Reklama

Święto wiary i zaufania do Kościoła

2016-06-30 07:42

Ks. Waldemar Wesołowski

Ks. Waldemar Wesołowski

W uroczystość św. Apostołów Piotra i Pawła wraz z wiernymi, bliskimi i przyjaciółmi bp legnicki Zbigniew Kiernikowski świętował swoje jubileusze: 70-lecia urodzin, 45-lecia święceń kapłańskich oraz 2. rocznicę ingresu do legnickiej Katedry.

Uroczystość rozpoczęła się o g. 17 koncertem chóru katedralnego im. Alfreda Hoffmana z Siedlec, któremu towarzyszyli muzycy Legnickiej Orkiestry Symfonicznej. Wykonane zostały utwory religijne, min. utwór pt. „Posłuszeństwo Ewangelii. Eucharystia”. Te słowa stanowią zawołanie biskupie bp Kiernikowskiego.

Wprowadzając w atmosferę koncertu, dyrygent ks. Michał Szulik podkreślił, że wykonywane utwory często towarzyszyły biskupowi Zbigniewowi w Siedlcach, podczas sprawowanej liturgii. W imieniu własnym oraz chórzystów podziękował też za wieloletnią współpracę. „Twoje zawołanie towarzyszy wszystkim pokoleniom naszych chórzystów w codziennym realizowaniu naszego powołania chrześcijańskiego. We wdzięcznej pamięci nosimy w naszych sercach liturgie celebrowane przez księdza Biskupa. Jesteśmy wdzięczni za wszystkie wspólnie przeżyte koncerty, za doświadczenie wspólnoty i ciepła rodzinnego. Jesteśmy wdzięczni za lody w Rzymie, za wspólne śpiewanie kolęd, za zainteresowanie każdym z nas” - mówił ks. Szulik. W podziękowaniu wszyscy chórzyści wręczyli Jubilatowi róże.

Reklama

ZOBACZ ZDJĘCIA

Zobacz zdjęcia: Jubileusze Biskupa Legnickiego

Dziękując za tę ucztę muzyczną, bp Zbigniew Kiernikowski nie krył wzruszenia. „Mnie zawsze dobrze robi przypomnienie tego hasła, które towarzyszy mi od momentu moich święceń biskupich. To jest kwintesencja wszystkiego, o co chodzi w życiu chrześcijańskim, kapłańskim. Usłyszeć Ewangelię, przyjąć ją i być jej posłusznym, żeby dojść do tego, by składać Bogu dzięki całym życiem, a szczególnie w ofierze eucharystycznej” – zaznaczył Jubilat.

Kolejnym momentem świętowania była Eucharystia, w której wzięli udział bp Marek Mendyk, bp senior Stefan Cichy, wielu księży, osoby konsekrowane oraz wielka rzesza wiernych. „To jest święto wiary i zaufania do Kościoła” – mówił w homilii bp Marek. „Celem działania całego Kościoła, w tym biskupa i duszpasterzy jest prowadzenie człowieka do spotkania ze Zbawicielem w doczesności i w wieczności. Dokonuje się to m. in. poprzez ukazywanie perspektywy świętości, która jest powołaniem każdego ochrzczonego. Stając dziś u boku naszego Biskupa, prosimy Boga o dary potrzebne w dążeniu do świętości” – mówił kaznodzieja. Wskazał też na postaci św. Piotra i Pawła, którzy choć w różny sposób, uczyli jednej prawdy - że Kościół jest Ciałem Chrystusa, że Eucharystia jednoczy, oraz posłuszeństwa Ewangelii.

Na zakończenie homilii bp pomocniczy Marek Mendyk złożył Jubilatowi życzenia. Po komunii słowa życzeń popłynęły także od ks. Leopolda Rzodkiewicza, który przemówił w imieniu duchowieństwa oraz od przedstawicieli wspólnoty parafialnej Katedry. 

Po koncercie i wspólnej modlitwie wszyscy uczestnicy zostali zaproszeni do Seminarium Duchownego na wspólną agapę.

