Ksiądz Profesor urodził się 26 grudnia 1934 r. w Łukowicy (woj. nowosądeckie). Po ukończeniu szkoły podstawowej i średniej w rodzinnych stronach wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi. W 1956 r. rozpoczął studia z zakresu filozofii przyrody w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W rok później ukończył studia teologiczne w WSD w Łodzi i przyjął święcenia kapłańskie z rąk bp. Michała Klepacza.

W kręgach nauki

Studia w Lublinie ukończył w 1961 r. W 1965 r. obronił pracę doktorską „Abiogeneza wobec badań nad wirusami”. W 1974 r. w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie odbyło się jego kolokwium habilitacyjne na podstawie całokształtu dorobku naukowego związanego z zagadnieniami przyrodniczo-filozoficznej problematyki istoty, pochodzenia i ewolucji życia. W 1975 r. uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego. Od 1965 r. prowadził zajęcia dydaktyczne w ATK: najpierw jako adiunkt, potem jako docent (po habilitacji), wreszcie jako profesor nadzwyczajny (1982) i profesor zwyczajny (1993). W 1981 r. został kierownikiem Katedry Filozofii Przyrody ATK; był też redaktorem naczelnym półrocznika Studia Philosophiae Christianae i współredaktorem serii „Z zagadnień filozofii przyrodoznawstwa i filozofii przyrody”. Równolegle prowadził zajęcia dydaktyczne w Wyższym Seminarium Duchownym w Łodzi, a także w kilku innych seminariach duchownych i ośrodkach akademickich.
Ksiądz Profesor był osobą znaną i szanowaną zarówno w kręgach naukowców biologów, jak i filozofów, czego wyrazem było m. in. jego członkostwo w Komitecie Biologii Ewolucyjnej i Teoretycznej Polskiej Akademii Nauk. W sposób szczególny interesowały go takie obszary badawcze, jak analizy metodologiczne biologii i jej stosunek do filozofii, badania przyrodniczo-filozoficzne nad problemem istoty życia, rożne aspekty zagadnienia pochodzenia życia, refleksja nad ewolucją życia i ewolucjonizmem.

Działania Pierwszej Przyczyny

Ksiądz Profesor proponował, by w analizach filozoficznych wychodzić od płaszczyzny przyrodniczej (od danych pochodzących z nauk przyrodniczych), następnie posiłkować się filozofią św. Tomasza (ustalać fakty filozoficzne), a następnie systemowo ujmować całość badanego obszaru rzeczywistości. Dlatego bardzo rzetelnie analizował przyrodnicze koncepcje i na ich podstawie formułował konkluzje filozoficzne. Taki schemat analiz filozoficznych odnalazł w pracach swego mistrza, ks. prof. Kazimierza Kłósaka. W kwestii pochodzenia życia opowiadał się za abiogenezą, czyli za procesem powolnego i stopniowego rozwoju materii od pierwiastków i prostych związków organicznych po pierwszą prakomórkę. Analizując wiele istniejących teorii abiogenezy, odmiennie opisujących powstanie pierwszych organizmów żywych, dostrzegał że czynniki naturalne są niewystarczające do pełnego wyjaśnienia zjawiska tak istotnie nowego i odmiennego od świata przyrody nieożywionej, jakim jest życie. Dlatego opowiadał się za poglądem, w myśl którego życie pojawiło się na Ziemi jako bezpośredni i łączny skutek stwórczego działania Pierwszej Przyczyny oraz przyczynowego wpływu czynników materialnych. Inaczej mówiąc, do powstania życia potrzebna była ingerencja Boga, gdyż czynniki naturalne, choć ważne i konieczne, nie stanowią wystarczającej przyczyny tego procesu.

Sympozjum naukowe

Dwa środowiska akademickie, z którymi Ksiądz Profesor był związany, tj. Instytut Filozofii UKSW w Warszawie i Wyższe Seminarium Duchowne w Łodzi zorganizowały 3 grudnia 2010 r. sympozjum poświęcone jego pamięci, które odbyło się w gmachu WSD w Łodzi. Zaproszeni wykładowcy odnosili się zarówno do zagadnień, które w swoich publikacjach poruszał Ksiądz Profesor, jak i do szerszej problematyki filozofii przyrody. Słuchacze mogli zapoznać się z koncepcjami dotyczącymi istoty życia (prof. UKSW dr hab. Anna Lemańska z Warszawy) i jego genezy (ks. prof. US Wiesław Dyk ze Szczecina i doc. dr hab. Włodzimierz Ługowski z IFiS PAN w Warszawie), z problematyką właściwą dla filozofii przyrody ożywionej tak, jak to widział ks. Ślaga (ks. prof. dr hab. Józef M. Dołęga z Warszawy) oraz z pewnym szczegółowym zagadnieniem antropologiczno-filozoficznym, jakim jest kwestia mowy artykułowanej u neandertalczyka (ks. prof. dr hab. Franciszek Rosiński z Wrocławia).

Wspomnienia o Księdzu Profesorze

Sympozjum obejmowało również część wspomnieniową, w której Księdza Profesora jako kapłana, kolegę, przyjaciela i mistrza wspominali ks. Stanisław Grad, ks. Sławomir Szczyrba i prof. Anna Latawiec.
Ksiądz Ślaga był człowiekiem bardzo skromnym, a jednocześnie bardzo mądrym. Zawsze można było uzyskać od niego radę zarówno w wymiarze czysto ludzkim, jak i duchowym. Był na bieżąco z wszelkimi nowinkami technicznymi, a także z osiągnięciami naukowymi. Międzynarodowe Targi Książki, które odbywały się w maju w Pałacu Kultury i Nauki, były dla niego świętem. Niemal na wszystkich stoiskach miał znajomych wystawców, od których otrzymywał gratisowe egzemplarze książek i czasopism. A że pamiętał o zainteresowaniach naukowych swoich kolegów, doktorantów, a nawet „zwykłych” studentów, często przynosił im najnowsze publikacje z interesującej ich dziedziny.
Ksiądz Profesor miał wielu przyjaciół, bo zawsze był gotów nie tylko podejmować trudne dyskusje filozoficzne, ale i rozmowy związane z różnymi zawieruchami życiowymi. Pamiętał o imieninach, ważnych datach, wysyłając stosowne kartki. Kochał przyrodę, ale szczególnie kwiaty. Kwiaty towarzyszyły mu w ostatnich dniach życia. W chorobie, która go wyniszczała i sprawiała ból był dzielny. W swoim cierpieniu dawał świadectwo wiary i zaufania Temu, który jest ostateczną odpowiedzią na pytania o świat i o człowieka, a któremu w swojej młodości poświęcił życie.