się z duchowieństwem w miejscowej katedrze oraz z mieszkańcami na Piazza Plebiscito.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