Obszerna relacja z tego wydarzenie oraz galeria zdjęć dostępne na stronie Radia Plus Legnica HYPERLINK "http://www.legnica.fm" www.legnica.fm

Tagi:
jubileusz Legnica bp Kiernikowski

Legnica: zaprezentowano diecezjalne wytyczne ws. ochrony dzieci i młodzieży

2019-06-21 20:23

ks. ww / Legnica (KAI)

Dokument zawierający wytyczne dotyczące ochrony dzieci i młodzieży w diecezji legnickiej ogłoszono dziś na konferencji prasowej w auli Wyższego Seminarium Duchownego w Legnicy. - Wytyczne są przeznaczone do stosowania przez osoby duchowne, konsekrowane i świeckie, które podejmują jakąkolwiek posługę wobec dzieci i młodzieży na terenie diecezji legnickiej, i zaczynają obowiązywać z dniem 1 lipca 2019 roku – napisał w dekrecie zatwierdzającym omawiany dokument biskup legnicki Zbigniew Kiernikowski.

Graziako/Niedziela

W konferencji uczestniczył biskup legnicki Zbigniew Kiernikowski, biskup pomocniczy Marek Mendyk oraz delegat biskupa legnickiego ds. ochrony dzieci i młodzieży ks. Piotr Kot.

Bp Kiernikowski wyraził na wstępie wyraził prośbę o przebaczenie wobec wszystkich, którzy zostali skrzywdzeni lub doznali zgorszenia z powodu niemoralnego zachowania, czy czynów przestępczych niektórych osób duchownych.

- W obliczu głębokich ran zadanych dzieciom, osobom młodym i dorosłym bezradnym, poprzez wykorzystanie seksualne przez niektórych duchownych, jako biskup Kościoła legnickiego przepraszam każdą osobę pokrzywdzoną. Przepraszam także wszystkich, których grzechy osób duchownych dotknęły bezpośrednio lub pośrednio. Bezpośrednio zranione są ofiary wykorzystania. Pośrednio dramat ten dotyka tych, którzy towarzyszą osobom pokrzywdzonym i współdzielą z nimi życie, ale też tych, których ta sprawa gorszy – mówił Biskup legnicki.

- W ostatnim czasie uświadomiliśmy sobie fakt wewnętrznego kryzysu, który dotyka nas, ludzi ochrzczonych. Okazuje się, że sam udział w sakramentach nie chroni przed różnego rodzaju wynaturzeniami i nie daje gwarancji życia „na obraz i podobieństwo Boga” - powiedział bp Kiernikowski.

Zaznaczył też, że problem wykorzystywania seksualnego małoletnich jest o wiele szerszy i obejmuje swoim zasięgiem także inne dramatyczne sytuacje w rodzinach i różnych instytucjach. - Taka sytuacja przynagla do podejmowania działań na kilku płaszczyznach – podkreślił biskup legnicki.

W diecezji został wyznaczony delegat ds. ochrony dzieci i młodzieży. Ks. dr Piotr Kot, rektor WSD, spotyka się z osobami pokrzywdzonymi lub świadkami przestępstw. Drugie działanie to badanie spraw w toku prawnym i po uwiarygodnieniu ich, zgłaszanie do Kongregacji Nauki Wiary, a niektórych z nich, dotyczących osób poniżej 15 roku życia, zgłaszanie do prokuratury. Kolejne działanie to wdrożenie postanowień Kongregacji w odniesieniu do konkretnych osób - informował biskup legnicki.

Biskup zapewnił, że tym działaniom towarzyszy także modlitwa całego Kościoła legnickiego w intencji ofiar wykorzystania seksualnego przez niektórych duchownych oraz o nawrócenie sprawców tych przestępstw.

Kolejnym krokiem jest budowanie skutecznego systemu prewencji. Działanie to zainicjowało powołanie w styczniu tego roku zespołu do wypracowania wytycznych. Zespół został przeszkolony przez osoby z Centrum Ochrony Dziecka, którym kieruje o. Adam Żak. Owocem pracy zespołu pod kierownictwem ks. Piotra Kota jest ogłoszony dziś dokument.

