Metropolita gnieźnieński wspólnie z miejscową wspólnotą dziękował w niedzielę 25 września za stulecie damasławskiej parafii pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika. W homilii, przywołując nauczanie papieża Franciszka, kilkakrotnie podkreślił wspólnotowy wymiar parafii, która by nie stać się „strukturą ociężałą i zamkniętą w sobie, odseparowaną od ludzi i skupioną na wybranej grupie zapatrzonych w siebie osób” musi stale się odnawiać, otwierać i być blisko ludzi i ich spraw.

„Parafia nie jest jakimś zrzeszeniem czy stowarzyszeniem. Parafia jest obecnością Kościoła na danym terytorium, środowiskiem słuchania Słowa Bożego, wzrostu życia chrześcijańskiego, wzajemnego słuchania i dialogu, przepowiadania, ofiarnej miłości, adoracji i celebracji” - przypomniał za papieżem Franciszkiem Prymas.

„W parafii żyje Kościół pośród synów i córek tej ziemi” - mówił dalej.

„Nie zamyka się i nie ogranicza do samego siebie, ale odważnie idzie i daje świadectwo. Jest i musi być wciąż blisko ludzi, blisko ich spraw, blisko ich radości i kłopotów, nadziei i cierpień. Idzie niosąc dobrą nowinę o zbawieniu nie tyle i nie tylko przez głoszone Słowo Boże i sprawowane sakramenty, ale także poprzez świadectwo wzajemnej miłości, świadectwo żywej wiary, która działa przez miłość” - podkreślił abp Polak.

Wskazując na ten aspekt życia parafii i nawiązując do czytanej w Ewangelii o bogaczu i Łazarzu Prymas przypomniał, że zbytnie skupienie na sobie, na tym, co posiadamy, co jest korzystne i opłacalne, prowadzi do zobojetnienia i znieczulenia. I nie chodzi o to, że człowiek nie zdaje sobie sprawy z biedy innych, że nie ma świadomości, że tacy ludzie istnieją, ale że jego własne życie toczy się na orbicie dalekiej od nich.

„A ludzkie serce zamknięte na drugiego, na tego, kto potrzebuje mojej pomocy, kto szuka wsparcia, pozostaje zamknięte również na Boga” - mówił abp Polak.

„Lekceważenie ubogiego jest pogardą wobec Boga” - powtórzył Prymas za papieżem Franciszkiem.

Parafia w Damasławku erygowana została w 1922 roku przez kard. Edmunda Dalbora, pierwszego prymasa odrodzonej Polski. On również rok później konsekrował kościół parafialny.