– Oczywiście sam dokument to tylko początek. Kolejnym etapem będzie wdrożenie wytycznych w różnych obszarach działań duszpasterskich w diecezji. Ważną sprawą jest także cały proces przygotowania kandydatów do kapłaństwa, zwłaszcza na polu kształtowania dojrzałych postaw – zauważył biskup legnicki.

Szczegółowej prezentacji wytycznych dotyczących ochrony dzieci i młodzieży dokonał ks. Piotr Kot. Dokument zawiera omówienie praw dzieci i młodzieży oraz ogólne normy postępowania w odniesieniu do prawa polskiego i prawa kanonicznego. Omówione są także procedury obowiązujące w konkretnych przypadkach zgłoszeń. Przedstawione są również sugerowane procedury wobec oskarżeń i zarzutów.

Szczegółowo określone zostały zasady bezpiecznej opieki duszpasterskiej oraz wypoczynku dzieci i młodzieży. Dokument zawiera również załączniki, wśród których znajdziemy wytyczne Konferencji Episkopatu Polski oraz wybrane normy prawa polskiego.

- Mam nadzieję, że nasze działania zachęcą inne instytucje i środowiska do podjęcia troski o zapewnienie bezpieczeństwa dzieciom i młodzieży – mówił ks. Kot. Podkreślił też, że wszystkie wysiłki zmierzają do tego, by stworzyć wewnątrz Kościoła środowisko zaufania.

Również bp Marek Mendyk podkreślił, że systemowa prewencja, która zostanie wdrożona w Kościele legnickim ma przede wszystkim zapewnić poczucie bezpieczeństwa wszystkim osobom, zwłaszcza dzieciom i młodzieży, które formują się we wspólnotach kościelnych zarówno pod kątem duchowym, jak i ludzkim.

Dokument dostępny jest na stronie internetowej diecezji legnickiej. Już w piątek rozpoczęło się jego wdrażanie. Odbyły się pierwsze spotkania i szkolenia z duszpasterzami młodzieży i klerykami legnickiego seminarium. W dalszej kolejności zaplanowane są spotkania i szkolenia ze wszystkimi osobami duchownymi, konsekrowanymi i świeckimi biorącymi udział w działaniach duszpasterskich skierowanych zwłaszcza do dzieci i młodzieży.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Dzieją się cuda

2019-06-12 09:02

Jolanta Marszałek
Niedziela Ogólnopolska 24/2019, str. 20-21

Od kilku miesięcy w parafii pw. Ducha Świętego w Nowym Sączu znajdują się relikwie św. Szarbela z Libanu. I dzieją się cuda. Ludzie doznają wielu łask, także uzdrowienia. Jedną z uzdrowionych jest Barbara Koral – żona Józefa, potentata w branży produkcji lodów, i matka trójki dzieci. Cierpiała na raka trzustki, po którym nie ma śladu. 17 maja br. publicznie podzieliła się swoim świadectwem

Wikipedia

W październiku ub.r. wykryto u mnie nowotwór złośliwy trzustki – opowiada Barbara Koral. – Przeżyłam szok. Ale głęboka wiara i ufność w łaskawość Boga wyjednały mi pokój w sercu. Leżałam w szpitalu w Krakowie przy ul. Kopernika, nieopodal kościoła Jezuitów. Dzieci i mąż byli ze mną codziennie. Modliliśmy się do Jezusa Przemienionego za wstawiennictwem św. Jana Pawła II oraz św. Szarbela. Zięć Piotr przywiózł od znajomego księdza płatek nasączony olejem św. Szarbela. Codziennie odmawialiśmy nowennę i podczas modlitwy pocierałam się tym olejem. Czułam, że mając św. Szarbela za orędownika, nie zginę – wyznaje.

Przypadek beznadziejny

Operacja trwała ponad 6 godzin. Po otwarciu jamy brzusznej większość lekarzy odłożyła narzędzia i odeszła od stołu, stwierdziwszy, że przypadek jest beznadziejny. Jednak profesor po kilku minutach głębokiego namysłu wznowił operację. Usunął raka. Operacja się udała.

– Byłam bardzo osłabiona – opowiada p. Barbara – tym bardziej że 3 tygodnie wcześniej przeszłam inny zabieg, również w pełnej narkozie. Nic nie jadłam i czułam się coraz słabsza.

W trzeciej dobie po operacji chora dostała wysokiej gorączki, dreszczy. Leżała półprzytomna i bardzo cierpiała. – Momentami zdawało mi się, że ktoś przecina mnie piłą na pół. Zwijałam się wtedy w kłębek i modliłam cichutko do Pana Boga z prośbą o pomoc w cierpieniu i ulgę w niesieniu tego krzyża.

Lekarze robili, co mogli. Podawali leki w zastrzykach, kroplówkach, by wzmocnić chorą. Nic nie działało. Pobrano krew na badanie bakteryjne. Okazało się, że jest zakażenie bakterią szpitalną, bardzo groźną dla organizmu. Zdrowe osoby zakażone tą bakterią mają 50-procentową szansę na przeżycie. Chorzy w stanie skrajnego wycieńczenia są praktycznie bez szans.

Zawierzenie Bogu

– Rozmawiałam z Bogiem – opowiada p. Barbara. – Pytałam Go, czy po tym, jak wyrwał mnie ze szponów śmierci w czasie operacji, teraz przyjdzie mi umrzeć. Prosiłam z pokorą i ufnością: „Panie Jezu, nie wypuszczaj mnie ze swoich objęć. Uzdrów mnie, kochany Zbawicielu”. Całym sercem wołałam w duchu: „Jezu, zawierzam się Tobie, Ty się tym zajmij!”.

W tym czasie parafia pw. Ducha Świętego w Nowym Sączu, do której należy rodzina Koralów, czekała na relikwie św. Szarbela (relikwie pierwszego stopnia – fragment kości). Przywiózł je z Libanu poprzedni proboszcz – ks. Andrzej Baran, jezuita, który był tam na pielgrzymce wraz z kilkoma parafianami. Zawieźli też spontanicznie zebraną przez ludzi ofiarę dla tamtejszych chrześcijan. Wiadomo bowiem, że św. Szarbel jest szczególnie łaskawy dla tych, którzy modlą się za Liban. Relikwie, zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem, miały trafić do ks. Józefa Maja SJ w Krakowie. On zgodził się przekazać je do Nowego Sącza i osobiście je tam w styczniu br. zainstalował.

Interwencja św. Szarbela

– W dniu, w którym pojechałem po relikwie do Krakowa – opowiada ks. Józef Polak, jezuita, proboszcz parafii pw. Ducha Świętego w Nowym Sączu – wstąpiłem do naszej WAM-owskiej księgarni, żeby nabyć jakąś pozycję o św. Szarbelu, bo przyznam, że sam niewiele o nim wiedziałem. Wychodząc z księgarni, spotkałem Józefa Korala z córką. Wiedziałem, że p. Barbara jest bardzo chora. Opowiedzieli mi, że wracają ze szpitala i że sytuacja jest bardzo poważna. Relikwie miałem ze sobą od dwóch godzin. Niewiele się zastanawiając, poszliśmy na oddział.

– W pewnym momencie usłyszałam głos męża – opowiada p. Barbara. – Bardzo mnie to zdziwiło, bo przecież był u mnie przed chwilą i razem z córką poszli do kościoła obok szpitala na Mszę św. Po chwili zobaczyłam męża i córkę. Już nie byli przygnębieni i smutni. Twarze rozjaśniał im szeroki uśmiech. Razem z nimi był ksiądz proboszcz Józef Polak. Przyniósł ze sobą do szpitala relikwie św. Szarbela...

Ksiądz wraz z obecnymi odmówił modlitwę do św. Szarbela. Następnie podał chorej do ucałowania relikwiarz. – Już w trakcie modlitwy nie czułam bólu – wyznaje p. Barbara. – Stałam się bardziej przytomna. Kiedy ucałowałam kości św. Szarbela, nie myślałam, czy to będzie uzdrowienie – ja byłam tego pewna. Nie mam pojęcia, skąd się wzięła ta pewność.

Święty kontra bakterie

– Gdy wchodziłem do szpitala – opowiada ks. Polak – wiedziałem, że na oddziale jest jakieś zakażenie. Podałem p. Barbarze relikwiarz do ucałowania. Zobaczyła to pielęgniarka. Wyjęła mi relikwiarz z ręki, spryskała go jakimś środkiem i włożyła pod wodę. „Co pani robi?” – zapytałem. „Muszę to zdezynfekować”. „Ale on nie jest wodoszczelny” – wyjaśniłem, nie wiedząc, że chodzi jej o to, by zewnętrzne bakterie się nie rozprzestrzeniały. To był koniec wizyty.

Następnego dnia rano okazało się, że na oddziale bakterii już nie było. To był kolejny „cud” św. Szarbela. Badania z krwi potwierdziły, że również chora nie ma w sobie bakterii. Lekarze w zdumieniu patrzyli na wyniki. Dla pewności powtórzyli badania.

– Byłam zdrowa – opowiada p. Barbara. – Powoli zaczęłam nabierać siły i radości życia. Cała moja rodzina i przyjaciele, którzy byli ze mną w czasie choroby, którzy wspierali mnie modlitwą i dobrym słowem, są wdzięczni św. Szarbelowi. Błogosławimy go za to, że się mną zajął, że uprosił dla mnie u Boga Wszechmogącego łaskę uzdrowienia. Bogu niech będą dzięki i św. Szarbelowi!

Wiara w orędownictwo

W parafii pw. Ducha Świętego w Nowym Sączu w trzecie piątki miesiąca o godz. 18 odprawiana jest Msza św. z modlitwą o uzdrowienie, następnie mają miejsce: adoracja, błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem, namaszczenie olejem św. Szarbela i ucałowanie relikwii świętego. Wielu ludzi przychodzi i prosi o jego wstawiennictwo. Św. Szarbel jest niezwykle skutecznym świętym, wyprasza wiele łask, pokazuje, że pomoc Boga dla ludzi, którzy się do Niego uciekają, może być realna. – Nie ma jednak żadnej gwarancji, że ten, kto przyjdzie do św. Szarbela, będzie natychmiast uzdrowiony – przyznaje ks. Józef Polak. – Czasami to działanie jest inne. Łaska Boża działa według Bożej optyki, a nie naszych ludzkich życzeń. Święci swoim orędownictwem mogą ludzi do Kościoła przyciągać i to czynią, także przez cuda. Wystarczy popatrzeć, jak wiele osób uczestniczy w Mszach św. z modlitwą o uzdrowienie.

* * *

Ojciec Szarbel Makhlouf

maronicki pustelnik i święty Kościoła katolickiego. Żył w XIX wieku w Libanie

23 lata swojego życia spędził w pustelni w Annaja. Tam też zmarł.

Po pogrzebie o. Szarbela miało miejsce zadziwiające zjawisko. Nad jego grobem pojawiła się niezwykła, jasna poświata, która utrzymywała się przez wiele tygodni. Łuna ta spowodowała, że do grobu pustelnika zaczęły przybywać co noc rzesze wiernych i ciekawskich. Gdy po kilku miesiącach zaintrygowane wydarzeniami władze klasztoru dokonały ekshumacji ciała o. Szarbela, okazało się, że jest ono w doskonałym stanie, zachowało elastyczność i temperaturę osoby żyjącej i wydzielało ciecz, którą świadkowie określali jako pot i krew. Po umyciu i przebraniu ciało o. Szarbela zostało złożone w drewnianej trumnie i umieszczone w klasztornej kaplicy. Mimo usunięcia wnętrzności i osuszenia ciała zmarłego dalej sączyła się z niego substancja, która została uznana za relikwię. Różnymi sposobami próbowano powstrzymać wydzielanie płynu, ale bezskutecznie.

W ciągu 17 lat ciało pustelnika było 34 razy badane przez naukowców. Stwierdzili oni, że zachowuje się w nienaruszonym stanie i wydziela tajemniczy płyn dzięki interwencji samego Boga.

W 1965 r., pod koniec Soboru Watykańskiego II, o. Szarbel został beatyfikowany przez papieża Pawła VI, a 9 października 1977 r. – kanonizowany na Placu św. Piotra w Rzymie. Kilka miesięcy przed kanonizacją jego ciało zaczęło się wysuszać.

Od tej pory miliony pielgrzymów przybywają do grobu świętego, przy którym dokonują się cudowne uzdrowienia duszy i ciała oraz nawrócenia liczone w tysiącach.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Licheń: zakończyły się warsztaty Ars Celebrandi

2019-07-18 21:22

dg / Licheń (KAI)

Szósta edycja największych na świecie warsztatów liturgicznych Ars Celebrandi dobiegła końca. W dniach 11-18 lipca w licheńskim sanktuarium około 200 uczestników doskonaliło się w celebrowaniu liturgii według dawnych obrzędów. "Wierzymy, że nasze warsztaty w jakimś sensie dotykają nieba i tam wszystkich chcą prowadzić właśnie poprzez liturgię, którą Kościół od wieków sprawował" - mówił w rozmowie z KAI ks. Paweł Korupka, kapelan warsztatów.

Archiuwum Sanktuarium

- Podczas naszych warsztatów staramy się pokazać, że liturgia to nie tylko obrzędy, gesty czy śpiewy, ale to wszystko ma nas otwierać na liturgię niebieską. Zdajemy sobie sprawę, że my do liturgii rozgrywającej się w niebie dołączamy, najpiękniej jak potrafimy. Dlatego wierzymy, że nasze warsztaty w jakimś sensie dotykają nieba i tam wszystkich chcą prowadzić właśnie poprzez liturgię, którą Kościół od wieków sprawował - mówi w rozmowie z KAI kapelan warsztatów, ks. Paweł Korupka.

W tegorocznej edycji udział wzięło ponad 50 księży i kleryków nie tylko z Polski, ale i z kilkunastu krajów Europy Środkowej i Wschodniej. Oprócz księży diecezjalnych przybyli m.in. dominikanie, pijarzy, redemptoryści i sercanie. Dziewięciu kapłanów odprawiło na tegorocznych warsztatach swoją pierwszą Mszę św. w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego (NFRR). Pozostali doskonalili posiadane wcześniej umiejętności. Dzięki współpracy z klasztorem benedyktynów w Tyńcu wszyscy kapłani i klerycy uczestniczący w Ars Celebrandi mogli doskonalić śpiew kapłański pod kierunkiem kantora klasztoru tynieckiego.

Msza święta oprócz celebransa wymaga także ministrantów. Na tegoroczne warsztaty Ars Celebrandi przybyło ich ponad stu, z czego ok. 25 z grup dla początkujących służyło do Mszy św. w NFRR po raz pierwszy. Dla obcokrajowców nie mówiących po polsku zorganizowana została grupa anglojęzyczna.

- Od ciszy i kontemplacyjnej atmosfery w czasie Mszy recytowanych, poprzez okazałość celebracji solennych, aż po piękny śpiew oficjum brewiarzowego, przez te osiem dni mogliśmy doświadczać różnorodności rzymskiej liturgii, pogłębiając jednocześnie osobistą relację z Panem Bogiem. Mimo że jestem związany z dawna liturgią już od jakiegoś czasu, miałem tu okazję doświadczyć nowych rzeczy, np. benedyktyńskiego monastycznego oficjum czy posługi przy solennej Mszy. Bardzo ważna jest dla mnie towarzysząca całym warsztatom serdeczna atmosfera – mówi Filip Tomaszewski z Oleśnicy.

Poza celebracją kapłańską i ministranturą prowadzone były również warsztaty chorału gregoriańskiego dla śpiewaków liturgicznych, oddzielnie dla mężczyzn i kobiet. Wszyscy uczestnicy korzystali z nabywanych umiejętności podczas licznych codziennych Mszy św. oraz godzin brewiarzowych. Jednak docelowo będą je wykorzystywali tam, gdzie mieszkają – w diecezjalnych środowiskach tradycji łacińskiej, a także rodzinnych parafiach i placówkach posługi duszpasterskiej.

Uczestnicy „Ars Celebrandi” mogli zapoznać się również z bardziej specyficznymi celebracjami, których nie można przeżyć w Kościele na co dzień. W poniedziałek 15 lipca w głównej bazylice licheńskiej odprawiona została Msza św. solenna w rycie dominikańskim – jest to własny obrządek liturgiczny tego zakonu, obowiązujący od jego początków do 1969 r., a dzisiaj celebrowany okazjonalnie.

– We wtorek odprawiono uroczyście Requiem za papieża Innocentego III. Na symbolicznym katafalku leżała tiara, zgodnie ze zwyczajem na czerwonej poduszce, ponieważ żałobnym papieskim kolorem pogrzebowym jest właśnie kolor czerwony. Po liturgii apologie wygłosił ks. dr kanonik Jarosław Powąska, opowiadając o życiu, czynach i cnotach papieża Innocentego III – wyjaśnił w rozmowie z KAI Ryszard Bartoszko, doświadczony ceremoniarz i pasjonat dawnej liturgii.

Stałym elementem warsztatów jest również Msza Requiem za zmarłych, zakończona procesją na miejscowym cmentarzu. - Podczas liturgii stykamy się z Kościołem triumfującym oraz z tymi, którzy na niebo czekają. Dlatego chwalebnym zwyczajem od początku naszych warsztatów jest modlitwa za dusze w czyśćcu cierpiące. Wierzymy, że wstawiennictwo dusz czyśćcowych i świętych pomoże nam dobrze rozumieć i sprawować liturgię – mówi ks. Paweł Korupka.

Przy okazji warsztatów bp Wiesław Mering konsekrował naczynia liturgiczne w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego. Podkreślił piękno dokonanych obrzędów: „Z wielką starannością i pieczołowitością dokonaliśmy konsekracji kielichów. Ta staranność, precyzja oddawana świętej liturgii, jest wyrazem naszej czci wobec wszechmogącego Boga”. Hierarcha wyraził także radość z tego, że w licheńskich warsztatach uczestniczą ludzie młodzi. „Niech ratują, jak św. Franciszek, Kościół naszego Pana” – powiedział włocławski ordynariusz.

- Ars Celebrandi zawsze są dla mnie dużym przeżyciem. Tydzień modlitw i celebr liturgicznych to rzadka okazja. To była moja czwarta edycja. To również świetna okazja, by poznać bliżej środowisko i razem doskonalić umiejętności posługi do liturgii. Bardzo poruszające były dla mnie konferencje o rozeznawaniu woli Bożej – mówił Bartosz Skrzypczak, który przyjeżdża do Lichenia aż z Edynburga.

W trakcie warsztatów ks. Piotr Buda codziennie głosił kazania rekolekcyjne, poświęcone pełnieniu woli Bożej w ujęciu św. Józefa Sebastiana Pelczara. “Bez posłuszeństwa woli Bożej nie ma pokoju serca, nie ma zbawienia” – zaznaczył ks. Paweł Korupka, kapelan warsztatów. Wyjaśnił, że “w tych czasach jesteśmy szczególnie narażeni na zagubienie, dezorientację, brak głębokiego porządku, a lekarstwem na to jest właśnie podporządkowanie się woli Bożej”.

- Na warsztaty trafiłam dzięki zachęcie koleżanki. Wszystko mi się tu podoba. Czas jest wypełniony świetnie, bywa że nie wiem, co wybrać, jest tyle możliwości. Chętnie chodzę na śpiewanie pieśni nabożnych. Ważne były dla mnie konferencje o woli Bożej, w każdej była istotna myśl, którą chciałabym zapamiętać i realizować. Mam nadzieję, że uda mi się jeszcze tu przyjechać – mówi Małgorzata Wyszyńska.

Uczestnicy wysłuchali też dwóch wykładów. Ryszard Bartoszko opowiedział o liturgii dawnej kaplicy papieskiej, a ks. Grzegorz Śniadoch IBP o postaci Dom Prospera Gueranger OSB i podjętej przez niego restauracji liturgii rzymskiej.

- Podczas warsztatów poznawaliśmy muzykę katolicką, czyli taką, która jest katolicka nie tylko w treści, ale też w formie i stylu. Co paradoksalne, ta dziedzina sztuki jest dzisiaj odkrywana i doceniana nierzadko bardziej poza Kościołem niż przez katolików, lecz dopiero w wymiarze liturgicznym wraca jej tętno i rozkwita całe jej piękno. To jest najważniejsza wartość tych warsztatów. Śpiewając wiele godzin dziennie podczas Mszy i oficjów (a jednego dnia nawet wszystkie osiem godzin brewiarzowych, łącznie z nocnym matutinum) wchodzi się w rytm tej modlitwy i tej muzyki, zaczyna się nimi oddychać. Dla nas, naturalnie nieprzyzwyczajonych do takich "sportów ekstremalnych", jest to trochę szokujące, ale dopiero w takim zanurzeniu można zacząć czuć i rozumieć o co w tym chodzi. Dzięki przewodnictwu kantorów na czele z Marcinem Bornusem-Szczycińskim, jedni mogli zacząć przygodę z monodią liturgiczną, a inni dochodzić do wprawy w śpiewie i czytaniu neum (średniowiecznego zapisu chorału gregoriańskiego) - wyjaśnia Jan Kiernicki.

Oprócz chorału gregoriańskiego nie zabrakło dawnych polskich nabożnych pieśni. Uczestnicy mogli wziąć udział w cieszących się dużym zainteresowaniem spotkaniach śpiewaczych prowadzonych przez niestrudzonego popularyzatora muzyki tradycyjnej, Adama Struga. „Prowadzę spotkania śpiewacze na Ars Celebrandi od czterech lat. Warunkiem dobrego śpiewu jest stała praktyka śpiewacza. Mam nadzieję, że to, co robimy, będzie owocowało w lokalnych środowiskach uczestników” – powiedział śpiewak.

- Chociaż nie wymienia się tego jawnie w celach warsztatów, za jedną z ich największych zalet uważam wspaniałe poczucie przyjaźni i wspólnoty, które się na nich wytworzyło. Uczestnicy autentycznie czekają cały rok, żeby znowu przyjechać i mówią nam o tym. Pierwszy dzień jest pełen radosnych okrzyków i uścisków, a ostatni smutku z rozstania i obietnic odwiedzin w swoich miastach – powiedziała KAI dr Dominika Krupińska z biura prasowego Ars Celebrandi. Zaznaczyła, że jednym z ważniejszych owoców warsztatów są powołania kapłańskie.

W mediach społecznościowych Ars Celebrandi publikowano piękne zdjęcia z celebr i warsztatowych okoliczności, które doczekały się przerabiania przez uczestników na tzw. memy. Organizatorzy ogłosili nawet konkurs na najzabawniejsze.

Warsztaty „Ars Celebrandi” odbywają się na terenie Sanktuarium Maryjnego w Licheniu, które posiada wystarczającą liczbę kaplic i ołtarzy, by kapłanom uczestniczącym w warsztatach zapewnić możliwość codziennego odprawiania Mszy św. w NFRR oraz odpowiednie zaplecze logistyczne dla wszystkich uczestników.

Organizatorem warsztatów liturgicznych „Ars Celebrandi” w Licheniu jest Stowarzyszenie Una Voce Polonia – członek Międzynarodowej Federacji Una Voce, stanowiącej oficjalną reprezentację katolików świeckich, przywiązanych do nadzwyczajnej formy rytu rzymskiego. Honorowy patronat nad wydarzeniem objął bp Wiesław Mering, a patronat medialny Katolicka Agencja Informacyjna.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem